Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 30-11-2020 14:18:09

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4270 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne

III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Nagroda Nobla z fizyki 2020 przyznana za badania z użyciem teleskopów ESO dotyczące supermasywnej czarnej dziury w Drodze Mlecznej

eso czarna dziura,black hole,Nobel Orbity gwiazd wokół czarnej dziury w sercu Drogi Mlecznej
Symulacja pokazuje orbity gwiazd bardzo blisko supermasywnej czarnej dziury w sercu Drogi Mlecznej. Jedna z tych gwiazd, nazwana S2, krąży po orbicie z okresem 16 lat i przeszła bardzo blisko czarnej dziury w maju 2018 r. Jest to idealne laboratorium do testowania fizyki grawitacji, a w szczególności ogólnej teorii względności Einsteina.

Źródło:
ESO/L. Calçada/spaceengine.org
Reinhard Genzel oraz Andrea Ghez otrzymali wspólnie Nagrodę Nobla z fizyki 2020 za badania dotyczące supermasywnej czarnej dziury Sagittarius A* w centrum naszej galaktyki. Genzel, Dyrektor Max Planck Institute for Extraterrestrial Physics w Niemczech, wraz ze swoim zespołem, prowadził obserwacje Sagittarius A* przez blisko 30 lat, korzystając z armady instrumentów na teleskopach Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO).


Reinhard Genzel dzieli połowę nagrody z prof. Andreą Ghez z University of California w Los Angeles (USA), „za odkrycie supermasywnego zwartego obiektu w centrum naszej galaktyki”, natomiast druga połowa została przyznana prof. Rogerowi Penrosowi z University of Oxford w Wielkiej Brytanii „za odkrycie, że powstawanie czarnej dziury jest w zgodzie z ogólną teorią względności”.

„Gratulacje dla wszystkich trojga laureatów! Cieszy nas, że badania nad supermasywną czarną dziurą w centrum Galaktyki zostały uhonorowane Nagrodą Nobla z fizyki 2020. Jesteśmy dumni, że teleskopy, które buduje i użytkuje ESO w swoich obserwatoriach w Chile, odegrały kluczową rolę w tym odkryciu” powiedział Xavier Barcons, Dyrektor Generalny ESO. „Praca wykonana przez Reinharda Genzela z teleskopami ESO oraz przez Andreę Ghez z Teleskopami Kecka na Hawajach umożliwiła niespotykany wgląd w obiekt Sagittarius A*, co potwierdziło przewidywania ogólnej teorii względności Einsteina”.

ESO bardzo blisko współpracowało z Genzelem i jego grupą przez około 30 lat. Od wczesnych lat 90. Genzel wraz z zespołem, we współpracy z ESO, opracował instrumenty zaprojektowane do śledzenia orbit gwiazd w obszarze Sagittarius A* w centrum Drogi Mlecznej.

czarna dziura,black hole,Nobel Diagram orbity gwiazdy S2 wokół czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej
Rysunek pokazuje ruch gwiazdy S2 wokół supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej. Ilustrację opracowano na podstawie obserwacji wykonanych teleskopami i instrumentami ESO przez okres ponad 25 lat. Gwiazda potrzebuje 16 lat na pokonanie w całości jednej orbity i była bardzo blisko czarnej dziury w maju 2018 r. Proszę zwrócić uwagę, że nie zachowano skali w przypadku czarnej dziury i gwiazdy.

Źródło:
ESO/MPE/GRAVITY Collaboration
Kampania obserwacyjna rozpoczęła się w 1992 roku przy pomocy instrumentu SHARP na należącym do ESO Teleskopie Nowej Technologii (NTT) w Obserwatorium La Sille w Chile. Aby kontynuować badania Sagittatius A*, kierownik zespołu używał niezwykle czułych instrumentów na innym teleskopie ESO: Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) oraz Interferometrze Bardzo Dużego Teleskopu (VLTI) w Obserwatorium Paranal. Nazwy tych instrumentów to SINFONI, NACO, a ostatnio GRAVITY.

W 2008 roku, po 16 latach śledzenia gwiazd krążących po orbitach wokół Sagittarius A*, zespół dostarczył najlepszego empirycznego dowodu, że w centrum Galaktyki istnieje supermasywna czarna dziura. Zarówno grupa Genzela, jak i zespół Ghez, precyzyjnie śledzili orbitę szczególnie jednej z gwiazd, S2, która dotarła na najbliższy dystans od Sagittarius A* w maju 2018 r. ESO przeprowadziło liczne modernizacje infrastruktury w Obserwatorium Paranal, aby umożliwić dokładne pomiary pozycji i prędkości S2. Zespół badawczy kierowany przez Genzela ustalił, iż światło emitowane przez gwiazdę blisko supermasywnej czarnej dziury zostało rozciągnięte do dłuższych fal, co jest efektem znanym jako grawitacyjny redszift (redshift). Stanowiło to potwierdzenie po raz pierwszy ogólnej teorii względności Einsteina w pobliżu supermasywnej czarne dziury. Wcześniej w tym roku zespół ogłosił, że obserwował ”taniec” S2 wokół supermasywnej czarnej dziury, pokazując jej orbitę o kształcie podobnym do rozety, co jest efektem tzw. precesji Schwarzchilda, przewidywanej przez Einsteina.

Genzel i jej zespół są także zaangażowani w rozwój instrumentów, które będą zainstalowane na Ekstremalnie Wielkim Teleskopie (ELT), aktualnie budowanym przez ESO na chilijskiej pustyni Atakama. Instrumenty te pozwolą naukowcom na zbadanie jeszcze bliższego otoczenia supermasywnej czarnej dziury.



Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
22,809,706 unikalne wizyty