Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 24-11-2020 19:50:30

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Podgrzewanie oceanu Enceladusa przez miliardy lat

esa Enceladus interior Wnętrze Enceladusa. Copyright Surface: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute; interior: LPG-CNRS/U. Nantes/U. Angers. Graphic composition: ESAJeśli Enceladus, na którym znajduje się ocean, posiadałby mocno porowate jądro, tarcie pływowe mogłoby wytworzyć wystarczającą ilość ciepła do podtrzymania hydrotermicznej aktywności wewnątrz tego księżyca Saturna. Takie jest podsumowanie najnowszej publikacji naukowej, wskazującej Enceladusa jako miejsce, w którym możliwe jest rozwinięcie się życia.




Artykuł opublikowany w Nature Astronomy zaprezentował pierwszą propozycję wyjaśnienia charakterystycznych cech szerokiego na 500 km księżyca, które zostały zaobserwowane podczas misji Cassini, zakończonej we wrześniu tego roku.

Księżyc całkowicie otoczony jest słonym oceanem, który znajduje się pod pokrywą lodową sięgającą średnio 20-25 km. Pokrywa lodowa nad biegunem południowym ma ok. 1-5 km grubości – to tam dżety pary wodnej oraz ziarenek lodu są wyrzucane przez szczeliny w lodzie. Skład wyrzuconego materiału został zmierzony przez sondę Cassini. Zawiera on sole oraz pył krzemowy, co sugeruje, że uformowały się one w bardzo gorącej wodzie – co najmniej 90ºC – i wchodziły w interakcje ze skałami w porowatym jądrze.

W takim przypadku konieczne byłoby bardzo duże źródło ciepła, około 100 razy większe od tego, co mogłoby zostać wytworzone przez naturalny rozpad radioaktywnych pierwiastków w skałach jądra, czy od możliwości skupienia ciepła w biegunie południowym.

Wydaje się, że przyczyną erupcji zniekształcających lodową pokrywę jest efekt pływowy z Saturna, przez który pokrywa lodowa jest przyciągana i wypychana w trakcie eliptycznej orbity księżyca wokół gazowego giganta. Jednak energia wywołana przez siły pływowe w lodzie sama z siebie jest zbyt słaba, aby wyrównać utratę ciepła z oceanu – w takim wypadku cały glob zamarzłby w ciągu 30 milionów lat.

Enceladus plumes Wyrzut gazu z Enceladusa.Copyright NASA/JPL/Space Science InstituteCassini wykazał, że księżyc wciąż jest bardzo aktywny, co sugeruje, że jednocześnie odbywa się również inny proces.

„Skąd Enceladus pozyskuje energię konieczną do podtrzymania aktywności wciąż pozostaje tajemnicą, ale już szczegółowo przeanalizowaliśmy, jaka struktura i kompozycja skalnego jądra księżyca mogłaby pełnić rolę w wytworzeniu potrzebnej energii”, mówi główny autor publikacji Gaël Choblet z Uniwersytetu w Nantes we Francji.

W nowych symulacjach jądro zostało przedstawione jako niezróżnicowane, podatne na zniekształcenia i porowate, w które łatwo może przesiąkać woda. Tym samym woda z oceanu mogłaby wsiąkać w jądro i stopniowo podgrzewać się przez siły pływowe wzrastające wraz z głębokością.

Woda cyrkulowałaby tak w jądrze, a następnie – jako gorętsza od otoczenia – wznosiła się. Ten proces długofalowo przenosiłby ciepło do powierzchni oceanu w wyrzutach, w których dochodzi do silnych interakcji z podłożem. Z powierzchni dna morskiego te wyrzuty wpadałyby znów do chłodniejszego oceanu.

Zgodnie z tymi przewidywaniami tylko jedno źródło na dnie morskim mogłoby wygenerować aż 5 GW energii, co odpowiada rocznemu zużyciu energii geotermalnej w Islandii.

Takie źródła wytwarzałyby wyrzuty rosnące z prędkością kilku centymetrów na sekundę. Nie tylko silnie wytapiałyby one znajdującą się powyżej pokrywę lodową, ale też niosłyby ze sobą małe cząsteczki podłoża morskiego, które w różnym czasie – od tygodni do miesięcy – ostatecznie byłyby wyrzucane w przestrzeń kosmiczną przez lodowe dżety.

Modele komputerowe autorów publikacji wskazują także, że większość wody powinna zostać wydalona z regionów polarnych księżyca, co łączy się procesem prowadzącym do powstawania źródeł ciepła w tych obszarach. Docelowo oznaczałoby to cieńszą pokrywę lodową powyżej, co zgadza się z obserwacjami pozyskanymi z Cassiniego.

„Nasze symulacje jednocześnie tłumaczą istnienie globalnego oceanu, powstałego w wyniku transferu ciepła w dużej skali między głębokim wnętrzem księżyca oraz jego lodową osłoną, oraz skupioną na małym obszarze aktywność wokół bieguna południowego, co jest spójne z obserwacjami wykonanymi przez Cassiniego”, mówi współautor publikacji Gabriel Tobie, również z Uniwersytetu w Nantes.

Uczeni twierdzą, że wywołana przez siły pływowe wydajna interakcja wody i skał w porowatym jądrze może wygenerować nawet 30 GW ciepła w czasie sięgającym od dziesiątek milionów do miliardów lat.

„Przyszłe misje – zdolne do wykonywania dokładniejszych pomiarów od Cassiniego i do analizy organicznych molekuł w wyrzutach z Enceladusa – będą mogły nam powiedzieć, czy takie długotrwałe warunki hydrotermiczne mogłyby pozwolić na stworzenie życia”, mówi Nicolas Altobelli, główny naukowiec misji Cassini ze strony ESA.

Przyszła misja wyposażona w radar penetrujący lód mogłaby przejrzeć przez grubość pokrywy lodowej, zaś dodatkowe przeloty lub sonda na orbicie księżyca mogłyby dostarczyć nowych danych o wnętrzu księżyca, co zweryfikowałoby istnienie aktywnych wyrzutów hydrotermalnych.

„Instrumenty naukowe następnej generacji, wraz z penetrującym podłoże radarem, zostaną wysłane do oceanicznych księżyców Jowisza w następnej dekadzie na pokładzie należącej do ESA sondy Juice, której głównym zadaniem będzie próba zrozumienia potencjału podwodnych światów Układu Słonecznego do rozwoju życia”, dodaje Altobelli.

Źródło: ESA/a>
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,767,134 unikalne wizyty