Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 14-4-2021 11:15:53

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

15 lat sukcesów Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) z ESO

eso 15 lat ESO Ten nowy, intrygujący widok spektakularnego gwiezdnego żłobka IC 2944 został opublikowany dla uczczenia kroku milowego: 15 lat Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) należącego do ESO. Zdjęcie pokazuje także grupę grubych obłoków pyłu, znanych jako globule Thackeraya, rozsianych na tle świecącego na różowo gazu mgławicy. Globule te są pod gwałtownym bombardowaniem promieniowania ultrafioletowego od pobliskich młodych, gorących gwiazd. Globule ulegają erozji i fragmentacji, jak grudki masła upuszczone na rozgrzaną patelnię. Prawdopodobnie globule Thackeraya zostaną zniszczone zanim będą mogły zapaść się i uformować nowe gwiazdy.ESO celebruje 15-lecie Bardzo Dużego Teleskopu – najbardziej zaawansowanego instrumentu optycznego na świecie – i z tej okazji prezentujemy nowe zdjęcie spektakularnego obszaru narodzin gwiazd. Fotografia ukazuje grube „plamy” pyłu rozmieszczone na tle świecącego na różowo gazu. Obiekt jest znany astronomom jako IC 2944. Ciemne obszary przypominają krople atramentu unoszące się na powierzchni koktajlu truskawkowego, ich kapryśne kształty zostały wyrzeźbione przez intensywne promieniowanie pochodzące od pobliskich, jasnych, młodych gwiazd.


Nowe zdjęcie ma uczcić ważną rocznicę Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) – minęło piętnaście lat od pierwszego światła pierwszego z czterech teleskopów głównych (25 maja 1998 r.). Później do czterech wielkich teleskopów dołączono cztery małe teleskopy pomocnicze, które razem tworzą interferometr VLT (VLTI – VLT Interferometer) . VLT jest jednym z najpotężniejszych i najefektywniejszych spośród istniejących naziemnych urządzeń astronomicznych. W roku 2012 ukazało się ponad 600 recenzowanych publikacji naukowych opartych na danych z VLT oraz VLTI (ann13009).

15 lat ESO Wybór zdjęć - jedno na każdy rok istnienia VLT - daje obraz olbrzymiego zakresu i efektywności naukowej od pierwszego światła teleskopu w maju 1998 r. Opis zdjęć: 1998: NGC 1232 (eso9845), 1999: NGC 3603 (eso9946), 2000: Messier 104, Galaktyka Sombrero  (eso0007), 2001: Messier 16 w podczerwieni (eso0142), 2002: Mgławica Koński Łeb (eso0202), 2003: NGC 613 (eso0338), 2004: pierwze zdjęcie kandydatki na planetę pozasłoneczną (eso0428), 2005: centrum NGC 1097 (eso0534), 2006: NGC 1313 (eso0643), 2007: ESO 593-IG 008 (eso0755), 2008: centrum Drogi Mlecznej (eso0846), 2009: gromada Szkatułka (Jewel Box) (eso0940), 2010: Messier 17w podczerwieni (potw1044a), 2011: galaktyki Oczy (eso1131), 2012: Mgławica Carina w podczerwieni (eso1208) oraz 2013: IC 2944 (eso1322).Międzygwiazdowe obłoki pyłu i gazu są miejscami, w których rodzą się i dorastają nowe gwiazdy. Zdjęcie pokazuje jedno z nich, IC 2944, widoczne jako łagodnie świecące na różowo tło [1]. Fotografia jest najostrzejszym zdjęciem tego obiektu uzyskanych z powierzchni Ziemi [2]. Obłok znajduje się około 6500 lat świetlnych od nas i widać go w południowej konstelacji Centaura. Ta część nieba jest domem wielu innych podobnych mgławic, które są zanalizowane przez astronomów, aby zbadać mechanizmy powstawania gwiazd.

Mgławice emisyjne, takie jak IC 2944, są złożone głównie z gazu wodorowego, który świeci w dostojnym odcieniu czerwieni, z powodu intensywnego promieniowania od wielu jasnych, niedawno narodzonych gwiazd. Na jasnym tle wyraźnie widać tajemnicze ciemne kłaczki nieprzezroczystego pyłu, chłodne obłoki zwane globulami Boka. Swoją nazwę zawdzięczają holendersko-amerykańskiemu astronomowi Bartowi Bokowi, który pierwszy zwrócił na nie uwagę w latach 40. ubiegłego wieku jako możliwe miejsca narodzin gwiazd. Ten konkretny zestaw ma nazwę Globul Thackeraya [3].

Większe globule Boka w spokojniejszych obszarach często kolapsują, formując nowe gwiazdy, ale globule na zdjęciu znajdują się pod gwałtownym bombardowaniem promieniowania ultrafioletowego od pobliskich młodych, gorących gwiazd. Podlegają zarówno erozji, jak i fragmentacji, podobnie jak grudki masła, które spadły na rozgrzaną patelnię. Globule Thackeraya zostaną prawdopodobnie zniszczone zanim zdążą zapaść się, aby uformować gwiazdy.

15 lat ESO Wybór zdjęć - jedno na każdy rok istnienia VLT - daje obraz olbrzymiego zakresu i efektywności naukowej od pierwszego światła teleskopu w maju 1998 r. Opis zdjęć: 1998: NGC 1232 (eso9845), 1999: NGC 3603 (eso9946), 2000: Messier 104, Galaktyka Sombrero  (eso0007), 2001: Messier 16 w podczerwieni (eso0142), 2002: Mgławica Koński Łeb (eso0202), 2003: NGC 613 (eso0338), 2004: pierwze zdjęcie kandydatki na planetę pozasłoneczną (eso0428), 2005: centrum NGC 1097 (eso0534), 2006: NGC 1313 (eso0643), 2007: ESO 593-IG 008 (eso0755), 2008: centrum Drogi Mlecznej (eso0846), 2009: gromada Szkatułka (Jewel Box) (eso0940), 2010: Messier 17w podczerwieni (potw1044a), 2011: galaktyki Oczy (eso1131), 2012: Mgławica Carina w podczerwieni (eso1208) oraz 2013: IC 2944 (eso1322).Globule Boka nie są łatwe do zbadania. Ponieważ są nieprzezroczyste dla światła widzialnego, astronomom trudno obserwować co dzieje się w środku, potrzeba więc innych narzędzi, aby ujawnić sekrety tych obiektów – na przykład obserwacji w podczerwonej lub submilimetrowej części widma, w których obłoki pyłu o temperaturze kilku stopni powyżej zera absolutnego stają się jasne. Tego typu badania potwierdziły, że w przypadku Globul Thackeraya brak aktualnych procesów powstawnia gwiazd z nimi związanych.

Ten obszar nieba był sfotografowany w przeszłości przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a, należący do NASA/ESA (opo0201a). Nowe zdjęcie z instrumentu FORS z należącego do ESO Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) w Obserwatorium Paranal w północnym Chile [4] pokrywa szerszy pas na niebie niż obserwacje z Teleskopu Hubble’a i pokazuje obszerniejszy krajobraz powstawania gwiazd.

Uwagi

[1] Mgławica IC 2944 jest związane z jasną gromadą gwiazd IC 2948, a obie nazwy są czasami identyfikowane z całym tym rejonem. Wiele jasnych gwiazd gromady jest widocznych na zdjęciu.

[2] Seeing podczas wykonywania zdjęcia w barwie niebieskiej (użytego do utworzenia zaprezentowanej fotografii) był lepszy niż 0,5 sekundy łuku, co jest wartością wyjątkowo dobrą dla teleskopu naziemnego..

[3] Zostały odkryte w 1950 roku w Afryce Południowej przez angielskiego astronoma A. Davida Thackeraya.

[4] Zdjęcie pochodzi z programu Kosmicznych Klejnotów ESO, inicjatywy w ramach której za pomocą teleskopów ESO uzyskiwane są zdjęcia interesujących, intrygujących lub wizualnie atrakcyjnych obiektów, w celach edukacyjnych i popularyzacji nauki. Program używa czasu obserwacyjnego na teleskopach w momentach, gdy nie mogą one być wykorzystywane do obserwacji naukowych. Wszystkie zebrane dane mogą być także odpowiednie dla celów naukowych i są dostępne dla astronomów za pośrednictwem archiwum naukowego ESO.

Więcej informacji

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Jest wspierane przez 15 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada Bardzo Duży Teleskop (Very Large Telescope), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest europejskim partnerem dla rewolucyjnego teleskopu ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. ESO planuje obecnie 39-metrowy Ogromnie Wielki Teleskop Europejski (European Extremely Large optical/near-infrared Telescope - E-ELT), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.

Loading player...

5 maja 2013 r. przypada ważna rocznica Bardzo Dużego Teleskopu - mija wtedy dokładnie piętnaście lat od pierwszego światła pierwszego z czterech głównych teleskopów VLT. Później do czterech głównych teleskopów dołączyły cztery małe teleskopy pomocnicze, które wchodzą w skład Interferometru VLT (VLTI). VLT jest jedny, z najpotężniejszych i najefektywniejszych naziemnych urządzeń astronomicznych. W roku 2012 ukazało się ponad 600 recenzowanych publikacji naukowych opartych na danych z VLT i VLTI. Ten odcinek ESOcast pokazuje spektakularne zdjęcia z VLT dla każdego roku jego działania.

Linki

Kontakt


Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
23,573,675 unikalne wizyty