Kalendarz

<< Sierpień 2020 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 1

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:842
Wczoraj:985
W tym tygodniu:8,945
W tym miesiącu:11,008
W tym roku:435,940
Wszystkich:14,199,311

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 5:35
Zachód słońca: 20:33
>Dzień trwa:
14 Godzin 58 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 3:38
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Niezamysł, Cyriak, Sylwiusz, Cyryl, Emilian, Niegosław

Księżyc


Data: 08-8-2020 22:54:05

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Pierwsze optyczne obserwacje lodu na Merkurym

Sondy Mercurio,Merkury Kratery w okolicach bieguna północnego Merkurego, od których silniej odbijają się fale radiowe podczas obserwacji radarowych / Credits - NASASonda MESSENGER przeprowadziła pierwsze optyczne obserwacje pokładów lodu wodnego w okolicach bieguna północnego Merkurego.

Merkury – pierwsza planeta od Słońca – wydaje się być całkowicie jałowym globem. Jednakże nachylenie osi obrotu Merkurego to mniej niż 1 stopień, co powoduje, że w okolicy merkuriańskich biegunów znajdują się wiecznie zacienione obszary wewnątrz kraterów.


Zanim jeszcze sonda MESSENGER (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry, and Ranging) dotarła na orbitę Merkurego, naukowcy zastanawiali się, czy w obszarach podbiegunowych tej planety może występować woda w postaci lodu. We wnętrzu wiecznie zacienionych kraterów podbiegunowych na Merkurym powinny panować bardzo niskie temperatury – rzędu 100 – 170 Kelwinów. Takie niskie temperatury pozwalałyby na zachowanie lodu wodnego.

Obserwacje radarowe obszarów podbiegunowych Merkurego, wykonane między innymi za pomocą radioteleskopu Arecibo (już od 1991 roku), wykazały obecność regionów o innej charakterystyce radiowej od otoczenia. Te obszary znacznie silniej odbijały fale radiowe, co sugerowało możliwość występowania wody w postaci lodu. Następnie, po uzyskaniu obrazów z sondy MESSENGER, okazało się, że wspomniane obszary leżą wewnątrz wiecznie zacienionych kraterów Merkurego. Co ciekawe, okazało się, że prawie wszystkie merkuriańskie kratery o średnicy ponad 10 km i znajdujące się powyżej 80° szerokości geograficznej, zawierają wspomniane obszary silniej odbijające fale radiowe. (Warunki w kraterach mniejszych od 10 km wydają się być niesprzyjające do akumulacji lodu – właściwości termiczne takich kraterów są inne od tych większych od 10 km).

Przysłowiową „kropkę nad i” w poszukiwaniach wody wewnątrz podbiegunowych kraterów Merkurego sonda MESSENGER postawiła w drugiej połowie 2012 roku. Wówczas pomiary za pomocą spektrometru neutronów, laserowego wysokościomierza oraz w bliskiej podczerwieni pozwoliły na określenie miejsc w których występuje woda w postaci lodu. Za pomocą spektrometru neutronów wyznaczono obszary z większą zawartością wodoru – składnika wody (H2O).

Dalsze obserwacje sondy MESSENGER wykazały, że w wiecznie zacienionych kraterach zalega lód wodny wymieszany ze związkami organicznymi. Okazało się, że lód jest przykryty „ochronnym płaszczem” ciemnych optycznie związków organicznych. Obecnie naukowcy uważają, że związki organiczne mogą pochodzić m.in. od komet i chondrytów węglistych.

W zeszłym i w tym roku MESSEGER dokonał serii obserwacji optycznych okolic północnego bieguna Merkurego. Obserwacji dokonano za pomocą szerokokątnej kamery instrumentu Mercury Dual Imaging System (MDIS), rejestrującej obrazy w zakresie od 400 do 1045 nanometrów. Na główny cel obserwacji wybrano kilka kraterów, m.in. Prokofjew o średnicy ponad 110 km (największy w regionie bieguna północnego), Kandinsky o średnicy około 60 km oraz Berlioz o średnicy około 30 km. Uzyskane obrazy porównano z wcześniejszymi obrazami radarowymi, z zaznaczonymi obszarami silniej odbijającymi fale radiowe.

Obserwacje wykonane za pomocą MDIS wykazały, że w niektórych kraterach lód jest skryty pod bardzo ciemną warstwą materiału organicznego. Tak jest w przypadku krateru Berlioz. Okazało się jednak, że w innych kraterach obszar silniej odbijający fale radiowe jest także jaśniejszy od otoczenia. Przykładem takiego podłoża jest wnętrze krateru Prokofjew. Naukowcy uważają, że lód wodny jest tam bezpośrednio obecny na powierzchni i nie jest skryty pod płaszczem ze związków organicznych.

Mercurio,Merkury Wnętrze krateru Prokofjew. Jasny obszar optycznie odpowiada także jasnemu obszarowi w obserwacjach radarowych (obszar zaznaczony żółtą linią), co sugeruje obecność lodu na powierzchni wnętrza krateru / Credits – NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Carnegie Institution of WashingtonWnętrze krateru Prokofjew, w którym wykryto wyeksponowany lód, wyróżnia się od wnętrza krateru Berlioz, w którym znajduje się ciemna warstwa związków organicznych. W obszarze, w którym występuje lód wodny we wnętrzu krateru Prokofjew znajduje się dużo małych kraterów. Z kolei w ciemnym obszarze krateru Berlioz takich kraterów nie zauważono. Te obrazy zdają się sugerować, że woda została dostarczona na Merkurego stosunkowo niedawno (w geologicznej skali) lub jest stale dostarczana. Odpowiedź na zagadkę źródła lodu wodnego na tej planecie wydaje się jeszcze być odległa i możliwe, że dopiero kolejna misja przyniesie więcej danych.

Mercurio,Merkury Wnętrze krateru Berlioz okiem instrumentu MDIS. Ciemny obszar (związki organiczne), zaznaczony na żółto, skrywa lód wodny / Credits – NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Carnegie Institution of WashingtonCo ciekawe, na średnich szerokościach geograficznych Merkurego – tam, gdzie jest zbyt gorąco nawet dla przykrytego regolitem lodu wodnego – wykryto też pewną niewielką ilość silnych odbić fal radiowych. Zatem lód wodny nie wszędzie na Merkurym może być dobrym wyjaśnieniem wyników obserwacji radarowych. Odpowiedź na tę zagadkę może przyniesie MESSENGER albo kolejna misja bezzałogowa do pierwszej planety od Słońca – BepiColombo. Niemniej jednak uzyskane wyniki wyraźnie pokazują, że Merkury nie jest taką jałową planetą jak się wcześniej wydawało.

Misja MESSENGER zakończy się w kwietniu przyszłego roku uderzeniem w powierzchnię Merkurego. Pierwotnie zakładano, że stanie się to w marcu, jednak inżynierom z NASA udało się wprowadzić nowe procedury manewrów orbitalnych, które pozwoliły na wydłużenie misji. W tym przypadku do wykorzystano gaz hel do manewrów sondy zamiast typowego wypełniania zbiorników paliwa. Dodatkowy miesiąc działania sondy zostanie wykorzystany do serii badań powierzchni Merkurego.

(NASA)

Źródło: Kosmonauta.net


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,383,965 unikalne wizyty