Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 15-4-2021 04:05:22

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Tworzenie nowych gwiazd w Mgławicy Krewetka

eso Szczegółowe zdjęcie Mgławicy Krewetka z VST Szczegółowe zdjęcie Mgławicy Krewetka z VST. Świecące zbiorowisko obłoków gazu, widoczne na zamieszczonym zdjęciu, tworzy olbrzymią gwiezdną wylęgarnię o nazwie Mgławica Krewetka. Fotografia, którą uzyskano za pomocą teleskopu VST w Obserwatorium ESO Paranal w Chile, może być najlepszym wykonanym zdjęciem tego obiektu. Pokazuje gromadki gorących, nowo narodzonych gwiazd położonych wśród obłoków tworzących mgławicę.
Zdjęcie zawiera także informacje z fotografii obiektu wykonanych przez Martina Pugha.
Świecące zbiorowisko obłoków gazu, widoczne na tym nowym zdjęciu, tworzy olbrzymią gwiezdną wylęgarnię o nazwie Mgławica Krewetka (Prawn Nebula). Fotografia, którą uzyskano za pomocą teleskopu VST w Obserwatorium ESO Paranal w Chile, może być najlepszym wykonanym zdjęciem tego obiektu. Pokazuje gromadki gorących, nowo narodzonych gwiazd położonych wśród obłoków tworzących mgławicę.


Mgławica Krewetka w obiektywie teleskopu VST (szerokie pole widzenia) Mgławica Krewetka w obiektywie teleskopu VST (szerokie pole widzenia). Świecące zbiorowisko obłoków gazu, widoczne na zamieszczonym zdjęciu, tworzy olbrzymią gwiezdną wylęgarnię o nazwie Mgławica Krewetka. Fotografia, którą uzyskano za pomocą teleskopu VST w Obserwatorium ESO Paranal w Chile, może być najlepszym wykonanym zdjęciem tego obiektu. Pokazuje gromadki gorących, nowo narodzonych gwiazd położonych wśród obłoków tworzących mgławicę.
Zdjęcie zawiera także informacje z fotografii obiektu wykonanych przez Martina Pugha.

Mgławica jest położona około 6000 lat świetlnych od Ziemi i widoczna w gwiazdozbiorze Skorpiona. Formalnie ten olbrzymi obszar wypełniony gazem i kłaczkami ciemnego pyłu nosi nazwę IC 4628. Obłoki gazu to obszary gwiazdotwórczy, produkujące jasne, gorące, młode gwiazdy. W zakresie widzialnym gwiazdy te mają kolor biało-niebieski, ale emitują także intensywne promieniowanie w innych częściach widma – szczególnie w ultrafiolecie [1].

To właśnie światło ultrafioletowe powoduje świecenie gazu. Promieniowanie usuwa elektrony z atomów wodoru, które następnie rekombinują i uwalniają energię w formie światła. Gdy taki proces zachodzi, każdy pierwiastek chemiczny emituje światło o charakterystycznej barwie. Dla wodoru dominującym kolorem jest czerwony. IC 4628 jest przykładem obszaru HII [2].

Wybrane obszary ze zdjęcia Mgławicy Krewetka z teleskopu VST Wybrane obszary ze zdjęcia Mgławicy Krewetka z teleskopu VST. Zestawienie fragmentów zdjęcia Mgławicy Krewetka z dziwnymi i spektakularnymi strukturami w świecącym zbiorowisku obłoków gazu. Fotografia, którą uzyskano za pomocą teleskopu VST w Obserwatorium ESO Paranal w Chile, może być najlepszym wykonanym zdjęciem tego obiektu.
Zdjęcie zawiera także informacje z fotografii obiektu wykonanych przez Martina Pugha.

Mgławica Krewetka ma rozmiar prawie 250 lat świetlnych i pokrywa obszar na niebie odpowiadający czterem tarczom Księżyca w pełni. Pomimo swojego olbrzymiego rozmiaru często umyka obserwatorom z powodu małej jasności oraz dlatego, że jej światło jest emitowane na falach, na które ludzkie oko nie jest czułe. Mgławica znana jest także pod oznaczeniem Gum 56, wskazujące na australijskiego astronoma Colina Guma, który w 1955 r. opublikował katalog obszarów HII.

W ciągu ostatnich kilku milionów lat w tym obszarze nieba powstało wiele gwiazd, zarówno pojedynczo, jak i w gromadach. Znajduje się tutaj duża, rozproszona gromada gwiazd o nazwie Collinder 316, rozciągająca się prawie na całe zdjęcie. Gromada ta jest częścią znacznie większego zgrupowania bardzo gorących i jasnych gwiazd. Widać także wiele ciemnych struktur, w których materia międzygwiazdowa jest wywiewana przez silne wiatry, generowane przez pobliskie gorące gwiazdy.

Mgławica Krewetka IC 4628 w konstelacji Skorpiona Mgławica Krewetka IC 4628 w konstelacji Skorpiona. Mapka pokazuje gwiazdozbiór Skorpiona. zaznaczono większość gwiazd, które można zobaczyć na ciemnym niebie nieuzbrojonym okiem. Położenie obszaru gwiazdotwórczego o nazwie Mgławica Krewetka (IC 4628) zaznaczono czerwonym okręgiem. Obłok wydaje się duży, ale jest bardzo słaby i nie da się go dostrzec za pomocą małego teleskopu.

Zdjęcie wykonano za pomocą teleskopu VST w Obserwatorium ESO Paranal w Chile. VST (VLT Survey Telescope) jest największym teleskopem na świecie zaprojektowanym do przeglądów nieba w świetle widzialnym. Jest najnowocześniejszym 2,6-metrowym teleskopem, wyposażonym w kamerę OmegaCAM, zawierającą 32 detektory CCD, które tworzą razem obrazy 268-megapikselowe. Zaprezentowane nowe zdjęcie o rozmiarach 24 000 pikseli, jest mozaiką z dwóch fotografii i jednym z największych pojedynczych zdjęć opublikowanych przez ESO.

Zdjęcie stanowi część szczegółowego publicznego przeglądu dużej części Drogi Mlecznej nazwanego VPHAS+, który wykorzystuje moc VST do poszukiwania nowych obiektów, takich jak młode gwiazdy i mgławice planetarne. Przegląd dostarczy najlepszych w historii zdjęć wielu olbrzymich obszarów gwiazdotwórczych, takich jak pokazany.

Bardzo ostre zdjęcia z VST zostały przeprocesowane aby uwypuklić kolory poprzez dołączenie dodatkowych zdjęć wysokiej jakości z innych filtrów, uzyskanych przez Martina Pugha, bardzo utalentowanego miłośnika astronomii obserwującego z Australii za pomocą teleskopów o średnicach 32 cm i 13 cm [3].

Niniejszy komunikat prasowy stanowi krok milowy – jest tysięczną notatką prasową opublikowaną przez ESO. Pierwsza ukazała się w 1985 r. i przedstawiała zdjęcie komety Halleya. Wszystkie są dostępne w Internecie.

Uwagi

[1] Jest to ten sam rodzaj promieniowania, który powoduje, że niechroniona ludzka skóra spala się gdy zostanie wystawiona na bezpośrednie oddziaływanie światła słonecznego. Ale ziemska atmosfera chroni życie na powierzchni od prawie całego promieniowania ultrafioletowego i jedynie dłuższe fale (pomiędzy 300, a 400 nanometrami) docierają do powierzchni, powodując opaleniznę na ludzkiej skórze. Część promieniowania ultrafioletowego emitowanego przez bardzo gorące gwiazdy w obszarach HII jest emitowana na znacznie krótszych falach (krótszych niż 91,2 nanometra), dzięki czemu może jonizować wodór.

[2] Astronomowie używają terminu “HII” (wymawianego jako “ha dwa”) w odniesieniu do zjonizowanego wodoru, a “HI” (“ha jeden”) do wodoru atomowego. Atom wodoru składa się z elektronu powiązanego z protonem. W gazie zjonizowanym atomy są rozdzielane na swobodnie poruszające się elektrony i naładowane dodatnio jony – w tym przypadku dodatni jon jest pojedynczym protonem.

[3] Więcej szczegółów na temat obserwacji można znaleźć na stronie Martina Pugha.

Więcej informacji

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Jest wspierane przez 15 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada Bardzo Duży Teleskop (Very Large Telescope), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest europejskim partnerem dla rewolucyjnego teleskopu ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. ESO planuje obecnie 39-metrowy Ogromnie Wielki Teleskop Europejski (European Extremely Large optical/near-infrared Telescope - E-ELT), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.

Linki


Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
23,575,901 unikalne wizyty