Kalendarz

<< Sierpień 2020 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Dzisiaj:

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 2

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:61
Wczoraj:1,170
W tym tygodniu:2,359
W tym miesiącu:14,184
W tym roku:439,116
Wszystkich:14,202,487

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 5:41
Zachód słońca: 20:26
>Dzień trwa:
14 Godzin 44 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 3:52
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Łukasz, Filip, Mateusz, Anita, Julia, Robert, Lech

Księżyc


Data: 12-8-2020 00:53:35

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Polowanie na supernowe

AstronomiaPolowanie na supernowe za pomocą superkomputerów

Polowanie na supernowe Symulacja zachowania materii po wybuchu supernowej. Na niebiesko zaznaczono obszar, w którym trafia na drugą z gwiazd układu podwójnego. Źródło: Daniel Kasen, Berkeley Lab/UC Berkeley. Naukowcom udało się zaobserwować błysk promieniowania ultrafioletowego po wybuchu supernowej typu Ia, co jest zgodne przewidywaniami z 2010 roku na podstawie obliczeń z wykorzystaniem superkomputerów. Wyniki badań ukazały się w czasopiśmie „Nature”.


W metodzie naukowej są dwa główne rodzaje badań: prace teoretyczne oraz wykonywanie eksperymentów. Niektórzy wyróżniają jeszcze osobny, trzeci filar współczesnej nauki: obliczenia komputerowe. Najnowsze wyniki badań nad supernowymi mogą być potwierdzeniem takiego stwierdzenia.

Supernowe typu Ia są bardzo ważnymi obiektami w astronomii, bowiem służą jako wyznaczniki odległości we Wszechświecie, nawet do odległych galaktyk. Jednak najnowsze badania sugerują, że supernowe tego typu nie są aż tak idealne, jak do tej pory zakładano.

„Dzięki wykalibrowaniu względnej jasności supernowych typu I z dokładnością do kilku procent, astronomowie odkryli m.in. że tempo rozszerzania się Wszechświata wzrasta. Jednak aby posunąć się w badaniach jeszcze dalej i spróbować poznać dokładne własności ciemnej energii, potrzebna jest lepsza dokładność. Jeżeli nie wiemy dokładnie jak wyglądają poprzedniczki supernowych typu Ia, nie możemy być całkowicie pewni czy pomiary kosmologiczne są poprawne” - tłumaczy Daniel Kasen, profesor astronomii i fizyki na University of Kalifornia w Berkeley (UC Berkeley) w Stanach Zjednoczonych.

W 2010 roku Kasen zaproponował nową metodę testowania pochodzenia supernowych. Dzięki argumentom teoretycznym i symulacjom komputerowym pokazał, że jeżeli supernowa powstaje w układzie podwójnym gwiazd, to zderzenie wyrzuconej materii z drugą z gwiazd powinno wytworzyć krótki błysk światła.

Próba wykrycia takiego błysku oznacza konieczność bardzo szybkiego działania przez astronomów – trzeba zauważyć supernową tuż po wybuchu i szybko skierować na nią teleskop pracujący w ultrafiolecie. Dokonano tego przy pomocy automatycznego systemu intermediate Palomar Transient Factory (iPTF), który opiera się na uczących się algorytmach działających na superkomputerach w National Energy Research Scientific Computing Center (NERSC). W ten sposób w zaledwie kilka godzin po wybuchu jednej z supernowych natrafiono na zdarzenie określone jako iPTF14atg. W późniejszych obserwacjach za pomocą należącego do NASA teleskopu Swift zarejestrowano ultrafioletowe sygnały zgodne z przewidywaniami Kasena.

Badania Kasena były kluczowe dla pracy zespołu, w którym pracował Yi Cao (Caltech), główny autor pracy, która ukazała się 20 maja w „Nature”. Naukowiec wskazuje, że dzięki superkomputerowi z NERSC, są w stanie wytypować kandydatki na supernowe w ciągu 10-15 minut od wykrycia pojaśnienia.

Obecnie istnieją dwie konkurujące teorie na temat pochodzenia supernowych typu Ia. W obu przypadkach mowa o układzie podwójnym gwiazd, w którym znajduje się biały karzeł i druga gwiazda. W tzw. modelu podwójnej degeneracji drugą gwiazdą także jest biały karzeł. W konkurencyjnym modelu pojedynczej degeneracji drugą gwiazdą jest czerwony olbrzym albo gwiazda podobna do Słońca (w języku naukowym: gwiazda ciągu głównego). Biały karzeł przyciąga materię od swojej towarzyszki, gdy staje się masywniejszy, rośnie temperatura i ciśnienie w jego jądrze i następuje rozpoczęcie reakcji termojądrowych skutkujących wybuchem supernowej typu Ia.

W przypadku modelu pojedynczej degeneracji, według przewidywań Kasena, wyrzucona materia zderzy się z drugą gwiazdą, tworząc falę uderzeniową, która rozgrzeje otoczenie. Według obliczeń naukowca powinno to wyprodukować emisję promieniowania ultrafioletowego w ciągu najbliższych godzin lub dni po wybuchu supernowej. Dokładnie taki przebieg zjawiska zaobserwował Cao i jego zespół.

Uzyskane wyniki mogą być potwierdzeniem, że supernowe typu Ia wybuchają w układach podwójnych gwiazd oraz że przynajmniej część z nich zachodzi według modelu pojedynczej degeneracji (co nie wyklucza, że inne przypadki są zgodne z konkurencyjnym modelem).

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,387,878 unikalne wizyty