21-10-2018
Nawigacja
Kalendarz
<< Październik 2018 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
OstatnieFoto

Księżyc i Mars

Księżyc i Mars

Księżyc i Mars

Księżyc i Mars

Dar Serca
Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 2

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 1
Najnowszy użytkownik: jacek
Odwiedziny gości
Dziś:1,027
Wczoraj:2,489
W tym tygodniu:14,612
W tym miesiącu:43,037
W tym roku:1,306,778
Wszystkich:12,898,283
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszechświat płomieni
eso slowaKluczowe A Universe Aglow.
Deep observations made with the MUSE spectrograph on ESO’s Very Large Telescope have uncovered vast cosmic reservoirs of atomic hydrogen surrounding distant galaxies. The exquisite sensitivity of MUSE allowed for direct observations of dim clouds of hydrogen glowing with Lyman-alpha emission in the early Universe — revealing that almost the whole night sky is invisibly aglow.
Źródło: ESA/Hubble & NASA, ESO/ Lutz Wisotzki et al.
Spektrograf MUSE pokazał, że prawie całe niebo we wczesnym Wszechświecie świeci w emisji Lyman-alfa

Głębokie obserwacje wykonane przy pomocy spektrografu MUSE na należącym do ESO teleskopie VLT pokazały wielkie kosmiczne rezerwuary wodoru atomowego otaczającego odległe galaktyki. Niebywała czułość MUSE pozwoliła na bezpośrednie obserwacje słabych obłoków wodoru świecących w emisji Lyman-alfa we wczesnym Wszechświecie – pokazując, że prawie całe niebo "płonie" w niewidoczny sposób.




Międzynarodowy zespół astronomów odkrył niespodziewaną ilość emisji Lyman-alfa w obszarze Ultragłębokiego Pola Hubble’a (HUDF). Naukowcy wykorzystali instrument MUSE na należącym do ESO teleskopie VLT. Odkryta emisja pokrywa prawie całe pole widzenia – co skłoniło zespół badawczy do ekstrapolacji, iż prawie całe niebo w niewidoczny sposób świecie w emisji Lyman-alfa z wczesnego Wszechświata [1].

Astronomowie od dawna są przyzwyczajeni do nieba jawiącego się w zupełnie różny sposób na innych długościach fali, ale zakres obserwowanej emisji Lyman-alfa mimo tego był niespodzianką. „Uświadamiając sobie, że całe niebo świeci w zakresie optycznym, gdy obserwujemy emisję Lyman-alfa od odległych obłoków wodoru, było niczym otworzenie oczu” wyjaśnił Kasper Borello Schmidt, członek zespołu astronomów, którzy uzyskali opisany rezultat.

„To wielkie odkrycie!” dodał Themiya Nanayakkara, również należący do zespołu. „Gdy następnym razem spojrzycie na nocne niebo w bezksiężycową noc i zobaczycie gwiazdy, wyobraźcie sobie niewidoczną poświatę wodorową: pierwsze cegiełki Wszechświata rozświetlające całe nocne niebo.”

Obszar HUDF jest niezwykle ciekawym rejonem w konstelacji Pieca, którego mapy zostały wykonane w 2004 r. przez należący do NASA/ESA Kosmiczny Teleskop Hubble’a. Teleskop Hubble’a spędził ponad 270 cennego czasu obserwacyjnego patrząc na ten fragment ksomosu głębiej niż kiedykolwiek.

Obserwacje HUDF ujawniły tysiące galaktyk rozsianych po – wydawałoby się – ciemnym fragmencie nieba, dając nam poniżający pokaz skali Wszechświata. A teraz niesamowite możliwości MUSE pozwoliły nam zajrzeć jeszcze głębiej. Detekcja emisji Lyman-alfa w polu HUDF jest pierwszym razem, gdy astronomowie byli w stanie zobaczyć słabą emisję od gazowych otoczek najwcześniejszych galaktyk. Zaprezentowane zdjęcie pokazuje promieniowanie Lyman-alfa w kolorze niebieskim, nałożone na ikoniczne zdjęcie Ultragłębokiego Pola Hubble’a (HUDF).

MUSE, instrument stojący za najnowszymi obserwacjami, to najnowocześniejszy spektrograf całego pola zainstalowany na Teleskopie Głównym nr 4 installed on Unit Telescope 4 w ramach zespołu teleskopów VLT, w należącym do ESO Obserwatorium Paranal [2]. Gdy MUSE obserwuje niebo, widzi rozkład długości fali światła na każdym pikseli swojego detektora. Patrzą na pełne widmo światła od obiektów astronomicznych uzyskujemy głęboki wgląd w astrofizyczne procesy zachodzące we Wszechświecie [3].

Dzięki tym obserwacjom MUSE, uzyskujemy kompletnie nowy widok na rozmyty gaz otaczający galaktyki we wczesnym Wszechświecie” komentuje Philipp Richter, kolejny członek zespołu badawczego.

Międzynarodowa grupa badawcza, która dokonała opisywanych obserwacji, zidentyfikowała wstępnie co powoduje, że odległe obłoki wodoru emitują promieniowanie Lyman-alfa, ale dokładne wyjaśnienie nadal pozostaje zagadką. Jednak, ponieważ ta słaba wszechobecna poświata jest uważana, za występującą na całym nocnym niebie, przyszłe badania zapewne pozwolą dowiedzieć się czegoś więcej o jej pochodzeniu.

“W przyszłości planujemy wykonać jeszcze bardziej dokładne pomiary” podsumowuje Lutz Wisotzki, kierownik zespołu. „Chcemy dowiedzieć się szczegółów na temat tego, w jaki sposób te olbrzymie kosmiczne rezerwuary wodoru atomowego są rozmieszczone w kosmosie.”

Uwagi

[1] Światło podróżuje oszałamiająco szybko, ale jedna ze skończoną prędkością, co oznacza, że światło docierające do Ziemi z ekstremalnie odległych galaktyk potrzebuje bardzo długiego czasu na podróż, dając nam wgląd w przeszłości, w okres, gdy Wszechświa był znacznie młodszy.

[2] Teleskop Główny nr 4 w zespole teleskopów VLT, Yepun, posiada zestaw wyjątkowych instrumentów naukowych i zaawansowanych technologicznie systemów, w tym Adaptive Optics Facility, która została otrzymała niedawno w 2018 r. nagrodę Paul F. Forman Team Engineering Excellence Award od Amerykańskiego Towarzystwa Optycznego.

[3] Promieniowanie Lyman-alfa, które MUSE obserwuje, pochodzi z przejść elektronowych w atomach wodoru, które świecą na falach o długości około 122 nanometrów. W efekcie promieniowanie to jest w pełni absorbowane przez ziemską atmosferę. Jedynie przesunięta ku czerwieni emisja Lyman-alfa od ekstremalnie odległych galaktyk ma wystarczająco długą długość fali, aby bez przeszkód przejść przez ziemską atmosferę o zostać wykryta przy pomocy naziemnych teleskopów ESO.

Więcej informacji

Wyniki badań zaprezentowano w artykule pt. “Nearly 100% of the sky is covered by Lyman-α emission around high redshift galaxies”, który został opublikowany dzisiaj w czasopiśmie Nature.

Skład zespołu badawczego: Lutz Wisotzki (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy), Roland Bacon (CRAL - CNRS, Université Claude Bernard Lyon 1, ENS de Lyon, Université de Lyon, Francja), Jarle Brinchmann (Universiteit Leiden, the Netherlands; Instituto de Astrofísica e Ciências do Espaço, Universidade do Porto, Portugalia), Sebastiano Cantalupo (ETH Zürich, Szwajcaria), Philipp Richter (Universität Potsdam, Niemcy), Joop Schaye (Universiteit Leiden, Holandia), Kasper B. Schmidt (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy), Tanya Urrutia (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy), Peter M. Weilbacher (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy), Mohammad Akhlaghi (CRAL - CNRS, Université Claude Bernard Lyon 1, ENS de Lyon, Université de Lyon, Francja), Nicolas Bouché (Université de Toulouse, Francja), Thierry Contini (Université de Toulouse, Francja), Bruno Guiderdoni (CRAL - CNRS, Université Claude Bernard Lyon 1, ENS de Lyon, L’Université de Lyon, Francja), Edmund C. Herenz (Stockholms universitet, Szwecja), Hanae Inami (L’Université de Lyon, Francja), Josephine Kerutt (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy), Floriane Leclercq (CRAL - CNRS, Université Claude Bernard Lyon 1, ENS de Lyon,L’Université de Lyon, Francja), Raffaella A. Marino (ETH Zürich, Szwajcaria), Michael Maseda (Universiteit Leiden, Holandia), Ana Monreal-Ibero (Instituto Astrofísica de Canarias, Hiszpania; Universidad de La Laguna, Hiszpania), Themiya Nanayakkara (Universiteit Leiden, Holandia), Johan Richard (CRAL - CNRS, Université Claude Bernard Lyon 1, ENS de Lyon,L’Université de Lyon, Francja), Rikke Saust (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy), Matthias Steinmetz (Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam, Niemcy) oraz Martin Wendt (Universität Potsdam, Niemcy).

ESO jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Ma 16 krajów członkowskich: Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Holandia, Niemcy, Polska, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy, dodatkowo Chile jest kraje gospodarzem, a Australia strategicznym partnerem. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada teleskop VLT (Very Large Telescope - Bardzo Duży Teleskop), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz dwa teleskopy do przeglądów. VISTA pracuje w podczerwieni i jest największym na świecie instrumentem do przeglądów nieba, natomiast VLT Survey Telescope to największy teleskop dedykowany przeglądom nieba wyłącznie w zakresie widzialnym. ESO jest głównym partnerem ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. Z kolei na Cerro Armazones, niedaleko Paranal, ESO buduje 39-metrowy teleskop ELT (Extremely Large Telescope - Ekstremalnie Wielki Teleskop), który stanie się „największym okiem świata na niebo”.

Linki

Krzysztof Czart
Urania -- Postępy Astronomii
Toruń, Polska



Przeczytaj więcej:



ESOcast 178 Light: A Universe Aglow (4K UHD)
Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
stat4u
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 7:33
Zachód słońca: 17:53
Dzień trwa:
10 Godzin 19 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 8:17
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Klementyna, Elżbieta, Hilary, Bernard, Dobromił, Pelagia, Celina, Urszula, Nunilona, Samuel, Wszebora
Faza Księżyca

Data: 21-10-2018 11:45:07

faza
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
38250planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (29)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2018

2017

2016

2015

Wygenerowano w sekund: 0.04 20,766,437 unikalne wizyty
strzaka do gry