Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 01-10-2020 15:57:26

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Potężna burza na Saturnie umożliwiła wgląd we wnętrze atmosfery planety

Astronomia Saturn sfotografowany 25.02.2011 r. przez sondę Cassini. Po lewej zdjęcie w zakresie widzialnym, a po prawej burza w atmosferze widziana dzień wcześniej na falach podczerwonych. Źródło: NASA/JPL-Caltech/SSI/Univ. of Arizona/Univ. of Wisconsin. Saturn sfotografowany 25.02.2011 r. przez sondę Cassini. Po lewej zdjęcie w zakresie widzialnym, a po prawej burza w atmosferze widziana dzień wcześniej na falach podczerwonych. Źródło: NASA/JPL-Caltech/SSI/Univ. of Arizona/Univ. of Wisconsin. Wielka burza na Saturnie umożliwiła sondzie Cassini wykrycie lodu wodnego pochodzącego z wnętrza saturniańskiej atmosfery, który trafił do jej górnych warstw dzięki zaburzeniom spowodowanym przez potężny huragan – informuje NASA.


Raz na trzydzieści ziemskich lat, czyli mniej więcej jeden saturniański rok, po północnej półkuli Saturna przemieszcza się wielka burza. Pod koniec 2010 roku rozpoczęła się najnowsza, która jednocześnie jest dopiero szóstą burzą obserwowaną przez człowieka na tej planecie.

Seria zdjęć Saturna z sondy Cassini pokazująca rozwój wielkiej burzy, która rozpoczęła się w grudniu 2010 roku. Źródło: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute. Seria zdjęć Saturna z sondy Cassini pokazująca rozwój wielkiej burzy, która rozpoczęła się w grudniu 2010 roku. Źródło: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute. Burza szybko zwiększyła swoje rozmiary, stając się superburzą z rozmiarami 15 tys. kilometrów, dostrzegalną z Ziemi przez amatorskie teleskopy jako duża biała plama na tarczy planety. Potem rozciągnęła się dookoła planety na odległość 300 tys. kilometrów.

Dzięki sondzie Cassini, naukowcy wykorzystali burzę do zbadania składu atmosfery Saturna na głębokościach zwykle nieosiągalnych dla obserwacji. Najnowszy artykuł w czasopiśmie „Icarus” opisuje wyniki badań wykonanych w podczerwieni 24 lutego 2011 r.

Klasyczny model atmosfery Saturna przewiduje, że jest ona złożona z warstw, z których najniżej znajdują się obłoki wodne, nad nimi obłoki siarkowodorowe, a najwyżej chmury z amoniaku. Nad wszystkim znajduje się górna mgła troposferyczna o nieznanym składzie, która przesłania niższe warstwy.

Zespół naukowców, którym kierował Lawrence Sromovsky z University of Wisconsin, odkrył, że cząsteczki na górze wielkiej burzy są złożone z mieszaniny trzech substancji: lodu wodnego, lodu amoniakalnego oraz trzeciej niepewnej (być może siarkowodoru amonu). Możliwe zatem, że burza spowodowała przemieszanie warstw, wynosząc parę wodną do góry, gdzie zamarzła do postaci lodu. Jednocześnie obserwacje te są pierwszą detekcją lodu wodnego na Saturnie.

"Uważamy, że ta olbrzymia burza wynosi cząsteczki chmur do góry, niczym wulkan wynoszący materię z głębin, czyniąc ją widoczną spoza atmosfery. Cząsteczki burzy mają w zakresie podczerwonym cechy zdecydowanie różne od otaczającej je atmosfery" - powiedział Sromovsky.

Burze na Saturnie mogą działać podobnie jak znacznie mniejsze burze konwekcyjne na Ziemi, w których powietrze i para wodna są wypychane wysoko w atmosferę, czego skutkiem jest powstanie wysoko piętrzących się chmur burzowych. W przypadku Saturna chmury tego rodzaju są jednak od 10 do 20 razy wyższe i pokrywają znacznie większy obszar. Burze na tej planecie są też znacznie gwałtowniejsze niż ziemskie, wiejące w nich wiatry mogą przekraczać 500 km/h.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl



Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,535,522 unikalne wizyty