Kalendarz

<< Sierpień 2019 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 2

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:1,048
Wczoraj:1,150
W tym tygodniu:6,372
W tym miesiącu:45,509
W tym roku:471,091
Wszystkich:13,502,878

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 5:56
Zachód słońca: 20:07
>Dzień trwa:
14 Godzin 11 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 4:25
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Fabrycjan, Tymoteusz, Teonas, Fabrycy, Dalegor, Hipolit, Namysław, Maria, Zygfryd, Zygfryda, Cezary, Agatonik, Teona

Księżyc


Data: 22-8-2019 17:19:17

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba
CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4106 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Video kategoria

> Apollo (1)
> Astronautyka (13)
> Astronomia (28)
> Curiosity (2)
> Fizyka (10)
> Kosmologia (3)
> Nauka (3)
> Rosetta (4)
> Sekcja (29)
> Sonda (3)
> Tutoriale (3)

Wakacje z Perseidami

Niebo za oknem Perseidy 2 meteory Perseid z oznaczonym radiantem. Autor: Brocken Inaglory Anton (only painting). Źródło: WikiPediaTego lata warto nacieszyć oczy nocnym niebem, gdyż nasz największy wróg w postaci komarzyc nie ma fartu w tym sezonie. Tym samym od połowy lipca, a szczególnie w sierpniu warto poświęcić choć część nocy na zgłębienie widoków Drogi Mlecznej i aż siedmiu rojów tylko w samym sierpniu (jeden z nich to właśnie Perseidy - zwane "łzami świętego Wawrzyńca"). Ale czy w dzisiejszych czasach wizualne obserwacje rojów meteorowych mają jakikolwiek sens poza oczekiwanym zachwytem jaki nam zapewne będzie towarzyszył? Warto się o tym przekonać osobiście.


Faktem bowiem jest, że niedoskonałe oczy obserwatora niejednokrotnie zastąpiły już kamery czy obserwacje radiowe bądź radarowe. Te ostatnie raczej są poza zasięgiem amatora, ale w dzisiejszych czasach jeszcze niejedno nas może zaskoczyć.

Letni czas należy do najtrudniejszych w życiu astronoma w ciągu całego roku. Białe noce, pełnie Księżyca i zaświetlenia miast nie dają nam wielu szans na uzyskanie wysokiej skuteczności obserwacji. Jest to jednak jedno z niewielu zjawisk astronomicznych jakie z powodzeniem możemy obserwować zupełnie bez żadnego sprzętu. Wręcz niewskazane są tu teleskopy i lornetki. Niezbędne jest za to wprawne oko czujnego widza. I dodajmy aby był on jak najmłodszym widzem. Dlaczego? Powód to po prostu natura człowieka. Im starszy wiek „homoobserwatora” tym mniej przejrzysta soczewka oka i mniejsza skuteczność widzenia słabych zjawisk. Szczególnie po 40-50 roku życia nasza optyka zmienia zabarwienie na brązowe co zmniejsza ilość wpadającego światła do oka. Przy jeszcze innych efektach starzenia się naszego oka blado nam to rokuje. Ale nie jest beznadziejnie.

Warto jednak podjąć wyzwanie. Takie noce mogą zmienić nasz punkt widzenia na potrzebę i sens badań astronomicznych. Z jednej strony piękne zjawisko rozbudza nasze emocje, a z drugiej przyciąga ono naszą uwagę do nauk podstawowych w jakich prymuje astronomia. No i nie da się tego zrobić z zacisza komputerowego stolika.

Jak więc się zabrać za takie obserwacje?

Po pierwsze warto zapoznać się z istniejąca już wiedzą na temat zjawisk meteorowych i rojów meteorów. To uzmysłowi nam czym jest to co będziemy widzieć i dlaczego jest taki a nie inny przebieg naszych obserwacji. Warto podjąć trud, by nasze obserwacje miały choć najmniejszy sens naukowy. Wystarczy tu rejestrowanie liczby zjawisk w określonym czasie lub w całym czasie naszego siedzenia pod rozgwieżdżonym niebem. A więc liczymy ile meteorów udało nam się zaobserwować. Oraz zapisujemy czas rozpoczęcia i zakończenia naszych obserwacji oraz ilość zaobserwowanych meteorów. Niestety część z nich będzie zupełnie nie związana z Perseidami.

Są dwie podstawowe metody obserwacji rojów meteorowych. Pierwsza to indywidualna – najprostsza. Druga to zbiorowa – wymaga więcej przygotowań, a do tego przygotowania naszego zespołu obserwacyjnego. Generalnie zajmiemy się poniżej indywidualnymi obserwacjami, ale dla zainteresowanych polecam książkę niestrudzonego obserwatora H. Levy pt. „Niebo – poradnik użytkownika”. Tam znajdziesz wszystko co trzeba a nawet więcej.

Gdy staniemy pod nocnym niebem zdamy sobie sprawę, że całości nieboskłonu nie da się obserwować samemu. Ale są takie regiony, gdzie meteorów zaobserwujemy zdecydowanie więcej niż w innych. Radiant roju znajduje się obecnie nad konstelacją Perseusza. Ale właśnie tam zobaczymy ich najmniej albo wręcz wcale ich nie zobaczymy. Znajdujemy więc jedynie sam gwiazdozbiór – nad wschodnim horyzontem, trochę bliżej kierunku północnego. A szukając meteorów patrzymy w … zenit. Czyli dokładnie nad głową. Powodów jest co najmniej kilka. Jeden to ten, że przy horyzoncie niebo jest pełne blasku Słońca, które niezbyt głęboko chowa się pod niego. Często też tam znajdzie się blask pobliskiego miasta, drzewa czy budynki. A co najważniejsze, atmosfera jest w zenicie najcieńsza a zjawisko meteoru zachodzi w jej zewnętrznych warstwach (100-150 km nad nami). Zatem w zenicie będą one nam najbliższe.

Meteory to zjawiska jasnością tylko czasami przewyższające najjaśniejsze gwiazdy na niebie, czyli te o jasności 0 magnitudo. Większość z tych zjawisk jest znacznie słabsza. Ale my będziemy obserwować te najjaśniejsze, bo to najprostsze. Wprawny obserwator będzie też stosował nieco wyszukane techniki obserwacyjne by dostrzec i te słabsze meteory. Do takich technik należy zerkanie.

Technika ta polega na patrzeniu nie bezpośrednio w kierunku obiektu, np. gwiazdy, ale nieco w bok. To nieco, to jest do kilku stopni, czyli około dwóch, trzech średnic tarczy Księżyca. Możesz to wypróbować w obserwacjach przelatujących często satelitów. Wpatruj się w jeden punkt na niebie w zenicie. Po chwili pojawi się gdzieś z boku środka pola widzenia jakiś satelita. Większość z nich jest dość słabo świecących. Ale je dostrzeżesz. Gdy skierujesz na niego swój wzrok ich blask od razu osłabnie lub wręcz znikną ci z pola widzenia. To dlatego, że w centralnej części siatkówki oka znajduje się żółta plamka odpowiedzialna za widzenie ostre (do tego kolorowe). Niestety jest ona mało czuła. Bardziej czułe pręciki, rejestrują tylko odcienie szarości, są rozłożone dokoła niej po pozostałej części siatkówki. Stąd też poza środkiem pola widzenia zobaczymy słabe obiekty, choć dość niewyraźnie. Żółta plamka jest nam potrzebna w ciągu dnia do ostrego widzenia, gdy światła jest wystarczająco dużo. Ponad połowa czopków (barwo-czułe komórki w siatkówce) znajduje się właśnie tam.

Proste? Już wiesz co to jest zerkanie. Ale jak tu zerkać, gdy nie wiadomo skąd nadleci meteor? Nie da się. Zerkanie będzie dziełem przypadku. Ale technika przyda się w obserwacjach innych ciał niebieskich. Wyjaśni ci to też dlaczego w brzegowym obszarze pola obserwacji będziesz widział również meteory. To nie będą artefakty, ale faktyczne zjawiska. Warto o tym pamiętać.

Patrząc w zenit dostrzeżesz i te najjaśniejsze i te nieco słabsze. Wszystkie licz, dodając kolejno każde zjawisko. Gdy ich jest więcej, kilkanaście na godzinę, podziel interwały zliczeń na kwadransy lub półgodziny mierz czas osobiście, ale lepiej gdyby robiła to za ciebie druga osoba, byś ty mógł skupić się na patrzeniu w niebo. Można wtedy zaobserwować zjawisko faz w natężeniu roju. To dlatego, że materia roju jest nierównomiernie rozłożona na jego orbicie. Same drobiny są malutkie i większość z nich to ziarnka piasku. Kamyczki i większe tworzą zjawisko bolidu. Ten jest już bardzo jasny i potrafi rozświetlić niebo mocniej niż Księżyc w pełni.

Obserwując samodzielnie wybierz najlepszy fragment nieba do obserwacji. W obserwacjach grupowych niebo dzielimy na sektory i każdy obserwator trzyma się wyznaczonego obszaru. O tym szczegółowo pisze David w swojej książce. Wiele informacji i porad zawiera też serwis PKiM (Pracownia Komet i Meteorów). Jest jeszcze czas by tam poszperać.

W czasie obserwacji czyń tylko konieczne notatki. Ale po zakończeniu ich sporządź sobie notatkę w postaci sprawozdania z obserwacji. Opisz po prostu wszystko na karetce papieru z zeszytu. Możesz sporządzić tabelkę z danymi liczbowymi twoich zliczeń. Jeśli ich nigdzie nie przekażesz, będziesz mógł je porównać z kolejnymi obserwacjami za rok, lub obserwacjami innych rojów meteorów. Oto przykładowy raport - Link

Bardziej doświadczeni wykonają raport i prześlą go nawet do PKiM lub IMO (International Meteor Organization). Tak. Twoje obserwacje mogą mieć znaczenie naukowe. Ale muszą być poprzedzone solidnym przygotowaniem, solidnym przeprowadzeniem i opracowaniem wyników. Rzetelność jest tu najważniejsza.

Czerp też przyjemność z obcowanie z kosmosem. To pogłębi twoją pasję do bycia naukowcem nawet na małą skalę. Przyszłość stoi przed tobą otworem. Zacznij już dzisiaj. A w nocy z 12 na 13 sierpnia zbierz owoce tej pracy.

Pogodnego nieba i wielu zjawisk każdej nocy życzę każdemu.


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,540,581 unikalne wizyty