Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 15-4-2021 04:59:50

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Młode gwiazdy namalowały piękny kosmiczny krajobraz

eso The star cluster NGC 3572 and its dramatic surroundings The star cluster NGC 3572 and its dramatic surroundings
The Wide Field Imager on the MPG/ESO 2.2-metre telescope at ESO’s La Silla Observatory in Chile has captured the best image so far of the star cluster NGC 3572, a gathering of young stars, and its spectacular surroundings. This new image shows how the clouds of gas and dust around the cluster have been sculpted into whimsical bubbles, arcs and the odd features known as elephant trunks by the stellar winds flowing from the bright stars. The brightest of these cluster stars are heavier than the Sun and will end their short lives as supernova explosions.
Credit: ESO/G. Beccari
Astronomowie z ESO wykonali najlepsze jak dotąd zdjęcie interesujących obłoków wokół gromady gwiazd NGC 3572. Fotografia pokazuje w jaki sposób obłoki gazu i pyłu zostały ukształtowane w fantazyjne pęcherzyki, łuki i inne dziwne struktury, określane jako „trąby słoni”. Takiego ukształtowania dokonały wiatry gwiazdowe wiejące od zgrupowania młodych, gorących gwiazd. Najjaśniejsze z gwiazd gromady są znacznie masywniejsze od Słońca i skończą swoje życia w wybuchach supernowych.


Większość gwiazd nie powstaje samotnie, ale w licznym gronie obiektów, które narodziły się mniej więcej w tym samym czasie z jednego obłoku gazu i pyłu. NGC 3572, w południowej konstelacji Kila, jest jedną z takich gromad. Zawiera wiele młodych, gorących, biało-niebieskich gwiazd, które świecą jasno i generują potężne wiatry gwiazdowe, które stopniowo rozpraszają gaz i pył z otoczenia. Świecące obłoki gazu i towarzysząca im gromada gwiazd są tematem nowego zdjęcia z instrumentu Wide Field Imager, pracującego na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium ESO La Silla w Chile [1].

W dolnej części zdjęcia ciągle widać duży fragment obłoku molekularnego, który dał życie gwiezdnej młodzieży. Uległ dramatycznemu wpływowi silnego promieniowania pochodzącego od swojego potomstwa. Promieniowanie nie tylko powoduje, że obłok świeci charakterystyczną barwą, ale także rzeźbi go do postaci niesamowitych kształtów, takich jak bąble, łuki i ciemne kolumny, nazywane przez astronomów trąbami słoniowymi [2].

Dziwną cechę uchwyconą na fotografii jest niewielka mgławica pierścieniowa, położona nieco nad centrum obrazka. Astronomowie ciągle są niepewni co do jej pochodzenia. Przypuszczalnie jest to gęsta pozostałość po obłoku molekularnych, z którego utworzyła się gromada, być może bąbel utworzony wokół bardzo jasnej, gorącej gwiazdy. Ale niektórzy z naukowców uważają, że może to być rodzaj dziwnie ukształtowanej mgławicy planetarnej – pozostałość po umierającej gwieździe [3].

Wide-field view of the sky around the star cluster NGC 3572 Wide-field view of the sky around the star cluster NGC 3572
This wide-field image shows the patch of sky around the star cluster NGC 3572 and its associated gas clouds. This view was created from photographs forming part of the Digitized Sky Survey 2. The spikes and blue circles around the stars in this picture are artifacts of the telescope and the photographic process.
Credit: ESO/Digitized Sky Survey 2. Acknowledgement: Davide De Martin

Gwiazdy narodzone wewnątrz gromady mogą być rodzeństwem, ale nie są bliźniętami. Mają prawie taki sam wiek, jednak różnią się rozmiarami, masą, temperaturą i barwą. Dzieje życia gwiazdy są zdeterminowane w największym stopniu przez jej masę, więc gromada zawiera gwiazdy na różnych etapach ewolucji, dzięki czemu astronomowie mają idealne laboratorium, w którym mogą badać ewolucję gwiazd [4].

Grupki młodych gwiazd są skupione razem przez względnie krótki okres czasu, typowo dziesiątki lub setki milionów lat. Stopniowo rozpraszają się na skutek oddziaływań grawitacyjnych, ale także dlatego, że większość gwiazd masywnych żyje krótko, szybko wypalają swoje paliwo i gwałtownie kończąc swoje życie w wybuchach supernowych, wnosząc swój wkład w rozpraszania pozostałego gazu i gwiazd gromady.

Uwagi

[1] Dane użyte do utworzenia tego zdjęcia zostały uzyskane przez zespół, którym kierował astronom ESO Giacomo Beccari. Naukowcy wykorzystali moc instrumentu Wide Field Imager do badania fizyki dysków protoplanetarnych wokół młodych gwiazd w NGC 3572. Byli zaskoczeni, gdy odkryli, że gromada zawiera gwiazdy starsze niż dziesięć milionów lat, które ciągle jeszcze przechodzą procesy akrecji masy, a więc musza być otoczone dyskami. Jest to dowodem na to, że powstawanie gwiazd w NGC 3572 trwa od co najmniej 10-20 milionów lat, skąd wniosek, że procesy powstawania planet mogą zachodzić w znacznie dłuższych skalach czasowych niż do tej pory zakładano.

[2] Najsłynniejszymi przykładami struktur typu “trąba słoniowa” są Filary Stworzenia w mgławicy Orzeł, które w niesamowitych szczegółach sfotografowano za pomocą należącego do NASA/ESA Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (http://www.spacetelescope.org/images/opo9544a/).

[3] Gdy gwiazda tak jak Słońce zużyje całe swoje paliwo, rozprzestrzenia swoje zewnętrzne warstwy w otaczającą przestrzeń kosmiczną. Gorące pozostałości gwiazdy nadal promieniują w tę materię, tworząc piękne, ale krótko istniejące struktury zjonizowanego gazu i  tzw. mgławice planetarne. Ta historyczna nazwa ma jedynie związek z wyglądem obiektu w małym teleskopie, a nie ma fizycznych związków z planetami.

[4] Czas życia gwiazdy zależy znacząco od tego jaką ma masę. Gwiazda pięćdziesiąt razy bardziej masywna niż Słońca będzie istnieć tylko kilka milionów lat, podczas gdy Słońce powinno żyć przez około dziesięć miliardów lat, a czas życia małomasywnych czerwonych karłów to nawet biliony lat – znacznie dłużej niż obecny wiek Wszechświata.

Więcej informacji

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Jest wspierane przez 15 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada Bardzo Duży Teleskop (Very Large Telescope), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest europejskim partnerem dla rewolucyjnego teleskopu ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. ESO planuje obecnie 39-metrowy Ogromnie Wielki Teleskop Europejski (European Extremely Large optical/near-infrared Telescope - E-ELT), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.

Linki

Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK



Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
23,576,070 unikalne wizyty