Kalendarz

<< Sierpień 2019 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 3

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:553
Wczoraj:1,798
W tym tygodniu:8,921
W tym miesiącu:37,003
W tym roku:462,585
Wszystkich:13,494,372

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 5:48
Zachód słońca: 20:17
>Dzień trwa:
14 Godzin 29 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 4:07
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Bertram, Jacek, Miron, Zawisza, Anita, Jaczewoj, Liberat, Eliza, Joanna, Anastazja, Julianna, Angelika, Serwiusz

Księżyc


Data: 17-8-2019 12:28:05

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3997 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Video kategoria

> Apollo (1)
> Astronautyka (13)
> Astronomia (28)
> Curiosity (2)
> Fizyka (10)
> Kosmologia (3)
> Nauka (3)
> Rosetta (4)
> Sekcja (29)
> Sonda (3)
> Tutoriale (3)

Planetoida z YORP'em - Urania PA donosi

Astronomia (6478) Gault Asteroid 6478 Gault
The asteroid 6478 Gault is seen with the NASA/ESA Hubble Space Telescope, showing two narrow, comet-like tails of debris that tell us that the asteroid is slowly undergoing self-destruction. The bright streaks surrounding the asteroid are background stars. The Gault asteroid is located between the orbits of Mars and Jupiter.
Credit: NASA, ESA, K. Meech and J. Kleyna (University of Hawaii), O. Hainaut (European Southern Observatory)
Planetoida (6478) Gault choruje na swoją przypadłość ponad 100 mln lat. Wtedy na ziemi chodziły dinozaury ale co 10 tys. lat była ona o każdą sekundę bardziej chora. W takich okolicznościach rozwija się scenariusz z filmów SF i katastroficznych. Planetoida choć niewielka, bo zaledwie 4 km, przyciągnęła uwagę astronomów dzięki wielkim przeglądom nieba w celu obserwacji planetoid znajdujących się na torze kolizyjnym z Ziemią. I pewnie nikt by na nią nie zwrócił uwagi gdyby nie dość niezwykły fakt – planetoida umiera.


Planetoidy to pozostałość po okresie formowania się Układu Słonecznego (US). Równego rodzaju zaburzenia grawitacyjne nie pozwoliły się tym obiektom złączyć w większe obiekty czy planety. Około 800 000 obiektów krąży między orbita Marsa i Jowisza. Zdecydowanie więcej może być ich w jeszcze dalszych rejonach US, np. w Pasie Kuipera. Taki mały obiekt poświęcił swoje istnienia byśmy mogli poznać tajemnice tych obiektów nie ruszając się z Ziemi. Wielkie teleskopy każdej nocy wpatrzone są w niebo. Ich ogromne kamery przeglądają prawie cały nieboskłon każdej nocy a komputery odsiewają z tego ważne dla nas informacje. Tak zaobserwowano, że z nasza bohaterką dzieje się coś dziwnego.

Po dokładniejszych badaniach okazało, że obiekt ulega rozerwaniu. Powodem tego jest zbyt szybka rotacja planetoidy. Takie obiekty to w zasadzie skupiska luźnego gruzu. Siły grawitacji nie są w stanie dokonać ściślejszego połączenia ich materii. Do niezwykłego rozpadu przyczynił się dość ciekawy efekt. Ogrzanie jednej strony ciała promieniami Słońca powoduje jego ogrzanie. Wypromieniowywane fotony podczerwone posiadając pewien niezwykle mały moment wywołały stopniowy wzrost rotacji. Co każde 10 tys. lat rotacja rosła o 1 sekundę – rosła prędkość rotacji. Dzisiaj rotuje ona tak szybko, że luźna materia tego ciała zaczyna odlatywać w przestrzeń. Utworzyła dwa pyłowe ogony. I to dlatego, że jest w ten sposób podobna do komety zwrócono na nią uwagę.


Active Asteroid 6478 Gault Snapped by Hubble


Efekt ten zwany YORP (Yarkovsky-O'Keefe-Radzievskii-Paddack - https://en.wikipedia.org/wiki/Yarkovsky–O%27Keefe–Radzievskii–Paddack_effect) wywołuje i przyśpiesza rotację niesferycznych obiektów. Planetoidy zbyt małe by utworzyć kule materii maja nieszczęście ulec jego wpływowi. Ciekawostką jest to, że znamy zaledwie kilka obiektów dla których wykazana istnienie tego efektu. Jego istnienie postulował w 1900 roku polski inżynier Jan Jarkowski - Link.

Więcej szczegółów w artykule na portalu Urania Postępy AstronomiiZaobserwowano planetoidę w fazie samozniszczenia



Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,530,588 unikalne wizyty