Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 14-4-2021 10:54:26

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Kosmiczny recykling

eso ESO,Mgławica Krewetka The Prawn Nebula in close-upZaprezentowane zdjęcie jest zdominowane przez olbrzymią mgławicę Gum 56, rozświetloną przez jasne, gorące i młode gwiazdy, które się w niej narodziły. Przez miliony lat z gazu w mgławicy powstawały gwiazdy, a gdy starzały się, zwracały materię do swojego gwiezdnego matecznika, czyniąc to albo poprzez łagodne wyrzuty materii w przestrzeń kosmiczną, albo przez znacznie bardziej dramatyczne wybuchy supernowych. Zdjęcie zostało wykonane za pomocą 2,2-metrowego teleskopu MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile w ramach programu Kosmicznych Klejnotów ESO.


W tym gwiezdnym żłobku znajdują się głęboko ukryte trzy gromady młodych, gorących gwiazdy – o wieku zaledwie kilku milionów lat – które świecą w świetle ultrafioletowym. To właśnie ono powoduje, że gaz mgławicy świeci. Promieniowania oddziela elektrony od atomów – proces ten znany jest jako jonizacja — a gdy rekombinują, uwalniają energię w postaci światła. Każdy pierwiastek chemiczny emituje światło i charakterystycznej dla siebie barwie, a wielkie obłoki wodoru w mgławicy powodują, że jest mocno czerwona.

Gum 56 — znana także jako IC 4628 albo pod nazwą Mgławica Krewetka — zawdzięcza swoje oznaczenie australijskiemu astronomowi Colinowi Stanleyowi Gumowi, który w 1955 roku opublikował katalog obszarów H II. Obszary H II, takie jak Gum 56, to olbrzymie obłoki o małej gęstości, zawierające wielkie ilości zjonizowanego wodoru.

Znaczna część jonizacji w Gum 56 została spowodowana przez dwie gwiazdy typu O, które są gorące i biało-niebieskie, a dzięki swojej barwie znane też jako niebieskie olbrzymy [1]. Ten typ gwiazd jest rzadki we Wszechświecie, ponieważ bardzo duża masa niebieskich olbrzymów oznacza, że nie żyją długo. Po zaledwie kilku milionach lat zapadną się i skończą swoje życie jako supernowe, tak jak wiele innych masywnych gwiazd w tej mgławicy.

Oprócz wielu nowo narodzonych gwiazd, spory obszar jest nadal wypełniony wystarczającą ilością gazu i pyłu, aby tworzyć jeszcze nowszą generację gwiazd. Obszary mgławicy dające życie nowym gwiazdom są widoczne na zdjęciu jako gęste obłoki. Materia formująca nowe gwiazdy zawiera pozostałości po najbardziej masywnych gwiazdach ze starsze generacji, które już zakończyły swoje życie i wyrzuciły materię w gwałtownych eksplozjach supernowych. W ten sposób kontynuowany jest cykl gwiezdny życia i śmierci.

Skoro mowa o dwóch bardzo nietypowych niebieskich olbrzymach w tym miejscu i dobrej widoczności mgławicy w zakresie fal podczerwonych i radiowych, zaskakujące może być to, że obszar ten ciągle względnie mało zbadany przez zawodowych astronomów. Gum 56 ma średnicę około 250 lat świetlnych, ale pomimo olbrzymich rozmiarów, często jest niedostrzegana przez obserwatorów z powodu swojego słabego blasku i ponieważ większość światła emituje w zakresie niewidocznym dla ludzkiego oka.

Mgławica znajduje się około 6000 lat świetlnych od Ziemi. Na niebie jest widoczna w konstelacji Skorpiona i ma obserwowany rozmiar cztery razy większy niż tarcza Księżyca w pełni [2].

Zdjęcie, które przedstawia jedynie część mgławicy, zostało wykonane 2,2-metrowym teleskopem MPG/ESO, przy użyciu kamery Wide Field Imager (WFI), w ramach programu Kosmicznych Klejnotów ESO (ESO Cosmic Gems). Program korzysta z czasu teleskopów, który nie jest użytkowany do obserwacji naukowych. Wtedy wykonywane są zdjęcia interesujących, intrygujących lub wizualnie atrakcyjnych obiektów. Wszystkie zebrane dane mogą jednak być również przydatne do celów naukowych i są dostępne dla astronomów poprzez archiwum naukowe ESO.

Uwagi

[1] Warto zwrócić uwagę, że gwiazdy te znajdują poza polem widzenia niniejszego zdjęcia.

[2] Szerokokątny widok Mgławicy Krewetka został uzyskany za pomocą teleskopu VST (VLT Survey Telescope) i został już wcześniej publikowany (eso1340a).

Więcej informacji

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Wspiera je 16 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Polska, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada teleskop VLT (Very Large Telescope - Bardzo Duży Teleskop), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest głównym partnerem ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. Z kolei na Cerro Armazones, niedaleko Paranal, ESO buduje 39-metrowy teleskop E-ELT (European Extremely Large Telescope - Ekstremalnie Wielki Teleskop Europejski), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.

Krzysztof Czart
Centrum Astronomii UMK

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
23,573,616 unikalne wizyty