Obraz Plutona z 8 lipca 2015r.W lipcu czekają nas atrakcje iście kosmiczne. Do życia powrócił i nadaje pełna mocą lądownik Philae. Do Plutona zbliża się sonda NewsHorizons. Zarówno jedna jak i druga niesie ze sobą nie tylko atrakcyjne ale i niezwykle ważne dla nauki dane. Nowe Horyzonty po raz pierwszy pokaże całemu światu prawdziwe oblicze mroźnego świata Plutona. To w zasadzie ostatnia chwila by zbadać jeszcze domniemana atmosferę tej planety karłowatej. Świat Plutona oddala się od Słońca i w niedługim czasie zmieni się nie do poznania. Na kolejną zmianę na jego powierzchni przyjdzie nam czekać wiele lat. Przypomnijmy tylko, że od odkrycia tego ciała niebieskiego nie okrążyło ono jeszcze nawet jeden raz Słońca. Stąd orbita Plutona jest znana z tak niewielka dokładnością. Oprócz czekania na wieści z odległych zakątków Układu Słonecznego warto poświecić cześć wakacyjnego czasu na podróże po rozgwieżdżonym niebie. Co prawda lipiec upłynie pod znakiem dość zmiennej pogody i dopiero sierpień ma nam dać pełnię pogodowego szczęścia, lecz atrakcji na niebie nie zabraknie. I nie warto przejmować się białymi nocami. Brak komarów zrekompensuje wszystkie niedostatki.
W wakacje na południowo-wschodnim niebie, gdy tylko się ściemni, króluje tzw. Trójkąt letni. Tworzą go trzy gwiazdy pierwszej wielkości: Deneb, Wega i Altair. Należą one, w kolejności, do gwiazdozbiorów: Łabędzia, Lutni i Orła. W trójkącie tym, najwyżej nad horyzontem, mieści się prawie w całości Łabędź (jego jasne gwiazdy tworzą krzyż), na prawo, nieco poniżej Lutnia i u dołu Orzeł. Przez wszystkie te trzy gwiazdozbiory przebiega Droga Mleczna, czyli nasza Galaktyka. Aby ją na niebie dostrzec, nie potrzeba lunet, wystarczy tylko mieć dobre oko i poświęcić jej kilka chwil w późny pogodny wieczór, ale z dala od zbędnego oświetlenia. Jedne z najlepszych warunków do jej wakacyjnego podziwiania, występują w ciemnym Parku Gwiaździstego Nieba w Bieszczadach, gmina Lutowiska.
Tuż przed północą, w dniu 6 lipca o godz. 22, Ziemia na orbicie okołosłonecznej znajdzie się najdalej od Słońca (w aphelium), w odległości ponad 152 mln. km. Natomiast Słońce w swej „wędrówce” po Ekliptyce podąża ku równikowi niebieskiemu, przez co jego deklinacja systematycznie maleje, a w związku z tym, dni stają się nieubłaganie coraz to krótsze.
Planety
Kartka z Astrokalendarza - lipiec 2015Jeśli zaś chodzi o planety wakacyjne, to Merkurego będzie można obserwować na porannym niebie przed świtem, nisko nad wschodnim horyzontem, tylko do 16 lipca. Potem zniknie nam w promieniach Słońca, aby po 1 sierpnia pojawić się wieczorem, bardzo nisko na zachodnim niebie.
Natomiast Wenus, błyszcząca jako Gwiazda Wieczorna, będzie dostępna obserwacji do 10 sierpnia, lecz coraz niżej nad zachodnim horyzontem. Później zniknie nam w promieniach Słońca, aby pojawić się w ostatnim tygodniu wakacji na porannym niebie. Dla "uczczenia" rozpoczynających się wakacji, wieczorem 1 lipca do Wenus zbliży się Jowisz na odległość około pół stopnia. Polecam do obserwacji tej pięknej koniunkcji planet. Ponadto, wieczorem 14 lipca, Wenus osiągnie swoją maksymalną jasność na niebie (-4.5 magnitudo).
Czerwonawego Marsa, można będzie odnaleźć na porannym niebie, ale dopiero od ostatniego tygodnia lipca. Początkowo będzie świecił na tle gwiazdozbioru Bliźniąt, a później Raka. Warunki do jego obserwacji poprawiają się z upływem dni sierpniowych, gdyż wędruje on systematycznie coraz to wyżej nad wschodnim horyzontem.
Na wieczornym niebie w gwiazdozbiorze Lwa, możemy obserwować Jowisza ze swoją gromadką galileuszowych księżyców, lecz tylko do połowy sierpnia, bowiem resztę wakacji spędzi ukryty w promieniach Słońca.. Wieczorem 1 lipca dojdzie do jego bliskiej koniunkcji z Wenus. Gorąco polecam do obejrzenia - każdemu urlopowiczowi - tę piękną konfigurację planet, na południowo-zachodnim niebie. Również wieczorem, ale 10 sierpnia Jowisz zbliży się do Regulusa, najjaśniejszej gwiazdy w konstelacji Lwa, na odległość pół stopnia.
Saturn przystrojony w pierścienie – takie planetarne sombrero, które możemy podziwiać przez niewielką lunetę, gości w gwiazdozbiorze Wagi. Możemy go obserwować na wieczornym niebie przez całe wakacje. W dniach 26 lipca oraz 22 sierpnia do planety zbliży się Księżyc, na odległość 2-3 stopni.
Natomiast Uran i Neptun widoczne będą w drugiej połowie nocy, odpowiednio w gwiazdozbiorach Ryb i Wodnika. Końcówka wakacji będzie szczególnie dobrym okresem do obserwacji tych planet, w związku z ich przebywaniem blisko opozycji: Neptun – 1.IX., a Uran - 12.X. Niestety, aby je dostrzec, musimy się posłużyć chociażby lornetką, a najlepiej stosując do obserwacji teleskop.
Roje meteorów
W drugiej połowie lipca, z maksimum 28.VII., można obserwować powolne meteory z roju Akwarydów, których radiant leży w gwiazdozbiorze Wodnika; w obserwacjach skutecznie będzie nam przeszkadzał Księżyc podążający do pełni.
Natomiast od 17 lipca do 24 sierpnia promieniują – znane od stuleci – Perseidy, zwane też łzami św. Wawrzyńca. Główne ich maksimum wystąpi w nocy 12/13 sierpnia. Naszym obserwacjom nie będzie przeszkadzał Księżyc tuż przed nowiem. Zapraszam do obserwacji tego słynnego roju meteorów - warto bowiem zarwać trochę nocy, ze środy na czwartek, aby zobaczyć te liczne „spadające gwiazdy”.
Obłoki Srebrzyste
Po prawie rocznej przerwie na niebie znowu pojawiają się Obłoki Srebrzyste. To najwyższe znane chmury powstające praktycznie na granicy kosmosu! Opadający do atmosfery pył kosmiczny ulega oblodzeniu i tworzy obłoki o fantazyjnych kształtach - są widoczne w środku nocy, wtedy gdy oświetla jest Słońce. Tak, tak! Z naszej perspektywy Słońca nie widać ale na wysokości 80-100 km można dostrzec naszą gwiazdę oświetlającą drugą stronę planety. Obłoki Srebrzyste działają więc jak gigantyczne zwierciadło zawieszone nad północnym biegunem Ziemi.
Pluton sfotografowany w dniu 14 lipca rano przez sondę Newshorizons
Poniżej tabela ze szczegółami wydarzeń astronomicznych w lipcu
01d09h50m | koniunkcja Wenus z Jowiszem, odl. 0°20’41’’; elongacja 42.4° |
02d | Księżyc w pełni |
06d | maksimum roju Eta Akwarydy, ZHR 60 |
06d08h29m | koniunkcja Księżyca z Neptunem, odl. 2°54’47’’; elongacja 124.2° |
06d17h37m | opozycja planetoidy (134340) Pluton |
06d21h40m | Ziemia w aphelium, 152 093 480km, 1.01668212au |
07d - 16d | projekt badania nieba Globe at Night |
08d | Księżyc w ostatniej kwadrze |
09d05h16m | koniunkcja Księżyca z Uranem, odl. 0°45’00’’; elongacja 86.3° |
10d | maksimum roju Lipcowe Pegazydy, ZHR 3 |
10d04h08m | opozycja planetoidy (31) Euphrosyne |
13d | maksimum roju Lipcowe Fenicydy, ZHR zmienne |
14d | New Horizons znajdzie się najbliżej Plutona |
15d07h10m | koniunkcja Księżyca z Merkurym, odl. 5°32’22’’; elongacja 11.2° |
15d09h45m | koniunkcja Księżyca z Marsem, odl. 5°48’32’’; elongacja 10.0° |
16d | Księżyc w nowiu |
16d06h13m | koniunkcja Merkurego z Marsem, odl. 0°08’13’’; elongacja 8.9° |
18d | maksimum roju Alfa Cygnidy, ZHR 2 |
18d15h00m | zakrycie przez Księżyc ο Leo, +3.5m faza +6%; elong. 29°; wys. 48°; CA 76N; PA 102°; VA 98° |
18d16h50m | koniunkcja Księżyca z Jowiszem, odl. 3°59’28’’; elongacja 29.5° |
19d02h49m | koniunkcja Księżyca z Wenus, odl. 0°24’00’’; elongacja 34.0° |
20d | maksimum roju Sigma Kaprikonidy, ZHR 5 |
20d22h40m | 46 rocznica lądowania na Księżycu załogi misji Apollo 11 |
21d04h30m | cień Io schodzi z tarczy Jowisza |
21d06h25m | Słońce wstępuje w konstelację Raka (Cnc) |
23d05h30m24s | Słońce wstępuje w znak Lwa b (astrologicznie) |
23d19h27m | koniunkcja górna Merkurego, odl. 01°36’08’’ |
24d | Księżyc w pierwszej kwadrze |
25d22h52m | opozycja planetoidy (1) Ceres |
26d11h14m | koniunkcja Księżyca z Saturnem, odl. 2°11’49’’; elongacja 115.2° |
28d | maksimum roju Piscis Austrinidy, ZHR 5 |
28d | maksimum roju Południowe Delta Akwarydy, ZHR 20 |
28d04h11m | cień Io wchodzi na tarczę Jowisza |
28d04h49m | Io wchodzi na tarczę Jowisza |
30d | maksimum roju Alfa Kaprikonidy, ZHR 4 |
31d | Księżyc w pełni |
Przeczytaj więcej: