Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Serwis Astro - 30 lat AstroDoświadczenia!

Astro Schopy
 Firma ScopeDome

Planeta Oczu

Astrocentrum

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

FB

Księżyc


Data: 26-10-2021 17:16:40

faza

Słońce

Na niebie


La Lune

Mapa Nieba

TheSkyLive

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS


The current position of the ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
4761 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda


wyładowania atmosferyczne


III Prawo Keplera




Czytelnia


dwumiesięcznik

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

Light Pollution

M-WiFi

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Kepleriada 2009 – zostały już tylko dobre wspomnienia

Sekcja Astronomiczna Kepleriada 2009 Zielona Góra Międzynarodowy Rok Astronomii okazuje się z dnia na dzień coraz bardziej rokiem wydarzeń astronomicznych i wielu rocznic. Tak też było w tym przypadku. Zielonogórskie Centrum Astronomii obchodzi w tym roku swoje XX-lecie. Co w tym przypadku jest niebagatelną sprawą jako, że ma ono na swoim koncie bardzo duży wkład w rozwój astronomii pulsarów i wiele osiągnięć naukowych. Przez co jest bardzo cenionym ośrodkiem astronomicznym w Polsce i za granicą. Było to często podkreślane w czasie tegorocznej Kepleriady.

Cóż to za wydarzenie ta Kepleriada? Mieszkańcy Żagania są nieco obeznani z tym określeniem, aczkolwiek tak czy inaczej przywędrowało ono do nas właśnie z Zielonej Góry za sprawą profesora Janusza Gila – dyrektora Centrum Astronomii w Z.G.. Każdego roku, w rocznicę śmierci Johannesa Keplera, prof. Gil organizował naukowe sympozjum popularyzatorskie w Zielonej Górze. Kepleriada przeszła więc w tradycję, a tegoroczna zbiegła się z XX-leciem Centrum Astronomii. Stąd dodatek w nazwie tegorocznej Kepleriady – Jubileuszowa. Jak wspomniał Profesor Gil, Kepleriad było tyle, że trudno już zliczyć. Ważnie jest jednak to, że w tegorocznej mogła brać udział Sekcja Astronomiczna ze Szkoły Talentów przy Centrum Kultury w Żaganiu. Jedyny reprezentant naszego miasta na tym jubileuszu. Dla naszej Sekcji, dla jej członków, wydarzenie to ma szczególną wagę, gdyż było okazją do przeżycia wspaniałego kontaktu z nauka w najczystszej postaci. Miłośnicy astronomii pozostają zawsze głodni, spragnieni wiedzy z tych obszarów nauki. Dlatego niesamowitą niespodzianką okazało się, jak Dyrektor Centrum Kultury Pani Anna Mrowińska zobowiązała się do pokrycia kosztów wyjazdu całej grupy na Kepleriadę. Sprawa była niebagatelna, bo całość trwała trzy dni i każdego dnia trzeba było dojechać na Aulę Uniwersytecką. Wszystko jednak udało się zorganizować i pełni oczekiwań ruszyliśmy na spotkanie z Uranią.


Kepleriada 2009 Zielona Góra W planie pierwszego dnia wykładów były trzy prelekcje. Niestety z przyczyn niezależnych jeden wykład musiał być odwołany. Pierwszy wykład wygłoszony przez prof. Jarosława Włodarczyka „Z Żagania do Regensburga: ostatnia podróż Keplera” był nam szczególnie bliski. Historia Keplera i jego ostatniej podróży z Żagania znana jest nam, ale jak się okazało, można się jeszcze wiele ciekawego o tym wydarzeniu dowiedzieć. Pan profesor się o to postarał i tak oto poznaliśmy niecodzienne szczegóły tej wyprawy. Poznaliśmy wiele dokumentów towarzyszących temu wydarzeniu oraz tego co się stało już po śmierci astronoma z jego spuścizną naukową. Prof. Włodarczyk jest stałym gościem Kepleriad, tak i tym razem nie zawiódł i jako badacz historii nauki przedstawił wszystkim wydarzenia w nowym świetle.

Kepleriada 2009 Zielona Góra „Fascynujący Świat pulsarów” został pokazany przez profesora Bronisława Rudaka z Centrum Astronomiczne im. M. Kopernika, PAN w Toruniu. Jako, że pulsary są w centrum zainteresowania zielonogórskich astronomów poznanie ich natury i tajemnic stało się ważnym elementem tego spotkania. Jak przedstawił nam wykładowca, pulsary stały się najciekawszymi obiektami w kosmosie dla astrofizyków i wielu innych obszarów astronomii oraz nauki w ogóle. Za odkrycia i prace naukowe tych obiektów przyznano najwięcej Nagród Nobla, a nadal pozostaje do odkrycia ogromna ilość tajemnic skrywanych przez te ciała niebieskie. W prelekcji profesora można było zobaczyć ogromną pasję jaką darzy on te obiekty i to co robi w zakresie ich poznania. Po wykładzie wszyscy doszliśmy do wniosku, że faktycznie są to fascynujące obiekty o ogromnych możliwościach dla nauki i ludzkości. Niestety dysponujemy tylko teleskopem optycznym w naszej sekcji i o badaniach tych obiektów możemy na razie tylko pomarzyć. Ale w kolejnej edycji naszej działalności postaramy się wziąć udział w zdalnych badaniach na radioteleskopach i być może uda nam się to marzenie zrealizować. Komu się bowiem nie marzy badanie ekstremalnych obiektów i układów. Układy pulsarów, pulsary milisekundowe, magnetary czy wreszcie układów pulsarów z czarnymi dziurami, to tylko niektóre z możliwości stojących przed nami.

Kepleriada 2009 Zielona Góra We wtorek o 17.00 spotkanie rozpoczął profesor Kazimierz Stępień wykładem „Czy Słońce oziębi nam klimat na Ziemi?”. Cały dzień poświęcony został tego typu kontrowersyjnym tematom, a to za sprawą pomysłu profesora Janusza Gila. Dla niego nie ma tematów niedozwolonych. Nie był to dla nas temat nowy, bo kilka naszych zajęć poświęciliśmy na analizę aktywności słonecznej i jej wpływu na naszą Ziemię i klimat. Ale przedstawione informacje w tym wykładzie stały się dużym uzupełnieniem naszej wiedzy. Jak wskazał profesor Stępień, Ziemia wielokrotnie przechodziła ocieplenia i to na znacznie większą skalę niż obecnie. Z procesami tymi nierozłączne było nasze Słońce. Jago aktywność była ściśle związana z procesami klimatycznymi na naszej planecie. Obecny brak aktywności Słońca wywołał globalny spadek temperatury i następuje stopniowe ochłodzenie klimatu. Nie wiadomo jednak jak stały jest to trend. Może Słońce za chwilę się obudzi i jego pole magnetyczne przywróci aktywność do normalnego stopnia, a może mamy do czynienia z przypadkiem z przed setek lat zwanym Minimum Maundera. Okres ten trwał od 1645 do 1717 roku, kiedy plamy słoneczne były obserwowane niezwykle rzadko. Nazwa pochodzi od nazwiska astronoma angielskiego Edwarda W. Maundera (1851–1928), który badał zjawisko. W czasie kilkudziesięciu lat minimum zaobserwowano ok. 50 plam słonecznych, podczas gdy współcześnie podczas tak długiego okresu obserwuje się ok. 40000-50000 tych zjawisk.

Poznaliśmy więc najnowsze informacje o stanie Globalnego Ocieplenia, i choć jest to optymistyczna prognoza, to nie znaczy, że możemy sobie nadal frywolnie postępować na Ziemi. Jeśli staniemy się zagrożeniem dla natury, to będzie to ślepy zaułek ewolucji i natura się nas po prostu pozbędzie.

Kepleriada 2009 Zielona Góra Jeszcze większą kontrowersję wywołał wykład profesora Marka Sarny z Centrum Astronomicznego im. M. Kopernika, PAN w Warszawie p.t.: „Globalne ocieplenie: fakty i mity”. Tytuł autorstwa profesora Gila, do czego przyznał się wszystkim na sali. Można ten wykład podsumować tym, że dyskusja jaka towarzyszyła każdemu wykładowi w tym przypadku przekroczyła wszelkie oczekiwania. Przedstawione fakty i pokazane mity w wykładzie całkowicie zmieniły nasze poglądy na całe zjawisko. Dwutlenek węgla przeszedł w każdym bądź razie na szary koniec kolejki gazów cieplarnianych, a na miejscu pierwszym znalazła się para wodna i dalej metan. Szczególnie ten ostatni zdaniem profesora stanowi największe zagrożenie. Jego wydajność cieplarniana jest dwudziestokrotnie większa niż dwutlenku węgla, a zagrożenie pokładami wodzianu i zasobami z kopalni jest niedoceniane i ogromne. Burzę dyskusji musiał hamować profesor Gil, bo inaczej nie skończylibyśmy tego spotkania nigdy. Ale tego wymaga kultura dyskusji.

Kepleriada 2009 Zielona Góra


Jeszcze z szumem w głowach po wtorkowych wykładach przybyliśmy na spotkanie w środę. Po drodze mieliśmy niespodziankę w postaci zablokowania nam drogi do Zielonej Góry, ale nasza desperacja pozwoliła na ominiecie tego problemu i dotarcie na wykłady zgodnie z planem. Na Sali przyjął nas wykładem gość i wieloletni współpracownik Centrum Astronomii profesor Richard Wielebinski z Instytut Radioastronomii Maxa Plancka w Niemczech. Tematem prelekcji było jak „Współczesna astronomia odkrywa sekrety Wszechświata?”. Znów na plan pierwszy wyszła radioastronomia i szereg odkryć dokonanych przez nią szczególnie w okresie powojennym. Daje ona możliwość obserwacji obszarów niedostępnych astronomii optycznej i stanowi dopełnienie spektrum obserwacyjnego. Skorelowanie obserwacji w zakresie pasm radiowych i optycznych daje nam możliwość uzyskania niespotykanych do tej pory informacji. Jak wskazał wykładowca, astronomia obserwacyjna wychodzi poza atmosferę Ziemi. Tam stoją zupełnie nowe możliwości. A kierunki jej rozwoju jak zwykle dadzą nowe dzisiaj nie do przewidzenia odkrycia. Na pewno dowiemy się rzeczy, o których się nawet dzisiejszym filozofom nie śniło. Wyjaśnieniu również uległa czarodziejska moc tkwiąca w radioastronomii. Pozwala bowiem ona budować teleskopy znacznie taniej niż optyczne, a do tego rozmiary tych teleskopów ogranicza jedynie sama dostępna nam przestrzeń, bowiem można je dowolnie łączyć i synchronizować obserwacje tworząc wielkobazowe interferometry – teleskopy składające się z wielu teleskopów.

Obserwatorium profesora Wielebińskeigo oraz zielonogórskie mają na swoim koncie wspaniałą i wieloletnią współpracę. To właśnie ta współpraca astronomów z różnych ośrodków naukowych niesie najwięcej sukcesów i odkryć naukowych – w myśl zasady co dwie głowy to nie jedna.

Kepleriada 2009 Zielona Góra Największą furorę zrobił profesor Andrzej K. Wróblewski, z Instytut Fizyki Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego wykładem „Wszechświat bez symetrii”. Wśród wykładowców widać było do tej pory jaką pasję wkładają w to co robią, jaką radość życia z tego czerpią i jak pragną dokonywać kolejnych odkryć. Ale Profesor Wróblewski pobił wszystkich na głowę. To stwierdzenie nie jest opinią jednostkową, a gromkie brawa dziękujące za wspaniałą ucztę naukową były wymierną oceną. Słowem Profesor dostał szóstkę z wielkim plusem. A za co? Za wykład z fizyki teoretycznej!!!

Profesor znalazł sposób na zaciekawienie najtrudniejszymi zagadnieniami z najbardziej abstrakcyjnych obszarów wiedzy jakie sobie można wyobrazić. Bo któż nie chciałby zrozumieć dlaczego jesteśmy? Nie jak i skąd … ale dlaczego? Dlaczego cały ten świat istnieje taki jakim go widzimy? SYMETRIA, a raczej jej brak spowodowała, że wszechświat istnieje w postaci materialnej, a nie wyimaginowanej filozofii. Nasz codzienny świat oglądany w lustrze jest dokładnie taki jak nasz tylko odwrócony, czyli symetryczny i tak jest do pewnej skali. Ale kiedy przyjrzymy się zjawiskom w mikroświecie to sytuacja staje się zupełnie inna. Jak wykazał on w czasie wykładu gdyby niesymetryczny mikroświat, nie było by ani Profesora Gila, ani Kepleriady, ani nas. Ale żeby nie było nam smutno, że wszystko zostało już odkryte, dostaliśmy na koniec wielki znak zapytania, a w nim ogromny zakres problemów nad którymi głowią się naukowcy całego świata i będą się głowić nasze wnuki i wnuki naszych wnuków. Ale dzięki temu życie stanie się ciekawsze. Słowem pracy jest jeszcze wystarczająco dla kolejnych pokoleń naukowców. Być może wśród nas już tacy rosną i Żagań stanie się słynnym miastem, które rozwinęło w swoich małych mieszkańcach pasję nie z tej Ziemi – do pulsarów, gwiazd, czarnych dziur, kwarków i antymaterii.

Na koniec Kepleriady Sekcja Astronomiczna wręczyła skromne podziękowanie dla Profesora Janusza Gila za jego wkład pracy w popularyzację astronomii i to nie tylko w naszym regionie wraz z życzeniami sukcesów i wielu wspaniałych odkryć astronomicznych w dalszej swojej działalności.

Jak piękny jest to świat wolny od przemocy i antypatii pokazali nam naukowcy z najwyższej półki w ciągu zaledwie trzech dni. Jak wszyscy stwierdzili jednogłośnie, przyzwyczailiśmy się do przyjazdów do Zielonej Góry na astronomiczne popołudnia. Jak teraz bez nich żyć ? Niektórzy z nas byli pierwszy raz na podobnych spotkaniach. I ten pierwszy raz spowodował, że uwierzyli w to, że warto iść dalej tą drogą. Jak wiele jest przed nami do zrobienia, dzisiaj już wiemy. Ale cel do osiągnięcia jest tak piękny, że trudno jest się oprzeć jego urokowi. Po prostu miłość od pierwszego wejrzenia … i po grób.

Kepleriada 2009 Zielona Góra Szkoda tylko, że tak niewiele osób odpowiedziało na nasz apel o udział w Kepleriadzie. Mimo, że można było z nami jechać na każdy dzień wykładów nikt więcej się nie pokusił. Każda ze szkół otrzymała zaproszenie na spotkania, a i do wielu osób trafiliśmy indywidualnie, ale … no cóż. Centrum Astronomii utrzymuje stale komunikację z naszym miastem. Profesor Gil zawsze podkreśla jakim sentymentem darzy Żagań oraz, że jest gorącym wielbicielem naszego wielkiego astronoma Johannesa Keplera, któremu dedykujemy każdego roku Kepleriady w Żaganiu i Zielonej Górze. Może współpraca powinna przejść na zupełnie inne płaszczyzny, byśmy doceniali pracę naukową ludzi nie tylko wiele lat po ich śmieci, ale również gdy żyją doceniali ich wkład w wiedzę ludzkości. Wiedza jest po to byśmy czerpali z niej korzyści, ale to my musimy umieć te korzyści czerpać. Tego też trzeba się nauczyć.

Mając wiedzę o tym jak nasz świat działa, a nawet jak wygląda, będziemy wiedzieli co i jak mamy robić by natura nas nie usunęła ze swojego terminarza spotkań. Na razie nic nie wskazuje, że rozumiemy i wiemy. Nie tylko więc uczestnicy Kepleriady mają przed sobą ogrom pracy do wykonania. A my ... Niepogoda nie ma znaczenia, w tym czasie robimy to do czego nie potrzebujemy błękitu i czerni nieba, bo kiedy pogoda nas wezwie będziemy gotowi do odkryć naszego życia.
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
24,779,976 unikalne wizyty