Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 26-11-2020 04:49:21

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Kosmiczny robojeż

Roboty robojeż Robojeż. Wizja artystyczna. Credits: NASA/JPLKiedy myślimy o robotach wysyłanych w kosmos, zazwyczaj nie oczekujemy, że będą one wykonywać podskoki, przewroty czy fikołki. Łaziki obecnie przebywające na Marsie poruszają się wyłącznie w jednej płaszczyźnie, nie mając możliwości przemieszczania się w górę lub w dół. Jednakże ten tradycyjny sposób poruszania na małych obiektach, jak np. asteroidy czy komety, byłby mało bezpieczny ze względu na słabą grawitację i wyboistą powierzchnię.


Stąd pomysł na Jeża (ang. Hedgehog) – robota zaprojektowanego z myślą o pokonywaniu przeszkód związanych z przemierzaniem małych ciał niebieskich. Projekt ten realizowany jest wspólnie przez NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie, Uniwersytet Stanforda oraz MIT.

„Hedgehog to nowy rodzaj robota, który zamiast toczyć się na kółkach, będzie mógł podskakiwać i obracać się w dowolnym kierunku. Jego sześcienny kształt umożliwi mu pracę niezależnie od tego, na którą stronę upadnie” – twierdzi lider zespołu z JPL, Issa Nesnas. Podstawowy projekt tego urządzenia to sześcian z kolcami służącymi za ochronę przed kontaktem z podłożem oraz stanowiącymi podstawę do wykonywania skoków i obrotów, a także wbudowane wewnątrz koło zamachowe, które poprzez rozpędzanie się i hamowanie reguluje ruch robota. Nesnas sugeruje, że kolce mogą posłużyć też za narzędzia do pomiaru temperatury terenu, po którym Hedgehog będzie się poruszał.

Dwa prototypy – jeden ze Stanford, drugi z JPL – zostały już przetestowane na pokładzie samolotu C-9 pod kątem funkcjonowania w warunkach mikrograwitacji. Podczas czterech lotów i 180 wykonanych paraboli roboty zaprezentowały kilka wybranych manewrów, które mogłyby być przydatne podczas operowania na obiektach o niskiej grawitacji. Badacze wykorzystali do testów różne rodzaje materiałów w celu symulacji różnorodnych typów podłoża: piaszczystego, skalistego, lodowatego czy miękkiego i kruchego. „Po raz pierwszy udało nam się zademonstrować kontrolowane skoki i obroty naszych prototypów w warunkach przypominających powierzchnię komety” – stwierdził Robert Reid, główny inżynier projektu przy JPL.


Jak badać powierzchnię komet i asteroid. Źródło: NASA/JPL


Podstawowym manewrem Hedgehoga jest „odchylenie” (ang. „yaw”), czyli obrót w miejscu. Po skierowaniu się w dobrym kierunku, robot może albo odskoczyć na daleką odległość przy pomocy jednego lub dwóch kolców, albo przetoczyć na krótki dystans. W typowym przypadku, Hedgehog najpierw wykonuje długie skoki, a następnie toczy się, gdy znajdzie się dostatecznie blisko celu.

Podczas jednego z lotów parabolicznych potwierdzono, że Hedgehog jest w stanie wykonać manewr zwany „tornado”, podczas którego robot obraca się wokół własnej osi z dużą prędkością, aby w efekcie oderwać się od powierzchni. Ów manewr mógłby być użyteczny w sytuacjach, w których istniałoby ryzyko utknięcia, np. ugrzęźnięcia w piasku.

Prototyp z JPL posiada 8 kolców oraz 3 wewnętrzne koła zamachowe, waży około 5 kg, jednak naukowcy przewidują, że z dodatkowym wyposażeniem (jak np. kamery czy spektrometry) waga maksymalna mogłaby przekroczyć nawet 9 kg. Prototyp ze Stanford jest lżejszy i mniejszy, ma też krótsze kolce. Oba poruszają się przy pomocy 3 kół zamachowych, połączonych z silniczkami i hamulcami – różnica polega na tym, że typ z JPL wykorzystuje hamulce tarczowe, podczas gdy typ „stanfordzki” zatrzymuje koła raptownie siłą tarcia przy pomocy pasów. „Odpowiednia kontrola nad hamowaniem kół pozwala na odpowiednie dostosowanie kąta skoku. Chcieliśmy przetestować dwa rodzaje hamulców, by poznać ich wady i zalety” – tłumaczy Marco Pavone, lider zespołu ze Stanford, który wraz z Nesnasem w 2011 roku zaproponował budowę Hedgehoga.

„Geometryczne ułożenie kolców ma istotne znaczenie na trajektorię skoku. Eksperymentowaliśmy z różnymi konfiguracjami i odkryliśmy, że kształt sześcianu gwarantuje najbardziej wydajne skoki. Jest też łatwy w produkcji oraz pakowaniu do sondy kosmicznej” – wyjaśnia Benjamin Hockman, główny inżynier projektu przy Stanford.

Obecnie naukowcy pracują nad zwiększeniem autonomii Hedgehoga, tak aby zwiększyć ilość zadań, które robot mógłby wykonywać bez sygnałów z Ziemi. Według ich pomysłu robot otrzymywałby informacje oraz emitował własne sygnały za pośrednictwem satelity krążącego wokół badanego ciała niebieskiego. W podobny sposób komunikują się z Ziemią łaziki marsjańskie, Curiosity oraz Opportunity. Satelita pomagałby również robotom w nawigacji i ustalaniu ich pozycji. Według badaczy konstruowanie „robojeży” jest dość tanie w porównaniu do tradycyjnych łazików, mogą też być pakowane w grupach na czas lotu. Mogłyby być wypuszczane ze statku jednocześnie lub stopniowo, by móc badać kilka miejsc naraz.

Hedgehog trafił obecnie do kolejnej fazy rozwoju w ramach programu NASA dotyczącego zaawansowanych innowacyjnych technologii.

(NASA/JPL)

Źródło: Kosmonauta.net
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,777,391 unikalne wizyty