24-11-2017
Nawigacja
Kalendarz
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      
OstatnieFoto





Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 6

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3
Najnowszy użytkownik: DamianZlobinski
Odwiedziny gości
Dziś:2,120
Wczoraj:4,346
W tym tygodniu:25,265
W tym miesiącu:164,606
W tym roku:2,146,009
Wszystkich:11,193,408
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Zajęcia Sekcji Astronomicznej
sekcja,astronomiczna,Żagań,patka,teleskop,obserwacje,komputery Zapraszamy na zajęcia Sekcji Astronomicznej.

Najbliższe zajęcia Sekcji Astronomicznej
w dniu 25-11-2017 r. o godzinie 17:00
w w sali nr 061
Żagańskiego Pałacu Książęcego
ul. Szprotawska 4


Nieba na niepogodę - zajęcia pod sztucznym niebem
Loty kosmiczne - co może pójść nie tak?
Meteory radiowo - projekty naukowe i edukacyjne
Meteory na Żagańskim niebie - analiza danych obserwacyjnych
Programy matematyczne i naukowe - liczenie inaczej


Regulamin Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu
Deklaracja udziału w zajęciach sekcji (dla osób niepełnoletnich)
Deklaracja udziału w zajęciach sekcji (dla osób pełnoletnich)
Zapisy do sekcji odbywają się na każdych zajęciach
Teleskopy ESO zaobserwowały pierwsze światło od źródła fal grawitacyjnych
esoZderzenie gwiazd neutronowych rozprzestrzenia w kosmosie złoto i platynę

slowaKluczowe Składank
Składanka zdjęć galaktyki NGC 4993 z kilku różnych teleskopów i instrumentów ESO. Na wszystkich widać słabe źródło światła blisko centrum. To kilonowa, wybuch będący efektem połączenia się dwóch gwiazd neutronowych. Takie zdarzenie generuje zarówno fale grawitacyjne (wykryte przez LIGO-Virgo), jak i promieniowanie gamma (wykryte przez obserwatoria kosmiczne Fermi i INTEGRAL).
Źródło: VLT/VIMOS. VLT/MUSE, MPG/ESO 2.2-metre telescope/GROND, VISTA/VIRCAM, VST/OmegaCAMa zdjęć NGC 4993 i kilonowej z wielu instrumentów ESO
Wiele teleskopów ESO w Chile wykryło pierwszego optycznego odpowiednika dla źródła fal grawitacyjnych. Te historyczne obserwacje sugerują, że unikalny obiekt jest wynikiem zlania się (ang. merger) dwóch gwiazd neutronowych. Kataklizmiczne następstwa tego typu zdarzenia - od dawna przewidywane zjawiska zwane kilonowymi - rozprzestrzeniają we Wszechświecie ciężkie pierwiastki, takie jak złoto i platyna. Niniejsze odkrycie, opisane w kilku publikacjach w czasopiśmie "Nature" i innych magazynach, dostarcza także najsilniejszego jak dotąd dowodu na to, że krótkotrwałe błyski gamma są powodowane przez zderzenia gwiazd neutronowych.


Po raz pierwszy w historii astronomom udało się zaobserwować zarówno fale grawitacyjne, jak i światło (promieniowanie elektromagnetyczne) od tego samego zdarzenia. Było to możliwe dzięki wspólnym, globalnym wysiłkom i szybkiej reakcji obserwatoriów ESO oraz innych placówek na całym świecie.

17 sierpnia 2017 r. należące do NSF obserwatorium Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory (LIGO) w Stanach Zjednoczonych, współpracując z Interferometrem Virgo we Włoszech, wykryło fale grawitacyjne docierające do Ziemi. Zdarzenie to nazwano GW170817. Była to piąta detekcja fal grawitacyjnych. Około dwie sekundy później dwa kosmiczne obserwatoria, należący do NASA teleskop Fermi Gamma-ray Space Telescope i należące do ESA obserwatorium INTErnational Gamma Ray Astrophysics Laboratory (INTEGRAL), zarejestrowały krótki rozbłysk gamma z tego samego obszaru na niebie.

Sieć obserwatoriów LIGO-Virgo ustaliła pozycję źródła w dużym obszarze nieba południowego o rozmiarach kilkuset tarcz Księżyca w pełni, zawierającym miliony gwiazd [1]. Gdy w Chile zapadła noc, wiele teleskopów zaczęło przeczesywać ten fragment nieba w poszukiwaniu nowych źródeł. Wśród tych instrumentów były należące do ESO teleskopy Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy (VISTA) i VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal, włoski teleskop Rapid Eye Mount (REM) w należącym do ESO Obserwatorium La Silla, 0,4-metrowy teleskop LCO w Obserwatorium Las Cumbres Observatory oraz amerykański DECcam w Cerro Tololo Inter-American Observatory. Pierwszym, który zaanonsował nowy punkt świetlny, był 1-metrowy teleskop Swope. Punkt pojawił się bardzo blisko NGC 4993, galaktyki soczewkowatej w gwiazdozbiorze Hydry, a obserwacje VISTA wskazały to samo źródło w podczerwieni prawie w tym samym czasie. Gdy noc przemieściła się wokół kuli ziemskiej, teleskopy na Hawajach, Pan-STARRS i Subaru, także dostrzegły to źródło i obserwowały jego gwałtowną ewolucję.

"Okazje, gdy naukowcy mają szanse być świadkami początku nowej ery, są rzadkie" powiedziała Elena Pian, astronom z INAF we Włoszech, pierwsza autorka jednej z publikacji w "Nature". "To jest właśnie taki moment!"

slowaKluczowe VISTA: Mozaika zdjęć NGC 4993 pokazująca zmieniającą się kilonową

ESO uruchomiło jedną z największych przeprowadzonych kiedykolwiek kampanii obserwacyjnych typu "target of opportunity". Wiele teleskopów ESO i instrumentów, w
Mozaika fotografii pokazuje, jak kilonowa w NGC 4993jaśniała, stawała się bardziej czerwona, a następnie jej blask spadał przez kolejne tygodnie po wybuchu 17 sierpnia 2017 r. Zdjęcia uzyskano przy pomocy teleskopu VISTA do przeglądów w podczerwieni, pracującego w Obserwatorium Paranal w Chile.
Źródło: ESO/N.R. Tanvir, A.J. Levan and the VIN-ROUGE collaboration których ESO jest partnerem, obserwowało obiekt przez kolejne tygodnie po detekcji [2]. Należące do ESO: Bardzo Duży Teleskop (VLT), Teleskop Nowej Technologii (NTT), VST, 2,2-metrowy teleskop MPG/ESO i Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) [3] - wszystkie obserwowały zdarzenie i zachodzące po nim efekty w szerokim zakresie długości fali. Na całym świecie zdarzenie obserwowało około 70 obserwatoriów, w tym należący do NASA/ESA Kosmiczny Teleskop Hubble'a.

Oszacowania dystansu, zarówno na podstawie danych dotyczących fal grawitacyjnych, jak i z innych obserwacji, są zgodne, że zdarzenie GW170817 nastąpiło w tej samej odległości, co NGC 4993, około 130 milionów lat świetlnych od Ziemi. Czyni to źródło najbliższym zdarzeniem fal grawitacyjnych spośród wykrytych do tej pory, a także jednym z najbliższych zaobserwowanych rozbłysków gamma [4].

Zmarszczki czasoprzestrzeni, znane jako fale grawitacyjne, są wytwarzane przez poruszające się masy. Jednak tylko najbardziej intensywne, utworzone przez szybkie zmiany prędkości bardzo masywnych obiektów, są w granicach naszych możliwości detekcji. Jednym z takich zjawisk jest połączenie się (merger) gwiazd neutronowych, ekstremalnie gęstych, zapadniętych jąder masywnych gwiazd pozostałych po supernowych [5]. Do tej pory takie mergery były wiodącą hipotezą wyjaśniającą krótkie błyski gamma. Po tego typu zjawisku powinno nastąpić wybuchowe zdarzenie 1000 razy jaśniejsze niż typowa nowa - określane jako kilonowa.

Prawie jednoczesne detekcje zarówno fal grawitacyjnych, jak i promieniowania gamma od GW170817, wzmacniają nadzieje, że obiekt ten rzeczywiście był długo oczekiwaną kilonową, a obserwacje przeprowadzone przy pomocy teleskopów ESO wykazały własności bliskie przewidywaniom teoretycznym. Kilonowe były sugerowane od ponad 30 lat, ale są to pierwsze potwierdzone obserwacje.

Po zlaniu się dwóch gwiazd neutronowych, kilonową opuścił wybuch gwałtownie ekspandujących ciężkich pierwiastków radioaktywnych, poruszający się z prędkością równą jednej piątej prędkości światła. Barwa kilonowej przesunęła się od bardzo niebieskiej do bardzo czerwonej w ciągu kilku dni, co jest zmianą szybszą niż obserwowana w jakimkolwiek innym rodzaju gwiezdnej eksplozji.

"Gdy widmo pojawiło się na naszych ekranach, zrozumiałem, że jest to najbardziej nietypowe przejściowe zjawisko (ang. transient event), jakie widziałem" zaznaczył Stephen Smartt, który prowadził obserwacje przy pomocy należącego do ESO teleskopu NTT, w ramach szerokiego programu obserwacyjnego Public ESO Spectroscopic Survey of Transient Objects (ePESSTO). "Nigdy nie widziałem czegoś podobnego. Nasze dane, a także dane od innych grup, dowiodły wszystkim, że nie była to supernowa albo przypadkowa gwiazda zmienna, ale coś zupełnie niezwykłego."

Widma z ePESSTO i instrumentu X-shooter na VLT sugerują występowanie cezu i telluru wyrzuconych z łączących się gwiazd neutronowych. Te i inne ciężkie pierwiastki, wytworzone podczas połączenia się gwiazd neutronowych, mogły zostać rozwiane w przestrzeń kosmiczną przez kilonową. Opisane obserwacje wskazują, że powstawanie pierwiastków cięższych niż żelazo poprzez reakcje jądrowe w obiektach gwiazdowych o dużych gęstościach może zachodzić w procesie znanym jako proces r nukleosyntezy, co do tej pory było rozważane jedynie teoretycznie.

"Dane, które zebraliśmy do tej pory, są niesamowicie zgodne z teorią. To wielki triumf teoretyków, potwierdzenie, że detekcje LIGO-VIRGO są jak najbardziej realne. To także osiągnięcie ESO, które zgromadziło tak niesamowity zestaw danych dotyczący kilonowej" dodaje Stefano Covino, pierwszy autor publikacji w "Nature Astronomy".

"Wielką siłą ESO jest to, że posiada szeroki zakres teleskopów i instrumentów, aby móc mierzyć się z wielkimi i złożonymi projektami astronomicznymi w krótkim czasie. Wkroczyliśmy w nową erę astronomii wieloaspektowej!" podsumowuje Andrew Levan, pierwszy autor innej z publikacji.




ESOcast 133: Teleskopy ESO zaobserwowały pierwsze światło od źródła fal grawitacyjnych
Astronomowie korzystający z armady teleskopów ESO po raz pierwszy zaobserwowali optyczny odpowiednik dla źródła fal grawitacyjnych - kilonową od zderzenia gwiazd neutronowych.

Źródło:ESO.


Uwagi

[1] Detekcja dokonana przez LIGO-Virgo zlokalizowała źródło na obszarze nieba o powierzchni około 35 stopni kwadratowych.

[2] Obserwacje galaktyki były możliwe w sierpniu jedynie wieczorem, a potem znajdowała się na niebie zbyt blisko Słońca, aby móc obserwować ją we wrześniu.

[3] W przypadku VLT, obserwacje wykonywano przy pomocy następujących instrumentów: spektrograf X-shooter znajdujący się na Teleskopie Głównym nr 2 (UT2); FOcal Reducer and low dispersion Spectrograph 2 (FORS2) i Nasmyth Adaptive Optics System (NAOS) - Near-Infrared Imager and Spectrograph (CONICA) (NACO) na Teleskopie Głównym nr 1 (UT1); VIsible Multi-Object Spectrograph (VIMOS) i VLT Imager and Spectrometer for mid-Infrared (VISIR) na Teleskopie Głównym nr 3 (UT3) oraz Multi Unit Spectroscopic Explorer (MUSE) i High Acuity Wide-field K-band Imager (HAWK-I) na Teleskopie Głównym nr 4 (UT4). Teleskop VST obserwował przy pomocy OmegaCAM, a VISTA przy pomocy VISTA InfraRed CAMera (VIRCAM). W ramach programu ePESSTO, teleskop NTT zbierał widma przy pomocy spektrografu ESO Faint Object Spectrograph and Camera 2 (EFOSC2) oraz widma podczerwone przy pomocy spektrografu Son of ISAAC (SOFI). 2,2-metrowy teleskop MPG/ESO obserwował przy pomocy instrumentu Gamma-Ray burst Optical/Near-infrared Detector (GROND).

[4] Obserwacje były możliwe dzięki względnie małej odległości pomiędzy Ziemią, a mergerem gwiazd neutronowych (130 milionów lat świetlnych), ponieważ połączenie się gwiazd neutronowych wytwarza dużo słabsze fale grawitacyjne niż w przypadku połączenia się czarnych dziur, jak było w przypadku pierwszych czterech detekcji fal grawitacyjnych.

[5] Gdy gwiazdy neutronowe okrążają się nawzajem w układzie podwójnym, tracą energię poprzez emisję fal grawitacyjnych. Zbliżają się do siebie, aż w końcu się zderzą i zleją w jeden obiekt, a część masy takiej gwiezdnej pozostałości jest zamieniana w energię w gwałtownym wybuchu fal grawitacyjnych, tak jak to opisuje słynny wzór Einsteina E=mc2.

Więcej informacji

Wyniki badań opublikowano w serii artykułów, które ukazały się w Nature, Nature Astronomy oraz Astrophysical Journal Letters.

Pełna lista członków zespołów badawczych jest dostępna w pliku PDF

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Wspiera je 16 krajów: Austria, Belgia, Brazylia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Polska, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada teleskop VLT (Very Large Telescope - Bardzo Duży Teleskop), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest głównym partnerem ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. Z kolei na Cerro Armazones, niedaleko Paranal, ESO buduje 39-metrowy teleskop ELT (Extremely Large Telescope - Ekstremalnie Wielki Teleskop), który stanie się "największym okiem świata na niebo".

LIGO jest finansowane przez NSF i zarządzane przez Caltech oraz MIT, które opracowały i zrealizowały LIGO i Advanced LIGO. Finansowanie Advanced LIGO było prowadzone przez amerykańską NSF, przy znaczącym wkładzie z Niemiec (Max Planck Society), Wielkiej Brytanii (Science and Technology Facilities Council) oraz Australii (Australian Research Council). W projekcie uczestniczy ponad 1200 naukowców z całego świata, poprzez konsorcjum LIGO Scientific Collaboration, które obejmuje także GEO Collaboration. Inni partnerzy są wymienieni na stronie http://ligo.org/partners.php.

Projekt Virgo to ponad 280 fizyków i inżynierów należących do 20 różnych europejskich grup badawczych: sześć grup z Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS) we Francji; osiem z Istituto Nazionale di Fisica Nucleare (INFN) we Włoszech; dwie z Holandii (razem z Nikhef); grupa MTA Wigner RCP na Węgrzech; grupa POLGRAW w Polsce; zespół z hiszpańskiego Uniwersytetu w Walencji oraz European Gravitational Observatory (EGO) nadzorujące detektor Virgo ulokowany niedaleko Pizy we Włoszech, finansowane przez CNRS, INFN i Nikhef.

Linki

Kontakt

Krzysztof Czart
Urania - Postępy Astronomii

Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
stat4u
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Kanały RSS
RSS Komentarze: gałąź
RSS Komentarze: kategoria

RSS News
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
RSS Pliki
RSS Linki
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 7:32
Zachód słońca: 15:59
Dzień trwa:
8 Godzin 27 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 10:09
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Dobrosław, Pęcisław, Gerard, Emilia, Flora, Franciszek, Protazy, Jan, Biruta, Jaśmina, Felicjana, Felicjanna
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3693 planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

astropogoda,pogoda,astro,twojapogoda
Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (27)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2017

2016

2015

2014

Wygenerowano w sekund: 0.02 18,814,550 unikalne wizyty
strzaka do gry