Kalendarz

<< Listopad 2019 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

Brak wydarzeń.

OstatnieFoto

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 2

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:172
Wczoraj:837
W tym tygodniu:1,645
W tym miesiącu:22,217
W tym roku:597,807
Wszystkich:13,629,594

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 7:25
Zachód słońca: 16:04
>Dzień trwa:
8 Godzin 39 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 9:58
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Feliks, Maksencja, Ampeliusz, Hieronim, Sędzimir, Edmund, Anatol, Oktawia, Oktawiusz, Sylwester, Sylwestra, Fortunata

Księżyc


Data: 20-11-2019 05:16:53

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4106 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

III Prawo Keplera




Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Video kategoria

> Apollo (1)
> Astronautyka (13)
> Astronomia (28)
> Curiosity (2)
> Fizyka (10)
> Kosmologia (3)
> Nauka (3)
> Rosetta (4)
> Sekcja (29)
> Sonda (3)
> Tutoriale (3)

Na spotkanie z kometami

Sekcja Astronomiczna ISON Kometa ISON - wydarzenie rokuNie tylko ISON spogląda na nas z nieboskłonu, ale to ona zrobiła sobie największą reklamę swoim ikarowym lotem ku Słońcu. Prawdopodobieństwo, że przetrwa jest bliskie zeru i tylko nadzieją, że a nuż się uda daje ta niepewność co do konsekwencji spotkania w dniu 28 listopada. My jednak pamiętamy, że do obserwacji pozostają jeszcze co najmniej cztery inne komety, a to może być jeszcze nie koniec. Z takim nastawieniem zebraliśmy się jak w każda sobotę w naszej podziemnej bazie astronomicznej. Bo choć komet na niebie bez liku, to bez dobrej pogody nic nie zobaczymy i taka jest prawda … oczywista.


Pogoda pogodą, a przed nami jak zawsze mało czasu i masa pracy. W ostatnim etapie przygotowań jest projekt MiniSat. Nim nasza sonda poleci do granic kosmosu musimy przejść weryfikację projektu, a nas tym pracują nasze kobiety … i już mamy projekt gotowy. Poleciał mailem do komisji i teraz tylko czekać. A to dopiero początek.

Pan Stefan z niezwykłą precyzją tnie kolejne elementy naszego planetarium. Wiadomo gdzie jest światełko w tunelu, ale roboty końca nie widać i tylko Stefan może go (koniec) widzi. Firma skąd miały płynąc materiały na konstrukcję właśnie upadła i trzeba szukać gdzie indziej. Jak tak dalej pójdzie, to nasz projekt wykończy wszystkie firmy w mieście. Co za czasy.

Udało się za to poskładać nasze komputery, którym niektóre komponenty przestały działać. No cóż liczenie danych 24/dobę nie należy do zadań łatwych, ale nauka wymaga poświęceń. Obliczenia ruszyły dalej naprzód i jeszcze tylko mała modernizacja nas czeka, ale to się nie pali … jeszcze nie pali, bo P4 zasuwa ciągle na 47°C, a to dla wentylatora już pożar. Trzeba go będzie czymś ugasić.

Michał zmierzył się z całym układem egzoplanetarnym. I nawet mu zaczyna wychodzić. Za tydzień coś niecoś dokończy a my z nim razem uruchomimy naszą wersję Keplera. O szczegółach następnym razem, bo teraz za wiele jeszcze ich nie ma.

No i najważniejsze … skąd te komety się wzięły? Były takie czasy, jak sądzą astronomowie, że wnętrze układu odwiedzały większe ilości komet, może nawet masowo go zbombardowały i stąd woda na Ziemi. Teoria coraz mocniejsza, bo wszystko wskazuje, że woda w oceanach nie pochodzi z czasów formowania planety. A więc przyleciał na skrzydła Pań ogoniastych (niektórzy mówią, że to warkocze). Czy jednak coś je wrzuciło do środka, czy tylko wciągnęło? Tego nie wie nikt. Choć szukano brązowych karłów i innych takich niezwykłych obiektów połączonych grawitacyjnie ze Słońcem. Oczywiście pięć komet wiosny nie czyni i o ingerencji z zewnątrz nie ma co mówić, ale jak ogłaszano rok 2013 rokiem komety, to niewielu w to do końca wierzyło. Co prawda ISON, bo o niej była wtedy mowa, zapowiadała się nieźle – choć nie wiem dlaczego tak się zapowiadała – w dniu 28.11.2013 najprawdopodobniej skończyła paskudnie ginąc w koronie Słońca. Tak znika wile komet. Odkrywają je pasjami miłośnicy astronomii na zdjęciach SOHO i innych obserwatoriów słonecznych. Ale ta kometa przybyła z daleka. Z rubieży naszego Układu Słonecznego. Niestety sukces jej miał się zacząć po przejściu peryhelium, a tu doczekaliśmy się rozpadu na naszych oczach.

Za to masa ludzi dowiedziała się więcej o kometach i jeszcze więcej. A to jest najwyższe. Polowanie na te kocie ciała niebieskie nie jest łatwa. Niewielu ja widziało, a co dopiero sfotografowało. Za to w sieci widzieli wszyscy, lub prawie wszyscy. Poniższa galeria niech pomoże nie zapomnieć nie tylko o tej ale i pozostałych kometach. Astronomia to najlepsza przygoda ludzkości. Wiedzie nas przez nasze dzieje od samego początku z różnym skutkiem. Pamiętajmy, że aby oglądać komety nasze miasta winny zmniejszyć emisje światła sztucznego, którym zasypujemy niebo nocne. Jeśli to się przełoży na taka alternatywę, to tylko z korzyścią dla nas samych. A o tym jakie jest to nocne nieba zaczniemy badania już za niedługo w projekcie Globe at Night.





Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,695,461 unikalne wizyty