Kalendarz

<< Luty 2020 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 5

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:2,236
Wczoraj:5,198
W tym tygodniu:11,074
W tym miesiącu:63,932
W tym roku:114,472
Wszystkich:13,877,843

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 6:48
Zachód słońca: 17:35
>Dzień trwa:
10 Godzin 47 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 7:49
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Gabriel, Jana, Anastazja, Auksencja, Baldomer, Auksencjusz, Auksenty, Baldomera, Honoryna, Bazyli, Anna

Księżyc


Data: 27-2-2020 20:36:59

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4106 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

III Prawo Keplera




Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Kalendarium zjawisk astronomicznych na styczeń 2012r.

Astrnomia zjawiska slowaKluczowe Tranzyt Wenus na tle tarczy Słońca widoczny w Polsce o wschodzie Słońca w dniu 6 czerwca 2011r.. Źródło: http://cybermon.plW roku 2012 wystąpią dwa zaćmienia Słońca, niewidoczne w Polsce: obrączkowe 20 maja i całkowite 13 listopada (obydwa widoczne na Oceanie Spokojnym). Dojdzie także do dwóch zaćmień Księżyca: częściowego 4 czerwca (niewidocznego w Polsce) oraz półcieniowego 28 listopada (widoczne w Polsce przy wschodzie Księżyca). W dniu 15 lipca dojdzie do zakrycia Jowisza przez Księżyc, natomiast 3 października nastąpi złączenie Wenus i Regulusa. 6 czerwca będzie można z Polski obserwować przejście planety Wenus na tle wschodzącego Słońca — następna taka okazja nastąpi w 2117 r. (na świecie), a z obszaru naszego kraju dopiero w 2125 r.

Życząc pogodnego nieba przypominamy, że prenumeratorzy Uranii Postępów Astronomii znajdą znacznie więcej takich informacji na łamach tego dwumiesięcznika astronomii.




Słońce

Ziemia w swym ruchu po orbicie okołosłonecznej znajdzie się najbliżej Słońca 5 stycznia o 1h, a zatem Słońce będzie wtedy w perygeum w odległości około 147 mln km. Dni stają się coraz dłuższe. W Warszawie 1 stycznia Słońce wschodzi o 6h45m, zachodzi o 14h33m, a 31 stycznia wschodzi o 6h19m, zachodzi o 15h20m. W styczniu Słońce wstępuje w znak Wodnika.

Księżyc

Bezksiężycowe noce będziemy mieli w drugiej połowie stycznia, bowiem kolejność faz Księżyca jest w tym miesiącu następująca: pierwsza kwadra 1d06h15m, pełnia 9d07h30m, ostatnia kwadra 16d09h08m, nów 23d07h39m i ponownie pierwsza kwadra 31d04h10m. W apogeum Księżyc znajdzie się 2 stycznia o 20h21m, w perygeum 17 stycznia o 21h29m i ponownie w apogeum 30 stycznia o 17h43m.

Planety, planety karłowate
i planetoidy

Na początku stycznia nad ranem można oglądać Merkurego, świecącego nisko nad południowo-wschodnim horyzontem. Maksymalną wysokość, wynoszącą na początku świtu cywilnego nieco ponad 5°, planeta osiągnie w dniu 1 stycznia, świecąc wtedy z jasnością -0,4m. Przez teleskop można w tym okresie zobaczyć tarczę Merkurego o średnicy 6'' w fazie dążącej do pełni.

Wieczorem, coraz wyżej nad południowo-zachodnim horyzontem, dostrzec można Wenus, świecącą z jasnością -4,0m. W ciągu miesiąca wysokość planety, mierzona pod koniec zmierzchu cywilnego, rośnie od 14° do 24°. Przez teleskop można zobaczyć tarczę Wenus o średnicy 13'', w fazie zmniejszającej się po pełni.

W drugiej połowie nocy widoczny jest Mars świecący na granicy gwiazdozbiorów Lwa i Panny. W związku ze zbliżaniem się planety do marcowej opozycji jej jasność rośnie w ciągu miesiąca od 0,0m do -0,6m. Przez teleskop możemy obserwować tarczę planety, której średnica w tym samym czasie rośnie od 9'' do 12'', co już umożliwia dostrzeżenie szczegółów powierzchniowych przez teleskopy amatorskie.

Jowisza, świecącego z jasnością -2,5m, można obserwować w pierwszej połowie nocy wysoko na niebie w gwiazdozbiorze Ryb. W ciągu miesiąca warunki widzialności planety nie ulegają zmianie.

W drugiej połowie nocy, w gwiazdozbiorze Panny, widoczny jest Saturn, jako „gwiazda” o jasności +0,5m. Przez teleskop zobaczymy wyraźnie widoczny system pierścieni planety.

Wieczorem można odnaleźć Urana, świecącego w gwiazdozbiorze Ryb z jasnością 5,9m.

Neptun znajduje się na niebie w pobliżu Słońca i jego obserwacja jest niemożliwa.

Planeta karłowata (134340) Pluton wschodzi nad ranem niedługo przed wschodem Słońca i jest niewidoczna, ginąc w blasku zorzy porannej.

W styczniu w pobliżu opozycji znajdują się jasne planetoidy (jaśniejsze od 9,0m):

(15) Eunomia, (jasność 8,6m–9,3m): 1 I: 3h41,7m, +31°15'; 11 I: 3h42,4m, +29°48'; 21 I: 3h46,4m, +28°36'; 31 I: 3h53,3m, +27°39'.

(433) Eros, (jasność 9,4m–8,6m): 1 I: 10h30,8m, +25°36'; 11 I: 10h39,6m, +16°42'; 21 I: 10h40,4m, +6°13'; 31 I: 10h33,3m, -4°49'.

Komety

W pierwszej połowie nocy wysoko na niebie w gwiazdozbiorach kolejno Ryb, Wieloryba i Erydanu będzie można przy pomocy lornetek obserwować kometę P/2006 T1 (Levy):

1 I: 0h08,3m, +20°49', 7,7m; 11 I: 1h09,2m, +10°58', 7,2m; 21 I: 2h27,8m, -3°04', 7,0m; 31 I: 3h54,8m, -16°56', 7,3m.

Przewidywana średnica głowy komety wynosi 10', czyli około jedną trzecią średnicy tarczy Księżyca.

Należy pamiętać, że położenie komety, a zwłaszcza jej jasność, może się nieco różnić od przewidywanego. Zaleca się podejmować próby jej dostrzeżenia z dala od miasta, najlepiej w okresie nowiu Księżyca, czyli około 23 stycznia.

Meteory

W dniach od 1 do 5 stycznia promieniują Kwadrantydy (QUA), związane z planetoidą 2003 EH1. Maksimum aktywności spodziewane jest 4 stycznia. Radiant meteorów leży w gwiazdozbiorze Smoka i ma współrzędne: α = 15h18m, δ = +49°. Nazwa roju pochodzi od nieistniejącego już na dzisiejszych mapach gwiazdozbioru Quadrans Muralis, umieszczonego w początkach XIX w. na granicy gwiazdozbiorów Smoka, Herkulesa i Wolarza. Warunki obserwacji Kwadrantydów w tym roku są złe w związku z Księżycem zbliżającym się do pełni.


Gwiezdne Wrota - Sekcja Astronomiczna

1d18h22m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa WW Aur osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,8m do 6,6m.
2d
Księżyc Saturna Tytan w maksymalnej elongacji zachodniej.
2d00h56m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa HU Tau osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,9m do 6,7m.
3d00h21m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa Algol (β Per) osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 2,1m do 3,4m.
3d02h
Złączenie Jowisza z Księżycem w odl. 4°.
4d
Gwiazda zmienna długookresowa R Gem (miryda) (7h07,4m, +22°42') osiąga maksimum jasności (7,1m).
5d01h
Ziemia w peryhelium na swej okołosłonecznej orbicie w odl. 147 mln km od Słońca.
5d06h
Minimalna libracja Księżyca (2,9°) w kierunku krateru Schickard (zacieniony).
6d08h
Złączenie Księżyca z Aldebaranem (α Tau) w odl. 5°.
6d21h
Największa północna deklinacja Księżyca (22,5°).
8d16h59m
Gwiazda zmienna η Aql (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m) .
9d17h01m
Gwiazda zmienna δ Cep (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m).
10d
Księżyc Saturna Tytan w maksymalnej elongacji wschodniej.
10d05h30m
Zakrycie gwiazdy 11 Sgr (+5,0m) przez Merkurego (-0,4m), widoczne przy wschodzie Słońca w południowo-wschodniej Polsce (w Bieszczadach i w okolicy Przemyśla).
12d08h
Maksymalna libracja Księżyca (7,8°) w kierunku Sinus Iridium (oświetlona).
12d10h
Złączenie Księżyca z Regulusem (α Leo) w odl. 6°.
13d
Gwiazda zmienna długookresowa R Psc (miryda) (1h30,7m, +2°52') osiąga maksimum jasności (8,2m).
13d16h
Złączenie Wenus z Neptunem w odl. 1°.
13d22h
Złączenie Marsa z Księżycem w odl. 9°.
14d04h
Odkrycie gwiazdy 87 Leo (4,8m) przy ciemnym brzegu Księżyca po ostatniej kwadrze, widoczne w całej Polsce, na wysokości 30° nad horyzontem, (Szczecin 4h12m — Krosno 4h24m).
15d01h48m
Gwiazda zmienna δ Cep (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m) .
15d21h10m
Gwiazda zmienna η Aql (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m) .
16d06h
Złączenie Księżyca ze Spiką (α Vir) w odl. 3°.
16d16h
Złączenie Saturna z Księżycem w odl. 7°.
16d21h58m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa WW Aur osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,8m do 6,6m.
18d
Gwiazda zmienna długookresowa U Her (miryda) (16h25,8m, +18°54') osiąga maksimum jasności (7,5m) .
18d
Księżyc Saturna Tytan w maksymalnej elongacji zachodniej.
19d04h
Minimalna libracja Księżyca (2,0°) w kierunku Mare Crisium (zacienione).
19d12h
Złączenie Księżyca z Antaresem (α Sco) w odl. 3°.
19d16h19m
Gwiazda zmienna ζ Gem (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,6m).
20d02h
Najmniejsza południowa deklinacja Księżyca (-22,4°).
20d16h11m
Słońce wstępuje w znak Wodnika, jego długość ekliptyczna wynosi wówczas 300°.
21d23h10m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa WW Aur osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,8m do 6,6m .
22d11h
Złączenie Merkurego z Księżycem w odl. 4°.
23d01h24m
Gwiazda zmienna η Aql (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m) .
25d01h
Mars nieruchomy w rektascensji.
25d08h
Złączenie Neptuna z Księżycem w odl. 5°.
25d17h
Maksymalna libracja Księżyca (8,1°) w kierunku Mare Australe (oświetlone).
25d19h23m
Gwiazda zmienna δ Cep (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m).
25d22h53m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa Algol (β Per) osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 2,1m do 3,4m.
26d
Księżyc Saturna Tytan w maksymalnej elongacji wschodniej.
26d12h
Złączenie Wenus z Księżycem w odl. 6°.
27d00h22m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa WW Aur osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,8m do 6,6m.
28d00h
Złączenie Urana z Księżycem w odl. 5°.
28d18h30m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa HU Tau osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,9m do 6,7m.
28d19h42m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa Algol (β Per) osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 2,1m do 3,4m .
29d19h56m
Gwiazda zmienna ζ Gem (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,6m).
30d11h
Złączenie Jowisza z Księżycem w odl. 4°.
30d19h51m
Gwiazda zmienna zaćmieniowa HU Tau osiąga minimum jasności. Jasność gwiazdy spada od 5,9m do 6,7m.
31d04h11m
Gwiazda zmienna δ Cep (cefeida) osiąga maksimum jasności (3,5m).

UWAGA:

Momenty wszystkich zjawisk podane są w czasie uniwersalnym UT (Greenwich).

Aby otrzymać datę w obowiązującym w styczniu w Polsce „czasie zimowym” należy dodać 1 godzinę.

Momenty złączeń planet z Księżycem podane są dla współrzędnych Warszawy. Dla każdego złączenia podano momenty największego zbliżenia obiektów na niebie. Podane są wszystkie złączenia, nie tylko widoczne w Polsce.

Współrzędne równikowe podane są dla Epoki 2000.0.

Opr. Tomasz Ściężor


Więcej szczegółów na stronie Uranii Postępów Astronomii

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,996,140 unikalne wizyty