Kalendarz

<< Wrzesień 2019 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 3

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:1,039
Wczoraj:1,645
W tym tygodniu:1,039
W tym miesiącu:30,601
W tym roku:516,764
Wszystkich:13,548,551

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 6:36
Zachód słońca: 19:12
>Dzień trwa:
12 Godzin 35 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 6:01
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Eugenia, Edyta, Jakub, Kornel, Eufemia, Edda, Sędzisław, Antym, Franciszek, Kamila, Sebastiana, Wiktor, Cyprian, Korneli, Korneliusz

Księżyc


Data: 16-9-2019 14:57:42

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4106 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Video kategoria

> Apollo (1)
> Astronautyka (13)
> Astronomia (28)
> Curiosity (2)
> Fizyka (10)
> Kosmologia (3)
> Nauka (3)
> Rosetta (4)
> Sekcja (29)
> Sonda (3)
> Tutoriale (3)

Otwarte Warsztaty Astronomiczne

Sekcja Astronomiczna spektroskop CD Budowaliśmy spektroskopy z podręcznych materiałów - papier i zbędne CD lub DVD, by pokazać że światło składa się z szeregu barw tak ważnego źródła wiedzy w astronomiiZ okazji rocznicy śmierci Johannesa Keplera przygotowaliśmy Otwarte Warsztaty Astronomiczne. Wstęp na nie był wolny, a miały one uczcić rocznice przez wspólny kontakt z nauką. Tym wyjątkowym razem każdy mógł do nas przyjść i poznać jak pracujemy przez udział w warsztatach. Z tej okazji przygotowaliśmy szczególny repertuar różnych doświadczeń i zabaw by było ciekawie, śmiesznie – trochę – i by przekonać, że astronomia to bardzo ciekawy obszar wiedzy wśród nauk ścisłych. I nawet mglista pogoda nam w tym nie przeszkodziła.


grawitacja Grawitacja odkształca czasoprzestrzeń, odkształca tez i nas samych Na początek przedstawiliśmy ostatnie wieści o planetach swobodnych. Ci samotni wędrowcy nadal pozostają skryci jak przysłowiowi cichociemni. W zasadzie nikt ich nie widział, ale nie do końca. Jak doniosło ESO za pomocą VLT udaje się już takie obiekty obserwować. Choć nie do końca naukowcy są pewni czy to co widzą to jeszcze swobodna planeta, czy może niedoszła gwiazda. Jakość obserwacji stale się polepsza, więc za jakiś czas zapewne i ta wątpliwość zostanie rozwiana. Niemniej najciekawsze w tym wszystkim jest to, jak dochodzi do powstania takich obiektów i jakie zjawiska w okolicach gwiazd musza zachodzić, że taka planeta zostaje wyrzucona w przestrzeń kosmiczną na banicję? Może niestabilności w układach wielokrotnych gwiazd, a może jeszcze coś zupełnie innego.

A skoro przy grawitacji jesteśmy to zajęliśmy się jej działaniem na … nas samych. Przygotowaliśmy proste doświadczenie. Czy nasz wzrost zależy od tego czy mierzymy się w postawie pionowej lub poziomej? a przede wszystkim o ile będzie się różnił? Wybraliśmy trzy osoby o rożnej posturze z naszej grupy i dokonaliśmy pomiarów. Najpierw tak jak to robiły nasze mamy, przy futrynie zmierzyliśmy osoby stojąc. Potem położyły się na stole gdzie dokonaliśmy kolejnego pomiaru. Wynik zaskoczył mierzonych: różnica była w przedziale od 7 do 8 mm a jeden nawet ponad 1 cm. Czyli grawitacja nas ściska cały czas. Gdy stoimy robi to wyjątkowo mocniej. Nie jest to oczywiście nic nadzwyczajnego. Można się tego spodziewać, wszak znane jest stwierdzenie, że rana jesteśmy wyżsi niż wieczorem – pod warunkiem, że nie leniuchowaliśmy na łóżku cały dzień. W tym przypadku różnica będzie jeszcze większa, nawet do kilku centymetrów, gdyż nasze ciało będzie miało kilka godzin na przywrócenie kształtu ściśniętych chrząstek i stawów oraz dysków w kręgosłupie. Jak i samych kości.

Światło jest jednym źródłem informacji dla astronomów (dokładniej to fale elektromagnetyczne). Astronomia potrafi już wycisnąć wiele ważnych informacji ze strumienia tej energii, która dociera do naszej planety z najodleglejszych zakątków Wszechświata. Jedną z metod badań jest badanie widma światła, czyli składowych barwnych fali świetlnej jaką odbierają spektroskopy. Rozdzielają ten strumień na poszczególne długości fali świetlnej by przedstawić do analizy naukowcowi piękną tęczę. On za to odczyta z niej wiele informacji o obiekcie który ją wysłał. Mamy już za sobą budowę jedenej wersji spektroskopu, ale ten temat jest nadal otwarty i przez to natrafiliśmy na ciekawy projekt wart uwagi, z racji prostoty jego wykonania.

widmo, emisyjne Widmo emisyjne żarówki energooszczędnejDo pracy potrzebujemy wydrukowany na kartce szkielet przyrządu, który naklejamy na czarny karton, a następnie wycinamy. na dole w linkach znajdziecie cały artykuł jak wykonać spektroskop. Tu wspomnimy tylko tyle, że do jego budowy wykorzystujemy płytę CD lub DVD. Która umieszczamy zgodnie z instrukcją. Po skierowaniu przyrządu na źródło światła (żarówka, słońce, świetlówka) w wizjerze zobaczymy wyraźny barwny pas lub szereg kolorowych pasków. To właśnie rozszczepione na barwy składowe światło. Rozszczepienie nastąpiło na szczelinach utworzonych przez „linie” na płycie DVD lub CD. Przyrząd jest banalny w wykonaniu i działa od razu. Teraz można badań różne źródła – np. lampy uliczne. W przypadku DVD uzyskamy większa rozdzielczość ale obraz będzie słabszy.

Warto sobie wyobrazić jak trudno jest wykonać takie badanie słabych gwiazd lub galaktyk czy mgławic. To dla tego astronomowie potrzebują wielkich teleskopów, by zgromadziły jak najwięcej światła również dla takich pomiarów. Okazuje się, że z widma odczytać można nie tylko skład chemiczny materii świecącej (a nawet odbijającej światło) gdyż każdy pierwiastek świecąc wysyła inny układ linii widmowych. Można obliczyć jak szybko zachodzą w nim zmiany (pulsuje lub rotuje dany obiekt) oraz jak szybko się od nas oddala lub przybliża. To właśnie na tym bazuje odkrycie Edwina Hubble’a którego 123 urodziny będziemy obchodzić w najbliższy wtorek (20 listopada). Przy okazji nie tylko astronomia korzysta z tej technologii. Na koniec każdy mógł zabrać do własnych doświadczeń własnoręcznie wykonany spektroskop.

balon na ogrzane powietrze ZAmiast częsci obserwacyjnej była część badawczo-eksperymentalna. W górne warstwy atmosfery Ziemi wysłaliśmy nasz balon na ogrzane przewietrzę. Na koniec przedstawiliśmy wszystkim koncepcję badania planet i księżyców z atmosferami za pomocą … balonów. Balony na ogrzane powietrze są znane ludziom od lat. Więc nie dziwi chyba, że taki pomysł się zjawił. Pozwoliłby on utrzymywać sondę badawczą nad powierzchnią, lub wysoko w chmurach (Jowisza), i przemieszczać ją z prądami atmosferycznymi na dowolne w zasadzie odległości. Skala takiego badania byłaby ogromna i dała by możliwość badania nie tylko zjawisk pogodowych, ale i powierzchni planety na dużych obszarach. Aby sprawdzić działanie takiego projektu przygotowaliśmy balon na ogrzane powietrze i na koniec zajęć wysłaliśmy go na zwiad nad Żaganiem. Ciemne niebo wspaniale kontrastowało z unoszącym się, rozświetlonym ogniem, poszyciem papierowego balonu.

Pragniemy jeszcze przekazać, że Sekcja Astronomiczna zajęła w konkursie pt. „A jednak się kręci” trzecie miejsce w kraju za cykle zajęć popularyzujących nauki ścisłe i astronomię. W nagrodę otrzymaliśmy teleskop astronomiczny, książki astronomiczne, mapę obrotową i katalogi oraz dyplom. To już kolejne nasze osiągnięcie w takich działaniach. Otrzymane nagrody – za które serdecznie dziękujemy - wspaniale przydadzą się do dalszej naszej działalności. Teraz tylko przyjdzie czekać na pogodę do obserwacji.

slowaKluczowe Dyplom za zajęcie trzeciego miejsca w konkursie krajowym na zajęcia popularyzujące astronomię


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,595,523 unikalne wizyty