Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 14-4-2021 10:59:37

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Zamiatanie kurzu z kosmicznego homara

eso ESO Ten obraz z teleskopu VISTA ESO przechwytuje niebiański krajobraz rozległych, świecące chmury gazu i pyłu otaczającego wąsy młodych, gorących gwiazd. Ten widok w podczerwieni ukazuje gwiezdny żłobek znany jako NGC 6357, w nowym świetle.Nowe podczerwone zdjęcie NGC 6357 z teleskopu VISTA

Najnowsze zdjęcie z należącego do ESO teleskopu VISTA ukazuje niebieski krajobraz świecących obłoków gazu i wąsów pyłu otaczających gorące, młode gwiazdy. Ta podczerwona fotografia odkrywa w zaskakującym nowym świetle gwiezdny żłobek znany jako NGC 6357. Została wykonana w ramach przeglądu VISTA, który obecnie skanuje Drogę Mleczną w celu wykonania mapy struktury naszej galaktyki i wyjaśnienia w jaki sposób powstała.


ESO Ten obraz porównuje podczerwieni i widoczny widok mgławicy NGC 6357 (Lobster) widoczny obraz jasny (z lewej) został stworzony z Digitized Sky Survey z 2 zdjęć.Nowy obraz w podczerwieni (po prawej) został wykonany przez teleskop VISTA w Obserwatorium ESO Paranal. W podczerwieni, kurz, który przysłania wiele gwiazd staje się prawie przezroczysty, odsłaniając całe mnóstwo nowych gwiazd, które w inny sposób niewidoczny.

Położona 8000 lat świetlnych od nas, widoczna w gwiazdozbiorze Skorpiona, NGC 6357 – czasami nazywana Mgławicą Homar [1] z powodu swojego wyglądu na zdjęciach w zakresie widzialnym – jest rejonem wypełnionym olbrzymimi obłokami gazu i wąsami ciemnego pyłu. W obłokach tych powstają gwiazdy, w tym gorące, masywne, świecące jasnym biało-niebieskim światłem w zakresie widzialnym.

Zaprezentowane zdjęcie wykorzystuje dane podczerwone z należącego do ESO teleskopu VISTA (Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy) w Obserwatorium Paranal w Chile. Stanowi niewielki fragment olbrzymiego przeglądu zwanego called VISTA Variables in the Vía Láctea (VVV), który fotografuje centralne części Galaktyki (eso1242). Nowe zdjęcie pokazuje drastycznie różny widok od obrazów w zakresie widzialnym – takich jak zdjęcie uzyskane przez 1,5-metrowy duński teleskop w La Silla – ponieważ promieniowanie podczerwone może znacznie głębiej penetrować pył, którym przesłonięty jest obiekt [2].

Jedna z młodych, jasnych gwiazd w NGC 6357, znana jako Pismis 24-1, była uważana za najbardziej masywną znaną gwiazdę – dopóki nie okazało się, że jest zbudowana z co najmniej trzech wielkich, jasnych gwiazd, każdej o masie poniżej 100 mas Słońca. Ale nawet teraz gwiazdy te należą do wagi ciężkiej – są jednymi z najbardziej masywnych gwiazd w Drodze Mlecznej. Pismis 24-1 jest najjaśniejszym obiektem w gromadzie gwiazd Pismis 24, zgrupowaniu gwiazd, które przypuszczalnie uformowały się NGC 6357 w tym samym czasie.

ESO Fragment gwiazdozbioru Skorpiona wyśrodkowany na mgławicę NGC 6357, która ma w centrum gromadę gwiazd Pismis 24. Jest to złożenie zdjęć z Digitized Sky Survey (DSS). Pole widzenia wynosi 3,8x3,3 stopnia. Źródło: ESO - Davide De Martin

VISTA jest największym i najpotężniejszym teleskopem do przeglądów nieba kiedykolwiek zbudowanym. Teleskop został dedykowany przeglądom nieba w zakresie podczerwonym. Przegląd VVV skanuje centralne zgrubienie i część płaszczyzny naszej galaktyki, aby utworzyć olbrzymi zestaw danych, które pomogą astronomom dowiedzieć się więcej o pochodzeniu, wczesnych etapach życia i strukturze Drogi Mlecznej.

Fragmenty NGC 6357 były także obserwowane przez należący do NASA/ESA Kosmiczny Teleskop Hubble’a (heic0619a) oraz należący do ESO Bardzo Duży Teleskop (VLT) (eso1226a). Oba teleskopy uzyskały zdjęcia różnych fragmentów tego obszaru w zakresie światła widzialnego – porównanie obrazów ze zdjęciami podczerwonymi pokazuje uderzające różnice. W podczerwieni wielkie pióropusze czerwono zabarwionego materiału są znacznie zredukowane przez macki blado purpurowego gazu rozciągającego sięz mgławicy na różne obszary.

Uwagi

[1] Nieformalna nazwa Mgławica Homar (Lobster Nebula) jest także czasem przypisywana spektakularnemu obszarowi gwiazdotwórczemu Messier 17 (eso0925), chociaż obiekt ten jest częściej nazywany Mgławicą Omega.

[2] Obserwacje w podczerwieni ujawniają struktury, których nie widać na zdjęciach w zakresie światła widzialnego, na przykład z powodu takiego, że obiekty są zbyt chłodne, przesłonięte przez gruby pył, albo bardzo odległe, przez co światło zostało przesunięte w kierunku czerwonego końca widma poprzez rozszerzanie się Wszechświata.

Linki

Kontakt

Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK

Przeczytaj więcej:



Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
23,573,629 unikalne wizyty