12-12-2017
Nawigacja
Kalendarz
<< Grudzień 2017 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Wczoraj: Więcej...:
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
OstatnieFoto

Plakat Wieczoru Kepl...




Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 1

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3
Najnowszy użytkownik: DamianZlobinski
Odwiedziny gości
Dziś:1,503
Wczoraj:5,156
W tym tygodniu:6,659
W tym miesiącu:62,530
W tym roku:2,265,121
Wszystkich:11,312,520
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Podgrzewanie oceanu Enceladusa przez miliardy lat
esa Enceladus interior Wnętrze Enceladusa. Copyright Surface: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute; interior: LPG-CNRS/U. Nantes/U. Angers. Graphic composition: ESAJeśli Enceladus, na którym znajduje się ocean, posiadałby mocno porowate jądro, tarcie pływowe mogłoby wytworzyć wystarczającą ilość ciepła do podtrzymania hydrotermicznej aktywności wewnątrz tego księżyca Saturna. Takie jest podsumowanie najnowszej publikacji naukowej, wskazującej Enceladusa jako miejsce, w którym możliwe jest rozwinięcie się życia.




Artykuł opublikowany w Nature Astronomy zaprezentował pierwszą propozycję wyjaśnienia charakterystycznych cech szerokiego na 500 km księżyca, które zostały zaobserwowane podczas misji Cassini, zakończonej we wrześniu tego roku.

Księżyc całkowicie otoczony jest słonym oceanem, który znajduje się pod pokrywą lodową sięgającą średnio 20-25 km. Pokrywa lodowa nad biegunem południowym ma ok. 1-5 km grubości – to tam dżety pary wodnej oraz ziarenek lodu są wyrzucane przez szczeliny w lodzie. Skład wyrzuconego materiału został zmierzony przez sondę Cassini. Zawiera on sole oraz pył krzemowy, co sugeruje, że uformowały się one w bardzo gorącej wodzie – co najmniej 90ºC – i wchodziły w interakcje ze skałami w porowatym jądrze.

W takim przypadku konieczne byłoby bardzo duże źródło ciepła, około 100 razy większe od tego, co mogłoby zostać wytworzone przez naturalny rozpad radioaktywnych pierwiastków w skałach jądra, czy od możliwości skupienia ciepła w biegunie południowym.

Wydaje się, że przyczyną erupcji zniekształcających lodową pokrywę jest efekt pływowy z Saturna, przez który pokrywa lodowa jest przyciągana i wypychana w trakcie eliptycznej orbity księżyca wokół gazowego giganta. Jednak energia wywołana przez siły pływowe w lodzie sama z siebie jest zbyt słaba, aby wyrównać utratę ciepła z oceanu – w takim wypadku cały glob zamarzłby w ciągu 30 milionów lat.

Enceladus plumes Wyrzut gazu z Enceladusa.Copyright NASA/JPL/Space Science InstituteCassini wykazał, że księżyc wciąż jest bardzo aktywny, co sugeruje, że jednocześnie odbywa się również inny proces.

„Skąd Enceladus pozyskuje energię konieczną do podtrzymania aktywności wciąż pozostaje tajemnicą, ale już szczegółowo przeanalizowaliśmy, jaka struktura i kompozycja skalnego jądra księżyca mogłaby pełnić rolę w wytworzeniu potrzebnej energii”, mówi główny autor publikacji Gaël Choblet z Uniwersytetu w Nantes we Francji.

W nowych symulacjach jądro zostało przedstawione jako niezróżnicowane, podatne na zniekształcenia i porowate, w które łatwo może przesiąkać woda. Tym samym woda z oceanu mogłaby wsiąkać w jądro i stopniowo podgrzewać się przez siły pływowe wzrastające wraz z głębokością.

Woda cyrkulowałaby tak w jądrze, a następnie – jako gorętsza od otoczenia – wznosiła się. Ten proces długofalowo przenosiłby ciepło do powierzchni oceanu w wyrzutach, w których dochodzi do silnych interakcji z podłożem. Z powierzchni dna morskiego te wyrzuty wpadałyby znów do chłodniejszego oceanu.

Zgodnie z tymi przewidywaniami tylko jedno źródło na dnie morskim mogłoby wygenerować aż 5 GW energii, co odpowiada rocznemu zużyciu energii geotermalnej w Islandii.

Takie źródła wytwarzałyby wyrzuty rosnące z prędkością kilku centymetrów na sekundę. Nie tylko silnie wytapiałyby one znajdującą się powyżej pokrywę lodową, ale też niosłyby ze sobą małe cząsteczki podłoża morskiego, które w różnym czasie – od tygodni do miesięcy – ostatecznie byłyby wyrzucane w przestrzeń kosmiczną przez lodowe dżety.

Modele komputerowe autorów publikacji wskazują także, że większość wody powinna zostać wydalona z regionów polarnych księżyca, co łączy się procesem prowadzącym do powstawania źródeł ciepła w tych obszarach. Docelowo oznaczałoby to cieńszą pokrywę lodową powyżej, co zgadza się z obserwacjami pozyskanymi z Cassiniego.

„Nasze symulacje jednocześnie tłumaczą istnienie globalnego oceanu, powstałego w wyniku transferu ciepła w dużej skali między głębokim wnętrzem księżyca oraz jego lodową osłoną, oraz skupioną na małym obszarze aktywność wokół bieguna południowego, co jest spójne z obserwacjami wykonanymi przez Cassiniego”, mówi współautor publikacji Gabriel Tobie, również z Uniwersytetu w Nantes.

Uczeni twierdzą, że wywołana przez siły pływowe wydajna interakcja wody i skał w porowatym jądrze może wygenerować nawet 30 GW ciepła w czasie sięgającym od dziesiątek milionów do miliardów lat.

„Przyszłe misje – zdolne do wykonywania dokładniejszych pomiarów od Cassiniego i do analizy organicznych molekuł w wyrzutach z Enceladusa – będą mogły nam powiedzieć, czy takie długotrwałe warunki hydrotermiczne mogłyby pozwolić na stworzenie życia”, mówi Nicolas Altobelli, główny naukowiec misji Cassini ze strony ESA.

Przyszła misja wyposażona w radar penetrujący lód mogłaby przejrzeć przez grubość pokrywy lodowej, zaś dodatkowe przeloty lub sonda na orbicie księżyca mogłyby dostarczyć nowych danych o wnętrzu księżyca, co zweryfikowałoby istnienie aktywnych wyrzutów hydrotermalnych.

„Instrumenty naukowe następnej generacji, wraz z penetrującym podłoże radarem, zostaną wysłane do oceanicznych księżyców Jowisza w następnej dekadzie na pokładzie należącej do ESA sondy Juice, której głównym zadaniem będzie próba zrozumienia potencjału podwodnych światów Układu Słonecznego do rozwoju życia”, dodaje Altobelli.

Źródło: ESA/a>
Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
stat4u
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 7:55
Zachód słońca: 15:50
Dzień trwa:
7 Godzin 55 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 10:41
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Adelajda, Edburga, Suliwuj, Paramon, Spirydion, Aleksander, Ada, Przybysława, Maksencjusz
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3693 planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

astropogoda,pogoda,astro,twojapogoda
Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (27)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2017

2016

2015

2014

Wygenerowano w sekund: 0.05 18,947,986 unikalne wizyty
strzaka do gry