Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 14-4-2021 10:02:24

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Gromada gwiazd w kilwaterze Kila

eso star cluster NGC 3590 The colourful star cluster NGC 3590. Credit: ESO/G. BeccariPełne kolorów zdjęcie z 2,2-metrowego teleskopu MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile prezentuje gromadę gwiazd NGC 3590. Na tle krajobrazu ciemnych pasm pyłu i bogato ubarwionych obłoków świecącego gazu widać jasno błyszczące gwiazdy. To małe gwiezdne zgromadzenie daje astronomom informacje na temat powstawania i ewolucji gwiazd – a także wskazówki dotyczące struktury ramion spiralnych naszej galaktyki.


NGC 3590 to mała gromada otwarta gwiazd położona około 7500 lat świetlnych od Ziemi, widoczna w gwiazdozbiorze Kila. Obejmuje kilkadziesiąt gwiazd luźno związanych ze sobą grawitacyjnie i ma prawie 35 milionów lat.

Gromada nie tylko jest ładna, ale na dodatek bardzo pożyteczna dla astronomów. Badając tę właśnie gromadę – i inne pobliskie gromady – astronomowie mogą poznawać własności dysku spiralnego naszej galaktyki Drogi Mlecznej. NGC 3590 znajduje się w największym pojedynczym segmencie ramienia spiralnego, który widać z naszego miejsca w galaktyce: spiralnej strukturze Kila.

Droga Mleczna ma kilka ramion spiralnych, długich, zakrzywionych strumieni gazu I gwiazd rozciągających się od centrum galaktyki. Ramiona te – dwa duże wypełnione gwiazdami oraz dwa mniejsze, uboższe w gwiazdy – zostały nazwane od konstelacji, w których są najlepiej widoczne [1]. Spiralną strukturę Kila widać z Ziemi jako fragment nieba bardzo usiany gwiazdami w małym ramieniu Kila-Strzelca.

Nazwa ramienia – Kil – jest bardzo odpowiednia. Ramiona spiralne są jakby falami spiętrzonego gazu i gwiazd przetaczającymi się przez dysk galaktyczny, wywołując gwałtowne procesy powstawania gwiazd i pozostawiając w ich efekcie gromady takie jak NGC 3590. Odnajdując i obserwując młode gwiazdy takie jak w NGC 3590, można ustalić odległości do różnych części ramiona spiralnego, poznając dzięki temu lepiej jego strukturę.

NGC 3590 The star cluster NGC 3590 in the constellation of Carina. Credit: ESO, IAU and Sky & Telescope

Typowa gromada otwarta może zawierać od kilkudziesięciu do nawet kilku tysięcy gwiazd i dostarcza astronomom wskazówek na temat ewolucji gwiazdowej. Gwiazdy w gromadach takich jak NGC 3590 rodzą się mniej więcej w tym samym czasie z tego samego obłoku gazu, czyniąc gromady te idealnymi miejscami do testowania teorii powstawania i ewolucji gwiazd.

Zdjęcie z instrumentu Wide Field Imager (WFI) na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w La Silla pokazuje gromadę oraz otaczający ją gaz, który świeci w odcieniach kolorów pomarańczowego i czerwonego z powodu promieniowania pochodzącego od pobliskich gorących gwiazd. Duże pole widzenia WFI pozwoliło uchwycić także olbrzymią liczbę gwiazd tła.

Dla uzyskania zdjęcia wykonano wielokrotne obserwacje za pomocą różnych filtrów, aby zarejestrować różne barwy. Fotografia została utworzona poprzez połączenie zdjęć wykonanych w widzialnej i podczerwonej części widma oraz poprzez specjalny filtr zbierający światło tylko od świecącego wodoru.

Uwagi

[1] Te cztery ramiona noszą nazwy: Kila-Strzelca, Węgielnicy, Tarczy-Centaura, oraz Perseusza.

Więcej informacji

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Jest wspierane przez 15 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada Bardzo Duży Teleskop (Very Large Telescope), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest europejskim partnerem dla rewolucyjnego teleskopu ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. ESO planuje obecnie 39-metrowy Ekstremalnie Wielki Teleskop Europejski (European Extremely Large optical/near-infrared Telescope - E-ELT), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.

Linki


Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
23,573,464 unikalne wizyty