Kalendarz

<< Styczeń 2020 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 1

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:33
Wczoraj:995
W tym tygodniu:33
W tym miesiącu:46,538
W tym roku:46,538
Wszystkich:13,809,909

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 7:44
Zachód słońca: 16:39
>Dzień trwa:
8 Godzin 55 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 9:41
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Aniela, Rozalia, Jan Chryzostom, Jerzy, Julian, Przybysław, Adalruna, Alruna, Angelika, Teodoryk

Księżyc


Data: 27-1-2020 00:30:05

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4106 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

III Prawo Keplera




Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Dokładny widok na mgławicę IC 2220

eso The Toby Jug Nebula as seen with ESO The Toby Jug Nebula as seen with ESO's Very Large Telescope. Located about 1200 light-years from Earth in the southern constellation of Carina (The Ship’s Keel), the Toby Jug Nebula, more formally known as IC 2220, is an example of a reflection nebula. It is a cloud of gas and dust illuminated from within by the central star, designated HD 65750. Credit: ESOBardzo Duży Teleskop (VLT), należący do ESO, uzyskał szczegółowy obraz mgławicy IC 2200, nazywanej też Toby Jug. Jest to obłok gazu i pyłu otaczający czerwonego olbrzyma. Zdjęcie pokazuje charakterystyczną łukową strukturę mgławicy, która zgodnie ze swoją nazwą wygląda nieco jak pewien typ dzbanka lub pucharu, określanego w języku angielskim jako „Toby Jug”.


Mgławica “Toby Jug”, położona około 1200 lat świetlnych od Ziemi, w kierunku południowego gwiazdozbioru Kila, znana pod oficjalną nazwą jako IC 2220, jest przykładem mgławicy refleksyjnej. Jest to obłok gazu i pyłu rozświetlany z wnętrza przez gwiazdę HD 65750. Gwiazda należy do typu zwanego czerwonymi olbrzymami i ma masę pięciokrotnie większą niż Słońce. Znajduje się w znacznie bardziej zaawansowanym stadium swojego życia, pomimo że w porównaniu do naszej dziennej gwiazdy ma bardzo młody wiek około 50 milionów lat [1].

Location of the Toby Jug Nebula in the southern constellation of Carina Location of the Toby Jug Nebula in the southern constellation of Carina. This chart shows the location of the Toby Jug Nebula, more formally known as IC 2220 in the constellation of Carina (The Ship’s Keel). This map shows most of the stars visible to the unaided eye under good conditions, and the location of the Toby Jug Nebula is highlighted with a red circle on the image. Credit: ESO, IAU and Sky & Telescope

Mgławica została utworzona przez gwiazdę, która traci część swojej masy w otaczającą przestrzeń kosmiczną, formując obłok gazu i pyłu w miarę ochładzania się materii. Pył zawiera pierwiastki takie jak węgiel i proste cząsteczki odporne na ciepło, takie jak dwutlenek tytanu i tlenek wapnia (wapno). W zaprezentowanym przypadku szczegółowe badania obiektu w świetle podczerwonym wskazują, że głównym składnikiem odbijającym światło gwiazdy jest najprawdopodobniej dwutlenek krzemu (krzemionka)

IC 2220 jest widoczna ponieważ ziarna pyłu odbijają światło gwiazdy. Struktura tego kosmicznego motyla jest prawie symetryczna i rozciąga się na około jeden rok świetlny. Ta faza życia gwiazdy jest krótkotrwała, dlatego obiekty tego rodzaju są rzadkie.

Czerwone olbrzymy powstają z gwiazd, które się starzeją i docierają do końcowych stadiów swojej ewolucji. Prawie wyczerpały zasoby wodoru, który jest paliwem dla reakcji zachodzących przez większość życia gwiazdy. Powoduje to, że atmosfera gwiazdy znacznie się rozszerza. Gwiazdy takie jak HD 65750 spalają warstwę helu nad węglowo-tlenowym jądrem, czasami towarzyszy temu też warstwa wodoru bliższa powierzchni.

Wide field view of the area around the Toby Jug Nebula Wide field view of the area around the Toby Jug Nebula. This wide-field image shows the patch of sky around the Toby Jug Nebula (IC 2220). This view was created from photographs forming part of the Digitized Sky Survey 2. The spikes and blue circles around the stars in this picture are artifacts of the telescope and the photographic process. Credit: ESO/Digitized Sky Survey 2. Acknowledgement: Davide De Martin

W przyszłości, za miliardy lat, nasze Słońce także rozedmie się do czerwonego olbrzyma. Uważa się, że atmosfera słoneczne rozciągnie się nawet poza obecną orbitę Ziemi, pochłaniając w takcie tego procesu wszystkie planety wewnętrzne. Gdy to nastąpi, Ziemia będzie już w bardzo złym stanie. Olbrzymie zwiększenie promieniowania i silne wiatry gwiazdowe towarzyszące procesowi inflacji gwiazdy zniszczą całkowicie wszelkie życie na Ziemi, spowodują wyparowanie wody z oceanów, zanim cała planeta ostatecznie się rozpuści.

Brytyjscy astronomowie Paul Murdin, David Allen oraz David Malin nadali IC 2200 nazwę Toby Jug z powodu jej kształtu, który jest podobny do dawnego angielskiego naczynia do picia typu Toby Jug, które znają z czasów młodości.

Zdjęcie zostało utworzone jako część programu Kosmiczne Klejnoty ESO (ESO Cosmic Gems) [2].

Uwagi

[1] Gwiazdy o większych masach przebiegają przez swoje życie znacznie szybciej niż te mniej masywne, takie jak Słońce. Życie tych drugich jest liczone w miliardach lat, a pierwszych raczej w milionach lat.

[2] Zdjęcie pochodzi z programu Kosmicznych Klejnotów ESO, inicjatywy popularnonaukowej, w ramach której za pomocą teleskopów ESO uzyskiwane są zdjęcia ciekawych, intrygujących lub atrakcyjnych wizualnie obiektów, w celach edukacyjnych i popularyzacji nauki. Program wykorzystuje czas teleskopów, który nie może być użyty do obserwacji naukowych. Wszystkie zebrane dane mogą być jednak też użyteczne dla celów naukowych i są dostępne dla astronomów poprzez archiwum naukowe ESO.

Więcej informacji

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Jest wspierane przez 15 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada Bardzo Duży Teleskop (Very Large Telescope), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest europejskim partnerem dla rewolucyjnego teleskopu ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. ESO planuje obecnie 39-metrowy Ogromnie Wielki Teleskop Europejski (European Extremely Large optical/near-infrared Telescope - E-ELT), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.



Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,916,615 unikalne wizyty