19-09-2018
Nawigacja
Kalendarz
<< Wrzesień 2018 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Brak wydarzeń.

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
OstatnieFoto





Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 2

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 1
Najnowszy użytkownik: jacek
Odwiedziny gości
Dziś:963
Wczoraj:1,643
W tym tygodniu:4,543
W tym miesiącu:28,477
W tym roku:974,023
Wszystkich:12,565,528
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

67P powstała w wyniku kolizji a nie złączenia?
Rosetta kometa,67p,Rosetta Spojrzenie na kometę 67P z 5 lipca 2015 / Credits - ESA/Rosetta/NAVCAM, CC BY-SA IGO 3.0Nowa publikacja naukowa sugeruje, że kometa 67P/Czuriumow-Gierasimienko powstała wskutek kolizji, a nie “łagodnego” zlepienia dwóch obiektów.

Bez wątpienia europejska misja Rosetta jest jedną z najciekawszych wypraw bezzałogowych do Układu Słonecznego. Wystrzelona 2 marca 2004 roku ku komecie 67P/Czuriumow-Gierasimienko (67P), dotarła do niej 6 sierpnia 2014 roku. Oczom naukowców ukazał się niesamowity obiekt, składający się z dwóch części.
ALMA ukazała wewnętrzną sieć w gwiezdnym żłobku
eso slowaKluczowe ALMA Reveals Inner Web of Stellar Nursery
his spectacular and unusual image shows part of the famous Orion Nebula, a star formation region lying about 1350 light-years from Earth. It combines a mosaic of millimetre wavelength images from the Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) and the IRAM 30-metre telescope, shown in red, with a more familiar infrared view from the HAWK-I instrument on ESO’s Very Large Telescope, shown in blue. The group of bright blue-white stars at the left is the Trapezium Cluster — made up of hot young stars that are only a few million years old.
Źródło: ESO/H. Drass/ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)/A. Hacar
Nowe dane z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) I innych teleskopów zostały wykorzystane do utworzenia oszałamiającego zdjęcia pokazującego włóknistą sieć pasm w Wielkiej Mgławicy w Orionie. Na tym dramatycznym zdjęciu struktury te wydają się rozpalone do czerwoności, ale w rzeczywistości są tak zimne, że astronomowie muszą używać teleskopów takich jak ALMA, aby móc je obserwować.
W Poznaniu można oglądać największy w Polsce meteoryt
Wydarzenia Morasko,Poznań, Wystawa,Kruszynka Słynny największy polski meteoryt z Morasko. Źródło: Andrzej OwczarzakDo 23 marca w poznańskiej Pracowni Muzeum Ziemi UAM można oglądać, znaleziony w ubiegłym roku, meteoryt o wadze 271 kg. To największy taki okaz w Polsce i tej części Europy.
Pierwsze światło instrumentu MATISSE na interferometrze VLTI
esoNajpotężniejszy instrument interferometryczny w historii w zakresie średniej podczerwieni

MATISSE,ESO First light for MATISSE interferometric instrument
The MATISSE instrument on ESO’s Very Large Telescope Interferometer (VLTI) successfully made its first observations at the Paranal Observatory in northern Chile in early-2018. MATISSE is the most powerful interferometric instrument in the world at mid-infrared wavelengths. It will use high-resolution imaging and spectroscopy to probe the regions around young stars where planets are forming as well as the regions around supermassive black holes in the centres of galaxies. This image is a colourised version of the first MATISSE interferometric observations of the star Sirius, combining data from four Auxiliary Telescopes of the VLT. The colours represent the changing wavelengths of the data, with blue showing the shorter wavelengths and red the longer. The observations were made in the infrared, so these are not the colours that would be seen with the human eye.
Źródło:ESO/MATISSE consortium
Nowy instrument MATISSE na należącym do ESO interferometrze VLTI z sukcesem wykonał swoje pierwsze obserwacje w Obserwatorium Paranal w Chile. MATISSE jest najpotężniejszym instrumentem interferometrycznym na świecie w zakresie średniej podczerwieni. Będzie wykorzystywał obrazy w wysokiej rozdzielczości i spektroskopię do badania obszarów wokół młodych gwiazd, w których formują się planety, a także otoczenia supermasywnych czarnych dziur w centrach galaktyk. Pierwsze obserwacje MATISSE wykorzystały Teleskopy Pomocnicze VLTI do przeegzaminowania najjaśniejszych gwiazd nocnego nieba, takich jak Syriusz, Rigel, Betelgeza i pokazały, że instrument pracuje poprawnie.
Bliski przelot 2018 DV1 (02.03.2018
Niebo za oknem slowaKluczowe Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDrugiego marca 2018 nastąpił bliski przelot meteoroidu 2018 DV1. Minimalny dystans wyniósł około 111 tysięcy kilometrów.

Meteoroid 2018 DV1 przeleciał obok Ziemi 2 marca 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 06:30 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 DV1 wyniósł około 111 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,29 średniej odległości do Księżyca.
Kolejne jaskinie na Księżycu?
US jaskinie,lawowe,Księżyc Zaobserwowane potencjalne wejścia do jaskini lawowej / Credits - NASA/Lunar Reconnaissance Orbiter/SETI Institute/Mars Institute/PascalLeeW pobliżu księżycowego bieguna północnego zlokalizowano kilka tworów, które mogą stanowić wejścia do jaskini.

Od 2009 roku wiemy, że na Księżycu występują jaskinie lawowe. Te twory, nazywane w języku polskim także tunelami lawowymi, to długie struktury wydrążone wewnątrz skał przez płynącą lawę. Odkrycie tych jaskiń zawdzięczamy japońskiej sondzie Kaguya (SELENE). Warto tu dodać, że misja tej sondy zakończyła się 10 czerwca 2009 roku, jednak analiza danych trwa do dziś.
Koniec Wielkiej Czerwonej Plamy?
US Jowisz,WCP,Juno Wzmocniony obraz WCP z danych z przelotu sondy Juno / Credits - NASA, Jason MajorJest możliwe, że w ciągu zaledwie 10-20 lat zniknie najbardziej znany huragan w atmosferze Jowisza – Wielka Czerwona Plama.

Wielka Czerwona Plama (WCP) to największy huragan w Układzie Słonecznym. WCP istnieje już przynajmniej od początku XIX wieku, choć niektóre dawne zapiski astronomiczne sugerują, że ten huragan był mocno rozbudowany nawet w XVII wieku.
Bliski przelot 2018 DU (25.02.2018)
Niebo za oknem HiRISE,Ziemia,Mars,planetoidy,NEO Ziemia i Księżyc obserwowane przez instrument HiRISE z orbity Marsa / Credits - NASA/JPL-Caltech/Univ. of ArizonaDwudziestego piątego lutego nastąpił bliski przelot meteoroidu 2018 DU. Minimalny dystans wyniósł około 284 tysięcy kilometrów.

Meteoroid 2018 DU przeleciał obok Ziemi 25 lutego 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 11:20 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 DU wyniósł około 284 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,74 średniej odległości do Księżyca.
Bliski przelot 2018 DQ (21.02.2018)
Niebo za oknem 2018 DQ,NEO,Planetoidy blisko ziemi Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego pierwszego lutego doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2018 DQ obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł ok. 100 tysięcy kilometrów.

Meteoroid 2018 DQ przeleciał obok Ziemi 21 lutego 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 13:15 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 DQ wyniósł około 100 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,26 średniej odległości do Księżyca. Odkrycie 2018 DQ nastąpiło już po przelocie obok Ziemi.
Narodziny supernowej SN 2016gkg
Astronomia SN 2016gkg Obserwacja SN 2016gkg (23.09.2016)/ Credits - Siding Spring Observatory, Steve FutcherArgentyński astronom-amator zarejestrował wyjątkowe zjawisko: pierwsze światło widzialne supernowej. Zjawisko otrzymało oznaczenie SN 2016gkg. Analiza tej supernowej została właśnie opublikowana na łamach Nature.

Supernowe to jedne z najbardziej energetycznych zjawisk we Wszechświecie. W momencie „zapłonu” jasność pojedynczej supernowej może przewyższyć jasność całej galaktyki, w której doszło do tego zjawiska. To dzięki supernowym we Wszechświecie znajduje się więcej pierwiastków cięższych od tlenu (a w szczególności od żelaza), ważnych także dla powstania planet oraz życia.
Bliski przelot 2018 CN2 (09.02.2018)
Niebo za oknem slowaKluczowe Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDziewiątego lutego doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2018 CN2. Minimalny dystans wyniósł około 96 tysięcy km.

Planetoida 2018 CN2 przeleciała obok Ziemi 9 lutego 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 08:30 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 CN2 wyniósł około 96 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,18 średniej odległości do Księżyca. Odkrycie 2018 CN2 nastąpiło już po przelocie obok Ziemi.
Bliski przelot 2018 CD3 (15.02.2018)
Niebo za oknem slowaKluczowe Ślad pozostawiony przez meteor
Meteor czelabiński - przelot superbolidu o średnicy około 17 metrów i masie wynoszącej do 10 tysięcy ton, obserwowany nad południowym Uralem 15 lutego 2013 roku około godziny 9:20 lokalnego czasu (4:20 CET). Po wejściu w atmosferę Ziemi bolid rozpadł się po 32,5 sekundach lotu na wysokości 29,7 kilometrów nad powierzchnią Ziemi nad obwodem czelabińskim. Przelot bolidu widziany był także z obwodów tiumeńskiego i swierdłowskiego oraz z przylegających regionów Kazachstanu.
Powstała w wyniku przelotu i eksplozji bolidu silna fala uderzeniowa spowodowała znaczne straty (uszkodzonych zostało ponad 7500 budynków), a także obrażenia u ponad tysiąca pięciuset osób.. Źródło: WikePedia
W piątą rocznicę bolidu czelabińskiego nieopodal Ziemi przeleciał meteoroid 2018 CD3. Minimalny dystans wyniósł ok. 357 tysięcy kilometrów.

Meteoroid 2018 CD3 przeleciał obok Ziemi 15 lutego 2018, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 20:40 CET. W momencie tego zbliżenia dystans pomiędzy Ziemią a 2018 CD3 wyniósł około 357 tysięcy kilometrów. Odpowiada to 0,93 średniej odległości do Księżyca.
Teleskop VLT po raz pierwszy pracował jako 16-metrowy teleskop
eso slowaKluczowe Instrument ESPRESSO uzyskał pierwsze światło z wszystkimi czterema Teleskopami Głównymi
Instrument ESPRESSO na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile po raz pierwszy połączył światło ze wszystkich czterech 8,2-metrowych Teleskopów Głównych. Łączenie światła z Teleskopów Głównych w ten sposób czyni VLT największym teleskopem optycznym spośród istniejących - pod względem powierzchni zbierającej światło. Rysunek pokazuje w uproszczonej formie w jaki sposób światło zbierane przez wszystkie cztery Teleskopy Główne wchodzące w skład VLT jest łączone przez instrument ESPRESSO znajdujący się pod platformą VLT.
Źródło:ESO/L. Calçada
Instrument ESPRESSO uzyskał pierwsze światło z wszystkimi czterema Teleskopami Głównymi

Instrument ESPRESSO na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile po raz pierwszy połączył światło z wszystkich czterech 8,2-metrowych Teleskopów Głównych. W ten sposób uczyniono VLT największym istniejącym teleskopem optycznym pod względem powierzchni zbierającej światło.
Bliskie przeloty 2018 CB (09.02.2018) i 2018 CC (06.02.2018)
Niebo za oknem slowaKluczowe Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyW drugim tygodniu lutego obok Ziemi przemknęły dwie planetoidy. Wielkość obu jest porównywalna z bolidem czelabińskim.

Planetoida 2018 CC przeleciała obok Ziemi 6 lutego, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 21:10 CET. W momencie maksymalnego zbliżenia planetoida znalazła się w odległości około 188 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,49 średniego dystansu do Księżyca.
Planety TRAPPIST-1 prawdopodobnie są bogate w wodę
eso slowaKluczowe Własności siedmiu planet TRAPPIST-1
Infografika prezentuje w tej samej skali główne własności siedmiu planet TRAPPIST-1 oraz czterech najbardziej wewnętrznych planet Układu Słonecznego.
Źródło:NASA/JPL-Caltech/R. Hurt, T. Pyle (IPAC)
Nowe badania pokazują, że wszystkie siedem planet krążących wokół ultrachłodnego karła TRAPPIST-1 jest zbudowanych głównie ze skał, a część z nich może posiadać więcej wody niż Ziemia. Gęstości planet, które są teraz znane bardziej dokładnie niż do tej pory, sugerują, iż niektóre z nich mogą mieć do 5 procent masy w formie wody — około 250 razy więcej niż mają ziemskie oceany. Gorętsze planety bliżej swojej gwiazdy macierzystej przypuszczalnie mają gęste atmosfery z para wodną, a te bardziej odległe mogą mieć lodowe powierzchnie. Pod względem rozmiaru, gęstości i ilości promieniowania, które otrzymuje od gwiazdy, czwarta planeta jest najbardziej podobna do Ziemi. Wydaje się, że jest to najbardziej skalista planeta spośród wszystkich siedmiu i potencjalnie może posiadać ciekłą wodę.
Gaia 1 – gromada otwarta tuż obok Syriusza
Astrofotografia slowaKluczowe Mała gromada Gaia 1 - na lewo od przesłoniętego Syriusza / Credits - H. KaiserDzięki sondzie kosmicznej Gaia udało się odkryć małą gromadę otwartą, którą dotychczas przesłaniał blask Syriusza.

Europejskie obserwatorium Gaia zostało wyniesione w przestrzeń kosmiczną w grudniu 2013 roku. Sonda obserwuje niebo z punktu L2 układu Ziemia – Słońce. Głównym celem tej misji jest precyzyjny pomiar pozycji gwiazd. We wrześniu 2016 roku opublikowano pierwszy katalog danych astrometrycznych z ponad miliarda gwiazd. Drugi katalog danych zostanie opublikowany w kwietniu tego roku.
15 lat od katastrofy promu Columbia
Astronautyka Columbia Załoga misji STS-107 / Credits - NASAMija właśnie 15 lat od katastrofy promu Columbia. Była to druga i ostatnia tragedia ery wahadłowców.

Pierwszego lutego 2003 roku prom Columbia wracał na Ziemię po długiej misji orbitalnej STS-107. Na pokładzie Columbii znajdowała się siedmioosobowa załoga, w tym pierwszy astronauta z Izraela. O godzinie 14:59 CET, na zaledwie 17 minut przed planowanym lądowaniem na Florydzie, nastąpiła ostatnia komunikacja z promem:
Blask z mroku
eso slowaKluczoweStar formation region Lupus 3 OpisZdjeciaNa tym spektakularnym obrazie szerokiego pola wije się ciemny obłok kosmicznego pyłu, rozświetlony przez błyszczące światło Star formation region Lupus 3
A dark cloud of cosmic dust snakes across this spectacular wide field image, illuminated by the brilliant light of new stars. This dense cloud is a star-forming region called Lupus 3, where dazzlingly hot stars are born from collapsing masses of gas and dust. This image was created from images taken using the VLT Survey Telescope and the MPG/ESO 2.2-metre telescope and is the most detailed image taken so far of this region.
Źródło: ESO/R. Colombarinowych gwiazd. Gęsty obłok jest obszarem gwiazdotwórczym o nazwie Lupus 3, w którym oślepiającą gorące gwiazdy rodzą się z zapadających się mas gazu i pyłu. Zdjęcie opracowano z fotografii wykonanych teleskopem VLT Survey Telescope (VST) i 2,2-metrowym teleskopem MPG/ESO. Jest najbardziej szczegółowym obrazem tego obszaru na niebie.
Pierwsze egzoplanety 2018 roku
Egzoplanety Wolf 1061,WASP-91 b, WASP-105 b, WASP-107 b, HD 106315 b i HD 106315 c Skalista super-Ziemia, w całości skuta lodem - możliwy wygląd Wolf 1061d? / Credits - NASA, Ames, JPL-CaltechOd początku roku poinformowano o odkryciu już siedmiu nowych egzoplanet.

Pierwsze planety pozasłoneczne, o których istnieniu poinformowano już w 2018 roku, otrzymały oznaczenia HD 238914 b i TYC 3318-01333-1 b oraz K2-138b, K2-138c, K2-138d, K2-138e i K2-138f. Pięć z tych egzoplanet krąży wokół jednej gwiazdy w układzie K2-138.
Bliski przelot 2018 BF3 (19.01.2018)
Niebo za oknem 2018 BF3 Moment przelotu 2018 BF3 nastąpił 19 stycznia z maksymalnym zbliżeniem około godziny 04:00 CET. W momencie zbliżenia 2018 BF3 znalazł się w odległości około 242 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,64 średniej odległości do Księżyca.Dziewiętnastego stycznia doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2018 BF3 obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł około 242 tysiące kilometrów.
Kolejne planetoidy odkryte
Sekcja Astronomiczna IASC,Żagań,sekcja astronomiczna Stefan i Mateusz przeglądający zdjęcia w ramach projektu IASC 2018Właśnie jesteśmy na półmetku kolejnej kampanii poszukiwania planetoid The International Astronomical Search Collaboration (IASC), w której uczestniczą nasi miłośnicy astronomii z sekcji astronomicznej Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu. Tym samym miło nam przekazać, że w ramach tego projektu odkryli oni już drugą planetoidę w tym roku i już 14 w ramach swojego uczestnictwa w projekcie IASC. W tym roku uczestniczy w tym projekcie edukacyjno-naukowym 10 zespołów z całej Polski i ogromna wręcz liczba z całego świata. Zespoły odkrywców to uczniowie szkół podstawowych, średnich i studenci oraz nieliczne stowarzyszenia i kluby naukowe z Indii, Pakistanu, Peru, USA czy też właśnie z Polski. Nasz zespół odkrył, jak na razie, największą liczbę tych małych ciał niebieskich z Układu Słonecznego spośród tegorocznych polskich uczestników.
Pierwsze światło łowcy planet ExTrA w La Silla
eso slowaKluczowe The ExTrA telescopes at La Silla
The ExTrA telescopes are sited at ESO’s La Silla Observatory in Chile. They will be used to search for and study Earth-sized planets orbiting nearby red dwarf stars. ExTrA’s novel design allows for much improved sensitivity compared to previous searches.
This nighttime view shows the three ExTra domes in the foreground and many of the other telescopes at ESO’s La Silla Observatory behind.
Źródło: ESO/Emmanuela Rimbaud
Nowe narodowe urządzenie w należącym do ESO Obserwatorium La Silla wykonało pierwsze obserwacje. Teleskopy ExTrA będą poszukiwać i badać planety o rozmiarach Ziemi krążące wokół pobliskich czerwonych karłów. Nowatorski projekt ExTrA pozwala na znaczną poprawę czułości w porównaniu do wcześniejszych poszukiwań. Astronomowie uzyskali nowe potężne narzędzie pomagający w poszukiwaniach światów nadających się potencjalnie do zamieszkania.
Bliskie przeloty 2018 BC i 2018 BD (18-19.01.2018)
Niebo za oknem 2018 BC i 2018 BD Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyOsiemnastego i dziewiętnastego stycznia doszło do przelotu dwóch meteoroidów obok Ziemi. Obiekty otrzymały oznaczenia 2018 BC i 2018 BD.

Do przelotu 2018 BD doszło 18 stycznia, z maksymalnym zbliżeniem do naszej planety około godziny 16:40 CET. W momencie przelotu 2018 BD znalazła się w odległości zaledwie 38,5 tysiąca kilometrów od naszej planety, czyli 0,1 średniego dystansu Ziemi do Księżyca. Średnicę 2018 BD oszacowano na zaledwie 3 metry.
Rozpoczął się największy na świecie konkurs astrofotografii
Astrofotografia Insight Astronomy Photographer of the Year 2018 Royal Observatory Greenwich, razem z Insight Investment oraz BBC Sky at Night Magazine, ogłosiły kluczowe daty dla konkursu Insight Astronomy Photographer of the Year 2018 —corocznego globalnego poszukiwania najpiękniejszych i najbardziej spektakularnych wizji kosmosu, niezależnie od tego czy są to niesamowite zdjęcia olbrzymich galaktyk odległych o miliony lat świetlnych, czy dramatyczne obrazy nocnego nieba znacznie bliższego naszemu domowi. Credit: Royal Observatory GreenwichInsight Astronomy Photographer of the Year to największy na świecie konkurs dla osób zajmujących się astrofotografią. Właśnie rozpoczęto przyjmowanie zgłoszeń do tegorocznej edycji, startować mogą także Polacy. Do wygrania jest 10 tysięcy funtów brytyjskich.
Dziwne zachowanie gwiazdy ujawniło samotną czarną dziurę ukrytą w olbrzymiej gromadzie gwiazd
eso slowaKluczowe Artist’s impression of the black hole binary system in NGC 3201
Astronomers using ESO’s MUSE instrument on the Very Large Telescope in Chile have discovered a star in the cluster NGC 3201 that is behaving very strangely. It appears to be orbiting an invisible black hole with about four times the mass of the Sun — the first such inactive stellar-mass black hole found in a globular cluster. This important discovery impacts on our understanding of the formation of these star clusters, black holes, and the origins of gravitational wave events.This artist’s impression shows how the star and its massive but invisible black hole companion may look, in the rich heart of the globular star cluster.

Źródło:ESO/L. Calçada/spaceengine.org
Astronomowie używający należącego do ESO instrumentu MUSE na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) w Chile odkryli gwiazdę w gromadzie NGC 3201, która zachowuje się bardzo dziwnie. Wydaje się krążyć po orbicie wokół niewidzialnej czarnej dziury o masie około czterech mas Słońca — to pierwsza taka nieaktywna czarna dziura o masie gwiazdowej odkryta w gromadzie kulistej i pierwsza znaleziona przez bezpośrednie wykrycie jej oddziaływania grawitacyjnego. To ważne odkrycie wpłynie na nasze zrozumienie powstawania gromad gwiazd, czarnych dziur i pochodzenie zdarzeń fal grawitacyjnych.
Bliski przelot 2018 AH (02.01.2018)
Niebo za oknem slowaKluczowe 2014 JO25 przeleciała w odległości 1,8 miliona kilometrów od Ziemi 19 kwietnia 2017 roku. Czy to już bardzo blisko? W każdym razie odległość ta wynosi tyle, co 4,6 średnich odległości pomiędzy Ziemią a Księżycem. Daje to największe zbliżenie do Ziemi spośród wszystkich znanych planetoid o rozmiarach przekraczających 600 metrów po roku 2004, gdy asteroida 4179 Toutatis minęła nas o około cztery odległości od Księżyca.
Źródło: Urania-PA
Drugiego stycznia 2018 nastąpił pierwszy bliski przelot planetoidy obok Ziemi. Minimalna odległość podczas przelotu do naszej planety wyniosła ok. 296 tysięcy kilometrów. Obiekt o oznaczeniu 2018 AH okazał się być stosunkowo dużą planetoidą.
Dziewięć lat Kosmonauta.net!
Wydarzenia slowaKluczowe Dziewięć lat Kosmonauta.net!. Świętujemy! / Credits - PexelsMija właśnie dziewięć lat od czasu publikacji pierwszego artykułu na Kosmonauta.net.

Od początku stycznia 2009 roku zespół Kosmonauta.net dostarcza Wam informacji i analiz dotyczących sektora kosmicznego. Staramy się nie tylko informować o tym, co się dzieje przy ważnych programach najbardziej znanych agencji kosmicznych, ale także o działalności kosmicznej w Polsce. Jest to ważna kwestia, gdyż w ciągu dziewięciu ostatnich lat powstał w Polsce zalążek sektora kosmicznego – przede wszystkim dzięki wejściu do Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA).
KIC 8462852 – pył coraz bardziej prawdopodobny
Astronomia KIC 8462852 Możliwe wyjaśnienie spadków jasności KIC 8462852 - dysk pyłowy wokół gwiazdy / Credits - NASA/JPL-CaltechNowa publikacja naukowa dotycząca KIC 8462852 sugeruje, że pył jest najbardziej podobną przyczyną nietypowych spadków jasności tej gwiazdy.

W połowie października 2015 roku świat obiegła informacja o “dziwnej” charakterystyce zmian jasności u gwiazdy KIC 8462852. Ich niezwykłość polega na nieregularności i dużej wartości spadków. Media z całego świata podchwyciły ten temat, często skupiając się na najmniej prawdopodobnej odpowiedzi na tę zagadkę – możliwości istnienia sztucznej struktury oplatającej gwiazdę, stworzonej przez obcą cywilizację.
Backyard Worlds – siedem odkrytych brązowych karłów
Egzoplanety Backyard Worlds Porównanie wielkości małych gwiazd ze Słońcem oraz Jowiszem / Credits - NASA's Goddard Space Flight CenterPod koniec zeszłego roku zespół Backyard Worlds poinformował o odkryciu siedmiu brązowych karłów.

Backyard Worlds: Planet 9 to jeden z projektów typu “citizen science”, w którym może wziąć udział każdy zainteresowany internauta. Zadaniem jest przeszukiwanie zdjęć wykonanych przez kosmiczny teleskop WISE w poszukiwaniu ciemnych i chłodnych obiektów. Backyard Worlds jest realizowany w ramach programu Zooniverse.
Bliski przelot 2017 YE7 (30.12.2017)
Niebo za oknem slowaKluczowe 2014 JO25 przeleciała w odległości 1,8 miliona kilometrów od Ziemi 19 kwietnia 2017 roku. Czy to już bardzo blisko? W każdym razie odległość ta wynosi tyle, co 4,6 średnich odległości pomiędzy Ziemią a Księżycem. Daje to największe zbliżenie do Ziemi spośród wszystkich znanych planetoid o rozmiarach przekraczających 600 metrów po roku 2004, gdy asteroida 4179 Toutatis minęła nas o około cztery odległości od Księżyca.
Źródło: Urania-PA
Trzydziestego grudnia nieopodal Ziemi przemknął meteoroid 2017 YE7. Minimalny dystans w trakcie tego przelotu wyniósł około 308 tysięcy kilometrów.
Bliskie przeloty 2017 YJ1 i 2017 YZ4 (18 i 28.12.2017)
Niebo za oknem 2017 YJ1 i 2017 YZ4 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidy.Osiemnastego grudnia doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 YJ1 obok Ziemi. Dziesięć dni później w pobliżu naszej planet przemknęła planetoida 2017 YZ4.
2014 MU69 – podwójny obiekt z księżycem?
Sondy 2014 MU69,NASA Możliwy wygląd układu 2014 MU69 na podstawie danych z trzech kampanii obserwacyjnych tej planetoidy / Credits - NASA/JHUAPL/SwRI/James Tuttle KeaneObserwacje planetoidy 2014 MU69 sugerują, że może to być podwójny obiekt, dookoła którego krąży mały księżyc.

Na przełomie 2018 i 2019 roku czeka nas niezwykły przelot – zbliżenie sondy New Horizons (NH) do planetoidy 2014 MU69. Ten obiekt Pasa Kuipera wybrano jako cel po przelocie NH obok Plutona, co nastąpiło 14 lipca 2015 roku.
stat4u
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 6:41
Zachód słońca: 19:04
Dzień trwa:
12 Godzin 23 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 6:13
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Więcemir, Teodor, Wilhelmina, Marta, Alfons, Trofim, Konstancja, Festus, January, Zuzanna, Arnolf, Arnulf
Faza Księżyca

Data: 19-9-2018 13:50:51

faza
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
38250planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (29)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2018

2017

2016

2015

Wygenerowano w sekund: 0.14 20,401,974 unikalne wizyty
strzaka do gry