Kalendarz

<< Czerwiec 2020 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 2

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:1,191
Wczoraj:2,720
W tym tygodniu:5,352
W tym miesiącu:5,352
W tym roku:310,536
Wszystkich:14,073,907

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 4:45
Zachód słońca: 21:09
>Dzień trwa:
16 Godzin 24 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 2:12
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Dacjan, Karol, Braturad, Niepełka, Karp, Franciszek, Saturnina, Gostmił, Aleksander, Skarbisław

Księżyc


Data: 04-6-2020 16:14:12

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4247 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

III Prawo Keplera




Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Nowe badanie ESO oceniło wpływ konstelacji satelitów na obserwacje astronomiczne

eso ESO Powyższe zdjęcie przedstawia niebo nad Obserwatorium Paranal w Chile na 90 minut przed wschodem nieba. Liniami oznaczono wysokość nad horyzontem. Zielonymi kropkami oznaczono satelity widoczne na niebie gołym okiem. Większość z nich znajduje się niżej niż 30 stopni nad horyzontem. Tylko kilka satelitów (czerwony) będzie widocznych wyżej na niebie.
Źródło: ESO/Y. Betelsky/L. Calcada
Ostatnio wśród astronomów pojawiły się obawy związane z wpływem satelitów z megakonstelacji na badania naukowe. Aby lepiej zrozumieć efekt, jaki tego typu konstelacje mogą mieć na obserwacje astronomiczne, ESO zleciło badanie naukowe, skupiające się na obserwacjach teleskopami ESO w zakresie widzialnym i podczerwonym, a także dotyczące innych obserwatoriów. Opracowanie rozważa łącznie 18 reprezentatywnych konstelacji satelitów, będących w trakcie przygotowywania przez SpaceX, Amazon, OneWeb i inne firmy, razem ponad 26 tysięcy satelitów [1]. Wyniki zostały właśnie zaakceptowane do publikacji w „Astronomy & Astrophysics”.


W badaniu ustalono, iż wielkie teleskopy, takie jak należące do ESO: Bardzo Duży Teleskop (VLT) i budowany Ekstremalnie Wielkie Teleskop (ELT), przez szykowane konstelacje satelitów. Efekt jest bardziej widoczny przy długich ekspozycjach (około 1000 sekund), z których około 3% zostanie zrujnowanych podczas okresu zmroku – w czasie pomiędzy świtem, a wschodem słońca oraz pomiędzy zachodem słońca, a zmierzchem. Krótkie ekspozycje będą mniej zaburzone, wpływ będzie na około 0,5% obserwacji. Obserwacje przeprowadzone w innych porach nocy również będą mniej zaburzone, ponieważ satelity będą w cieniu Ziemi, a przez to mniej rozświetlone. W zależności od przypadku naukowego, wpływ satelitów można zmniejszyć wprowadzając zmiany w harmonogramach pracy teleskopów ESO, chociaż będzie to kosztowne [2]. Ze strony przemysłowej efektywnym krokiem w celu minimalizacji wpływu byłoby pociemnienie satelitów.

Badanie wykazało także, że największy wpływ będzie na przeglądy szerokiego pola, w szczególności te wykonywane dużymi teleskopami. Na przykład do 30%, a nawet 50% ekspozycji wykonanych przy pomocy amerykańskiego Vera C. Rubin Observatory, należącego do National Science Foundation's (nie jest to obserwatorium ESO), będzie „poważnie dotkniętych”, w zależności od okresu roku, godziny w nocy i upraszczających założeń w badaniu. Techniki łagodzenia, które można zastosować w przypadku teleskopów ESO, nie będą działać dla wspomnianego obserwatorium, ale w sposób aktywny poszukiwane są inne strategie. Potrzebne są dalsze badania, aby w pełni zrozumieć naukowe skutki utraty danych obserwacyjnych oraz wzrost złożoności ich analizy. Teleskopy do przeglądów szerokich pól nieba, jak w Rubin Observatory, mogą skanować niebo szybko, co czyni je kluczowymi do dostrzegania krótkotrwałych zjawisk, takich jak supernowe lub potencjalnie niebezpieczne planetoidy. Ze względu na ich unikalne możliwości generowania bardzo wielkich zestawów danych i wyszukiwania celów do obserwacji dla wielu innych obserwatoriów, społeczność astronomiczna oraz agencje w Europie i w innych miejscach wskazują teleskopy do przeglądów szerokiego pola jako czołowy priorytet dla przyszłego rozwoju astronomii.

Zawodowi astronomie oraz miłośnicy astronomii podnoszą także obawy związane z tym, w jaki sposób megakonstelacje satelitów mogą wpłynąć na widok naturalnego nocnego nieba. Badanie pokazuje, że około 1600 satelitów z konstelacji będzie and horyzontem obserwatorium na średnich szerokościach geograficznych, a większość z nich będzie nisko - do 30 stopni nad horyzontem. Powyżej – czyli w obszarze, w którym odbywa się większość obserwacji astronomicznych – w danym momencie będzie widocznych około 250 satelitów z konstelacji. Są one rozświetlane przez Słońce podczas wschodu i zachodu, a coraz mocniej wchodzą w cień Ziemi w trakcie upływu nocy. Badanie wykonane przez ESO zakłada pewną jasność dla wszystkich tych satelitów. Przy tym założeniu, do około 100 satelitów będzie wystarczająco jasnych, aby zobaczyć je gołym okiem podczas godzin zmroku, a około 10 z nich będzie powyżej 30 stopni od horyzontu. Wskazane liczby spadają w trakcie, gdy noc staje się ciemniejsza, a satelity wchodzą w cień Ziemi. Podsumowując, nowe konstelacje satelitów spowodują mniej więcej podwojenie liczby satelitów widocznych na nocnym niebie nieuzbrojonym okiem na wysokości ponad 30 stopni [3].

Wskazane liczby nie obejmują pociągów satelitów widocznych od razu po wystrzelenie. Są one spektakularne i jasne, ale krótkotrwałe i widoczne tylko krótko po zachodzie słońca lub tuż przed wschodem słońca, a w danym momencie tylko na bardzo ograniczonym obszarze Ziemi.

Badanie zlecone przez ESO używa uproszczeń i założeń, aby uzyskać konserwatywne oszacowania efektów, które w rzeczywistości mogą być mniejsze niż obliczone na papierze. Potrzebne jest bardziej wyrafinowane modelowane, aby precyzyjniej określić faktyczny wpływ. O ile skupiono się na teleskopach ESO, wyniki można zastosować także na podobne teleskopy, które nie należą do ESO, ale działają w zakresie widzialnym i w podczerwienie, mające podobne zestawy instrumentów i podobne obszary badań naukowych.

Konstelacje satelitów będą mieć także wpływ na obserwatoria radiowe, milimetrowe i submilimetrowe, w tym na Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) oraz Atacama Pathfinder Experiment (APEX). Wpływ ten będzie oceniony w kolejnych badaniach.

ESO, razem z innymi obserwatoriami, Międzynarodową Unią Astronomiczną (IAU), Amerykańskim Towarzystwem Astronomicznym (AAS), brytyjskim Królewskim Towarzystwem Astronomicznym (RAS) oraz innymi towarzystwami, podejmuje działania mające na celu zwiększenie świadomości tego problemu na globalnych forach, takich jak Komitet ONZ ds. Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej (COPUOS), czy Europejska Komisja ds. Częstotliwości Radioastronomicznych (CRAF). Jednocześnie wraz z firmami kosmicznymi sprawdzane sa praktyczne rozwiązania, które mogą chronić wielkoskalowe instrumenty wytworzone w najnowocześniejszych naziemnych obserwatoriach astronomicznych. ESO wspiera rozwój regulacji prawnych, które ostatecznie zapewnią harmonijną koegzystencję wysoce obiecującego postępu technologicznego na niskiej orbicie okołoziemskiej z warunkami pozwalającymi ludzkości na kontynuowanie obserwacji i zrozumienie Wszechświata.

Uwagi
[1] Wiele z parametrów charakteryzujących konstelacje satelitów, w tym całkowita liczba satelitów, często się zmienia. Badanie zakłada, że na orbicie wokół Ziemi będzie łącznie 26 000 satelitów w konstelacjach, ale liczba ta może być wyższa.

[2] Przykłady środków łagodzących obejmują: obliczanie pozycji satelitów, aby uniknąć obserwacji w momencie, gdy przelatują; zamykanie migawki teleskopu dokładnie w momencie, gdy satelita przecina przez pole widzenia; ograniczanie obserwacji w obszarach nieba, które są w cieniu Ziemi do tych, w których satelity nie są oświetlone przez Słońce. Jednak wskazane metody nie są odpowiednie dla wszystkich obszarów badań naukowych.

[3] Szacuje się, że około 34 000 obiektów większych niż 10 cm znajduje się obecnie na orbicie okołoziemskiej. Z tego około 5500 to satelity, w tym 2300 działających. Pozostałe to kosmiczne śmiecci, w tym górne człony rakiet i adaptery startowe satelitów. Około 2000 z tych obiektów znajduje się and horyzontem w danym momencie czasu. Podczas godzin zmroku około 5-10 z nich jest oświetlonych przez Słońce i wystarczająco jasnych, aby być widocznymi dla nieuzbrojonego oka.

Więcej informacji
Badanie pt. “On the impact of Satellite Constellations on Astronomical Observations with ESO Telescopes in the Visible and Infrared Domains”, O. Hainaut i A. Williams, ukase się w Astronomy and Astrophysics, I jest dostępne tutaj oraz na arXiv.

Linki



Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,236,861 unikalne wizyty