Kalendarz

<< Sierpień 2019 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 1

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:373
Wczoraj:1,425
W tym tygodniu:373
W tym miesiącu:39,510
W tym roku:465,092
Wszystkich:13,496,879

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 5:51
Zachód słońca: 20:13
>Dzień trwa:
14 Godzin 22 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 4:14
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Bolesław, Ludwik, Emilia, Piotr, Sykstus, Juliusz, Jan, Sebald, Julian

Księżyc


Data: 19-8-2019 04:18:17

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3997 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Video kategoria

> Apollo (1)
> Astronautyka (13)
> Astronomia (28)
> Curiosity (2)
> Fizyka (10)
> Kosmologia (3)
> Nauka (3)
> Rosetta (4)
> Sekcja (29)
> Sonda (3)
> Tutoriale (3)

Zagadka brakujących dużych kraterów na Ceres

Astronomia Dawn,Ceres Dane wizualne i topograficzne Ceres z misji Dawn / Credits - NASA/JPL-Caltech/SwRIDane z sondy Dawn, okrążającej planetę karłowatą Ceres od 6 marca 2015 wskazują na zagadkę brakujących kraterów.

Ceres została odkryta 1 stycznia 1801 roku przez Giuseppe Piazziego, głównego astronoma Uniwersytetu w Palermo na Sycylii, w odległości przewidzianej przez regułę Titusa-Bodego.

Obiega ona Słońce w średniej odległości 2,77 AU. Rozmiary Ceres wynoszą 975×909 km, średnia gęstość 2,08 g/cm3.


Ceres jest pokryta dużą ilością małych kraterów, ale żaden nie ma więcej niż 280 km średnicy. Dla naukowców jest to ogromna tajemnica, zważywszy, że planeta karłowata musiała być uderzana przez wielu dużych asteroid trakcie 4,5 mld lat istnienia.

Nowe badania oparte na danych zebranych przez sondę Dawn opublikowane w czasopiśmie Nature Communications dotyczą zagadki zaginionych dużych kraterów na Ceres.

“Doszliśmy do wniosku, że znaczna populacja dużych kraterów na Ceres została zatarta nie do poznania w ciągu geologicznej skali czasu, co jest prawdopodobnie wynikiem swoistego składu Ceres i ewolucji wewnętrznej”, powiedział główny badacz Simone Marchi, starszy naukowiec w Southwest Research Institute w Boulder, Colorado.

Marchi i współpracownicy modelowali kolizje z Ceres innych obiektów kosmicznych i przewidzieli szereg dużych kraterów, które powinny być obecne na powierzchni karłowatej planety. Modele te przewidują, że Ceres powinna mieć maksymalnie od 10 do 15 kraterów mających więcej niż 400 km średnicy i co najmniej 40 kraterów większych niż 100 km. Jednak dane z sondy Dawn wskazują, że Ceres ma tylko 16 kratery większe niż 100 km, a żaden nie ma więcej niż 280 kilometrów.

Jeden z pomysłów na temat początków Ceres utrzymuje, że Ceres została utworzona w dalszych rejonach Układu Słonecznego, może w okolicach Neptuna, a potem zawędrowała do obecnej lokalizacji. Jednak naukowcy twierdzą, że nawet w przypadku przenosin Ceres do głównego pasa asteroid , stosunkowo późno w historii Układu Słonecznego , powinno być jeszcze znacznie więcej dużych kraterów.

“Bez względu na proces lub procesy prowadzące do zatarcie dużych kraterów musiało to mieć miejsce w ciągu kilkuset milionów lat”, powiedział Marchi.

Zdjęcia z Dawna ujawniają, że planeta karłowata ma co najmniej trzy wgłębienia wielkoskalowe zwane “planitiae”, które mają do 800 km szerokości. Te planitiae mają kratery, które powstały w ostatnim czasie, ale większe zagłębienia mogą być pozostałością po większych kolizjach. Vendimia Planitia jest obszarem położonym tuż na północ od krateru Kerwan. Jest to największy krater na Weście. Vendimia Planitia musiał zostać utworzony znacznie wcześniej niż Kerwan.

Jeden z powodów braku dużych kraterów może być związany z wewnętrzną strukturę Ceres. Nie ma dowodów, że górne warstwy Ceres zawierają lód. Ponieważ lód jest mniej gęsty niż skała, topografia może zostać zachowana, albo wygładzona szybciej, jeśli lód lub inny materiał o niższej gęstości, taki jak sól, dominuje w składzie podpowierzchniowym. Niedawna analiza centrum krateru ‘Occator sugeruje , że sole mogą istnieć szczątkowo w zamarzniętym oceanie pod powierzchnią , co wskazuje, że woda mogła być obecna we wnętrzu Ceres.


Kratery na Ceres / Credits – NASA Jet Propulsion Laboratory


Przeszłość hydrotermalnej aktywności, która może mieć wpływ na sole wypływające na powierzchnię w Occatorze, również może mieć coś wspólnego z usunięciem kraterów. Jeśli Ceres miała dużą aktywność kriowulkaniczną w przeszłości – wybuch substancji lotnych, takich jak woda – to te materiały kriogeniczne również mogły płynąć po powierzchni, ewentualnie pokryć wcześniej istniejące duże kratery. Mniejsze wypływy materii tworzyłyby następnie nowe kratery na powierzchni.

Ceres różni się od protoplanety Westa, pod względem kraterów. Chociaż Westa jest tylko o połowę mniejsza od Ceres, ma dobrze zachowany krater o nazwie Rheasilvia (460 km średnicy) , który jest skutkiem uderzenia ogromnej asteroidy . Ten i inne duże kratery sugerują, że w ewolucji Westa nie występowały procesy prowadzące do wygładzenia jej powierzchni. Być może dlatego, że na Weście jest znacznie mniej lodu.

Dawn badał Westę przez 14 miesięcy od 2011 do 2012 r.

“Możliwość porównania tych dwóch bardzo różnych światów w pasie planetoid – Westa i Ceres – jest jednym z największych atutów misji Dawn,” powiedział Marchi.

Autorem artykułu jest Pan Robert Kozieł.

(NASA, JPL, Natrue)


Źródło: Kosmonauta.net


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,533,509 unikalne wizyty