24-04-2017
Nawigacja
Kalendarz
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
             
OstatnieFoto

Derotacja Jowisza

Mapa Jowisza

Jowisz animacja

Jupiter x2

Jowisz RGB
Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 3

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3
Najnowszy użytkownik: DamianZlobinski
Odwiedziny gości
Dziś:11,030
Wczoraj:6,014
W tym tygodniu:11,030
W tym miesiącu:124,987
W tym roku:498,931
Wszystkich:9,546,330
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Nad Rosją znowu niebo rozjaśnił bolid
Niebo za oknem bolid,meteor,Czelabińsk Meteor nad Syberią - Rosja - w dniu 6 grudnia 2016r. rozjaśnił niebo wieczorne. Zjawisko zostało zarejestrowane przez liczne kamery w samochodach i monitorujące. Było też wielu świadków naocznych.We wtorkowy wieczór (6.12.2016r.) niebo nad Syberią pojaśniało za sprawą bolidu, czyli bardzo jasnego meteoru. Widzieli go mieszkańcy okolic miejscowości Sajanogorsk w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji. Bolid zalśnił o godzinie 18.37 czasu lokalnego.
Ciemna materia może być bardziej gładko rozmieszczona niż oczekiwano
esoDokładne badania dużego obszaru na niebie, sfotografowanego przez VST, ujawniły intrygujący rezultat

slowaKluczowe Dark matter map of KiDS survey region (region G12)
This map of dark matter in the Universe was obtained from data from the KiDS survey, using the VLT Survey Telescope at ESO?s Paranal Observatory in Chile. It reveals an expansive web of dense (light) and empty (dark) regions. This image is one out of five patches of the sky observed by KiDS. Here the invisible dark matter is seen rendered in pink, covering an area of sky around 420 times the size of the full moon. This image reconstruction was made by analysing the light collected from over three million distant galaxies more than 6 billion light-years away. The observed galaxy images were warped by the gravitational pull of dark matter as the light travelled through the Universe.
Some small dark regions, with sharp boundaries, appear in this image. They are the locations of bright stars and other nearby objects that get in the way of the observations of more distant galaxies and are hence masked out in these maps as no weak-lensing signal can be measured in these areas.
Źródło: Kilo-Degree Survey Collaboration/H. Hildebrandt & B. Giblin/ESO
Analizy nowego, olbrzymiego przeglądu galaktyk, wykonanego przy pomocy teleskopu VST w Chile, sugerują, że ciemna materia może być mniej gęsta i bardziej równomiernie rozmieszczona w przestrzeni kosmicznej, niż do tej pory przypuszczano. Międzynarodowy zespół użył danych z przeglądu Kilo Degree Survey (KiDS) do zbadania, w jaki sposób światło od około 15 milionów odległych galaktyk jest zaburzane przez grawitacyjny wpływ materii w wielkich skalach we Wszechświecie. Wyniki są niezgodne z wcześniejszymi rezultatami z satelity Planck.
Mars Helicopter Scout dla łazika Mars 2020?
Sondy slowaKluczowe Schemat budowy Mars Helicopter / Credits - NASAMniej więcej rok temu pojawiły się informacje o możliwym wyposażeniu pojazdu marsjańskiego Mars 2020 w latające urządzenie o nazwie Mars Helicopter Scout. W założeniu MHS jest niewielkim autonomicznym śmigłowcem o przeciwbieżnych śmigłach. Masa całego urządzenia wynosiłaby około 1 kg.
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej własności pustej przestrzeni?
esoObserwacje gwiazdy neutronowej przy pomocy VLT mogą potwierdzić 80-letnie przewidywania na temat próżni

ESO,RX J1856.5-3754 The polarisation of light emitted by a neutron star
This artist?s view shows how the light coming from the surface of a strongly magnetic neutron star (left) becomes linearly polarised as it travels through the vacuum of space close to the star on its way to the observer on Earth (right). The polarisation of the observed light in the extremely strong magnetic field suggests that the empty space around the neutron star is subject to a quantum effect known as vacuum birefringence, a prediction of quantum electrodynamics (QED). This effect was predicted in the 1930s but has not been observed before.
The magnetic and electric field directions of the light rays are shown by the red and blue lines. Model simulations by Roberto Taverna (University of Padua, Italy) and Denis Gonzalez Caniulef (UCL/MSSL, UK) show how these align along a preferred direction as the light passes through the region around the neutron star. As they become aligned the light becomes polarised, and this polarisation can be detected by sensitive instruments on Earth.
Źródło: ESO/L. Calçada
Przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT astronomowie zbadali światło emitowane przez niesamowicie gęstą i namagnesowaną gwiazdę neutronową i być może znaleźli pierwsze obserwacyjne wskazówki na temat dziwnego efektu kwantowego, przewidzianego po raz pierwszy w latach 30. ubiegłego wieku. Polaryzacja obserwowanego światła sugeruje, że pusta przestrzeń wokół gwiazdy neutronowej podlega efektowi kwantowemu znanemu jako dwójłomność próżni.
Bliskie przeloty 2016 WT i 2016 WW
Bliskie przeloty 2016 WT3 (21.11.2016) i 2016 WW (25.11.2016)

NEO,planetoidy Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyW mijającym tygodniu doszło do dwóch przelotów meteoroidów blisko Ziemi. Obiekty otrzymały oznaczenia 2016 WT3 i 2016 WW.

Moment przelotu 2016 WT3 nastąpił 21 listopada, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 13:53 CET. Minimalny dystans pomiędzy planetoidą a Ziemią wyniósł około 365 tysięcy kilometrów, czyli 0,95 średniej odległości do Księżyca. Średnicę 2016 WT3 wyznaczono na około 7 metrów.
Wieczór Keplera
Sekcja Astronomiczna slowaKluczowe Wieczór KEplera 19 listopada 2016r.
Tradycyjnie listopad Sekcja Astronomiczna poświęca pamięci wielkiego astronoma Johannesa Keplera, który w latach 1628-1630 mieszkał wraz z rodziną w Żaganiu.
Pan Stefan opowiada o swoim projekcie Planetarium Keplera.
Tradycyjnie listopad Sekcja Astronomiczna poświęca pamięci wielkiego astronoma Johannesa Keplera, który w latach 1628-1630 mieszkał wraz z rodziną w Żaganiu. 19 listopada br. miłośnicy astronomii przygotowali dla mieszkańców miasta ''Wieczór Keplera'', będący spotkaniem poświęconym astronomii, historii i najnowszym odkryciom naukowym.
Virgo I: najsłabsza karłowata galaktyka satelitarna Drogi Mlecznej
Astronomia Virgo I Położenie Virgo I w gwiazdozbiorze Panny (po lewej). Prawy panel przedstawia mapę gęstości gwiazd Virgo I na obszarze 0.1 x 0.1 stopni w oparciu o gwiazdy znajdujące się wewnątrz zielonej strefy na wykresie kolor-jasność na rysunku poniżej. Zakres: niebieski -> biały -> żółty -> czerwony wskazuje rosnącą gęstość. Źródło: Tohoku University/NAOJOdkryto ekstremalnie słabą galaktykę karłowatą o nazwie Virgo I, która znajduje się w kierunku gwiazdozbioru Panny.

Międzynarodowy zespół kierowany przez badaczy z Tohoku University odkrył ekstremalnie słabą galaktykę karłowatą, będącą galaktyką satelitarną Drogi Mlecznej. Odkrycie stanowi element trwającego przeglądu Subaru Strategic Survey, do którego wykorzystywana jest kamera Hyper Suprime-Cam. Galaktyka satelitarna o nazwie Virgo I znajduje się w kierunku gwiazdozbioru Panny. Przy jasności absolutnej wynoszącej -0.8 magnitudo w zakresie optycznym może to być najsłabsza dotąd odkryta galaktyka satelitarna. Jej odkrycie wskazuje na obecność dużej liczby jeszcze nieodkrytych galaktyk karłowatych w halo Drogi Mlecznej i umożliwia nam wgląd w formowanie galaktyk poprzez hierarchiczne gromadzenie ciemnej materii.
Bliski przelot 2016 WT (17.11.2016)
Niebo za oknem Bliski przelot 2016 WT Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidySiedemnastego listopada doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2016 WT obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł około 142 tysiące kilometrów.

Moment przelotu 2016 WT nastąpił 17 listopada, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 07:53 CET. Minimalny dystans pomiędzy planetoidą a Ziemią wyniósł około 142 tysiące kilometrów, czyli 0,50 średniej odległości do Księżyca.
Sonda Dawn przekazuje nowe obrazy powierzchni Ceres
Sondy Ceres,Dawn Zdjęcie przedstawiające obszar leżący w pobliżu Krateru Occator wykonane przez sondę Dawn w październiku (NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA)Należąca do NASA sonda kosmiczna Dawn, orbitująca wokół planety karłowatej Ceres, przesłała zdjęcie wykonane 16 października, przedstawiające intrygujący obszar Krateru Occatora.

Sonda kosmiczna Dawn znajdowała się wówczas na swojej piątej orbicie naukowej, umożliwiającej wykonanie zdjęcia wspomnianego krateru z wysokości około 1480 kilometrów, przy nieco innym oświetleniu niż miało to miejsce w przypadku poprzednich orbit. Dzięki temu instrumenty pojazdu mogły zarejestrować w szczegółach dużą liczbę niezwykle wyrazistych kraterów uderzeniowych na powierzchni Ceres, a także niezwykle ciekawego obszaru, znajdującego się wewnątrz szerokiego na 92 kilometry i głębokiego na 4 kilometry Krateru Occator. Co interesujące – krater ten nosi znamiona aktywności geologicznej, która musiała mieć miejsce stosunkowo niedawno.
Johannes Kepler - 386 rocznica
Astronomowie Johannes Kepler Johannes Kepler
Johannes Kepler (ur. 27 grudnia 1571 w Weil der Stadt, zm. 15 listopada 1630 w Ratyzbonie) – niemiecki matematyk, astronom i astrolog, jedna z czołowych postaci rewolucji naukowej w XVII wieku. Najbardziej znany jest z nazwanych jego nazwiskiem praw ruchu planet, skodyfikowanych przez późniejszych astronomów na podstawie jego prac Astronomia nova, Harmonices Mundi i Epitome astronomiae Copernicanae. Prawa te wykorzystano do potwierdzenia słuszności teorii grawitacji Izaaka Newtona.
386 lat temu zmarł Johannes Kepler. Postać niezwykle ważna dla świata astronomii, ale i nie tylko. Był on biegłym w tak wielu dziedzinach nauki i życia, że mało kto był mu w stanie dorównać w historii naszej cywilizacji. Zmieniając oblicze astronomii wprowadził całkowicie nowe narzędzia badawcze. Sam stanął na granicy między astrologią i astronomią – taka jaka znamy ja dzisiaj. Kepler ważny jest szczególnie dla nas, gdyż to w naszym mieście miał znaleźć schronienie przed prześladowaniami religijnymi czasów Wojny Trzydziestoletniej. I tak zaczęła się jego historia na naszej Żagańskiej ziemi.
Rzeźbienie układów słonecznych
esoInstrument SPHERE od ESO ukazuje dyski protoplanetarne kształtowane przez nowo narodzone planety

slowaKluczowe Protoplanetary discs observed with SPHERE
These three planetary discs have been observed with the SPHERE instrument, mounted on ESO’s Very Large Telescope. The observations were made in order to shed light on the enigmatic evolution of fledgling planetary systems.
The central parts of the images appear dark because SPHERE blocks out the light from the brilliant central stars to reveal the much fainter structures surrounding them.
Źródło: ESO
Nowe, ostre obserwacje pokazały ciekawe struktury w dyskach, w których formują się planety wokół młodych gwiazd. Instrument SPHERE, zamontowany na należącym do ESO teleskopie VLT, uczynił możliwymi obserwacje złożonej dynamiki młodych układów słonecznych – w tym jednego z nich rozwijającego się „na żywo”. Trzy zespoły astronomów opublikowały niedawno wyniki pokazujące imponującą zdolność SPHERE do sprawdzania sposobu, w jaki planety „rzeźbią” dyski, z których powstają – uwidaczniając złożoność środowiska, w których formowane są nowe światy.
Bliski przelot 2016 VB1 (07.11.2016)
Astronomia planetoida,NEO Siódmego listopada nastąpił bliski przelot planetoidy 2016 VB1 koło ZiemiSiódmego listopada nastąpił bliski przelot planetoidy 2016 VB1 koło Ziemi. Minimalny dystans do naszej planety wyniósł ok. 269 tysięcy kilometrów.
Curiosity także znajduje meteoryty!
Sondy Curiosity,meteoryt Mały meteoryt z października - jasne ślady pochodzą od lasera Curiosity / Credits - NASA/JPL-Caltech/LANL/CNES/IRAP/LPGNantes/CNRS/IAS/MSSSMisja marsjańskiego łazika Curiosity trwa i do tej pory pojazd dostarczył wiele informacji na temat przeszłości geologicznej Marsa. Jednak łazik ma możliwości badania nie tylko samej Czerwonej Planety, bowiem napotyka także na meteoryty, które spadły na powierzchnię Marsa. Niektóre z nich są naprawdę duże.
Czy PSR 0636 ma diamentową planetę?
Astronomia slowaKluczowe Wizja artystyczna pulsara / Credits - MPGObserwacje pulsara PSR 0636 sugerują, że wokół tego ciała kosmicznego krąży po bardzo ciasnej orbicie masywny obiekt, który prawdopodobnie jest planetą.

Ludzkość zna już obecnie ponad 3500 potwierdzonych egzoplanet oraz kilka tysięcy potencjalnych kandydatów czekających na weryfikację. Prawie wszystkie te planety pozasłoneczne krążą wokół „normalnych” gwiazd, czyli obiektów wewnątrz których wciąż zachodzi pewien rodzaj fuzji termojądrowej. Znacznie mniej znamy planet orbitujących wokół bardziej „egzotycznych” obiektów, np. pulsarów.
Filary zniszczenia
esoKolorowa Mgławica Carina rozdmuchana przez pobliskie jasne gwiazdy

Pillars of destruction,ESO Pillars of destruction
These composite image shows several pillars within the Carina Nebula which were observed and studied with the MUSE instrument, mounted on ESO’s Very Large Telescope. The massive stars within the star formation region slowly destroy the pillars of dust and gas from which they are born.
Źródło:ESO/A. McLeod
Uzyskano nowe, spektakularne obserwacje olbrzymich, podobnych do kolumn, struktur w Mgławicy Carina. Użyto do tego celu instrumentu MUSE, na należącym do ESO teleskopie VLT. Poszczególne kolumny zostały przeanalizowane przez międzynarodowy zespół naukowców i wydają się być filarami zniszczenia – w przeciwieństwie do nazwy Filarów Stworzenia z Mgławicy Orzeł, które mają podobną naturę.
Bliski przelot 2016 VA (02.11.2016)
Niebo za oknem 2016 VA (02.11.2016) Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidy Drugiego listopada nastąpi bliski przelot planetoidy 2016 VA. Minimalny dystans do Ziemi wyniesie ok. 96 tysięcy kilometrów.
Halo wokół odległych kwazarów
esoTeleskop VLT niespodziewanie wykrył olbrzymie halo wokół odległych kwazarów

ESO Bright halos around distant quasars
This mosaic shows 18 of the 19 quasars observed by an international team of astronomers, led by the ETH Zurich, Switzerland. Each observed quasar is surrounded by a bright gaseous halo. It is the first time that a survey of quasars shows such bright halos around all of the observed quasars.
The discovery was made using the MUSE instrument at ESO’s Very Large Telescope.
Źródło:ESO/Borisova et al.
Międzynarodowy zespół naukowców odkrył świecące obłoki gazu otaczające odległe kwazary. Nowy przegląd wykonany przy pomocy instrumentu MUSE na teleskopie VLT wskazuje, że halo wokół kwazarów są znacznie powszechniejsze niż sądzono. Na dodatek własności halo nie są zgodne z obecnie akceptowanymi teoriami na temat powstawania galaktyk we wczesnym Wszechświecie.
New Horizons zakończyła przesyłanie danych z przelotu w pobliżu Plutona
Sondy New Horizons Sonda New Horizons nad Plutonem z anteną skierowaną ku Słońcu i Ziemi / Credits - grafika NASASonda New Horizons zakończyła w tym tygodniu przesyłanie danych naukowych zebranych w trakcie zeszłorocznego przelotu w pobliżu Plutona.

Po przebyciu ponad 5 miliardów kilometrów (5 godzin 8 minut świetlnych), ostatnie zdjęcie układu Pluton-Charon wykonane za pomocą kamery Ralph/LEISA dotarło do centrum kontroli misji w Johns Hopkins Applied Physics Laboratory (APL) w Laurel w stanie Maryland o godzinie 5.48 25 października br. Zdjęcie odebrane zostało za pomocą stacji DSN (Deep Space Network) w Canberra w Australii. Były to ostatnie dane z ponad 50 gigabajtów danych przesyłanych na Ziemię w ciągu ostatnich 15 miesięcy.
Pod morzami enceladusa
Astronomia slowaKluczowe OpisZdjeciaMamy coraz więcej dowodów, że na lodowym księżycu Saturna znajdują się aktywne kominy hydrotermalne, dzięki czemu ten obiekt kosmiczny staje się jednym z głównych celów do poszukiwania życia poza Ziemią
Co się stało z lądownikiem Schiaparelli?
Sondy Schiaparelli Obrazy przesłane z MRO / Credits – NASA/JPL-Caltech/MSSSDotarcie do Marsa, a szczególnie lądowanie na jego powierzchni od zawsze stanowiło niemałe wyzwanie. Nawet najwięksi niejednokrotnie musieli oddać wyższość Marsowi nad ich ambicje lądowania na Czerwonej Planecie. I choć latamy w kosmos niejedną dekadę, to każdy start a przede wszystkim lądowania stoją i stać będą jakie największe wyzwania w kosmonautyce. Nie inaczej jest i tym razem, gdy początkowy etap misji EXOMARS zakończył się niepowodzeniem w części lądowania na czerwonych pustyniach Marsa.
Bliski przelot 2016 UD (18.10.2016)
Niebo za oknem 2016 UD Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyOsiemnastego października nastąpił bliski przelot planetoidy 2016 UD. Minimalny dystans do Ziemi wyniósł ok. 73 tysiące kilometrów.

Moment przelotu 2016 UD nastąpił 18 października, z maksymalnym zbliżeniem około godziny 01:32 CEST. Minimalny dystans pomiędzy tą planetoidą a Ziemią wyniósł około 73 tysięcy kilometrów, czyli 0,19 średniej odległości do Księżyca.
Obraz układu Eta Carinae w najwyższej rozdzielczości
esoInterferometr VLTI uchwycił wiatry szalejące w słynnym masywnym systemie gwiazdowym

Eta Carinae Szczegółowy widok na układ Eta Carinae
Mozaika zdjęć pokazuje Mgławicę Carina (lewa część obrazu), dom systemu gwiazdowego Eta Carinae. Ta część była obserwowana przy pomocy instrumentu Wide Field Imager na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESOw Obserwatorium La Silla. Środkowa część pokazuje bezpośrednie otoczenie gwiazdy: Mgławicę Homunculus,utworzoną przez materiał wyrzucony z systemu Eta Carinae. Zdjęcie zostało wykonane przy pomocy instrumentu optyki adaptatywnej NACO w bliskiej podczerwieni na teleskopie VLT. Prawe zdjęcie prezentuje najbardziej wewnętrzną część systemu widzianą przez interferometr VLTI. Jest to obraz Eta Carinae o największej kiedykolwiek uzyskanej rozdzielczości.
Źródło: ESO/G. Weigelt
Międzynarodowy zespół astronomów użył interferometru VLTI do zobrazowania systemu gwiazdowego Eta Carinae w najdokładniejszych jak dotąd szczegółach. Okazało się, że w systemie podwójnym są nowe, nieoczekiwane struktury, w tym w obszarze pomiędzy obydwoma gwiazdami, w którym zderzają się wiatry gwiazdowe o niezwykle dużych prędkościach. Nowy widok na ten zagadkowy system gwiazdowy może doprowadzić do lepszego zrozumienia ewolucji bardzo masywnych gwiazd.
Sondy ExoMars 2016 dolatują do Marsa
Sondy ExoMars Odłączenie EDM od sondy ExoMars 2016 - wizualizacja / Credit: ESADzisiaj sondy europejsko-rosyjskiej misji ExoMars 2016 dolecą do Czerwonej Planety. Na orbitę ma trafić Trace Gas Orbiter, zaś na powierzchni wyląduje demonstrator Technologii EDM Schiaparelli.

Celem misji ExoMars 2016, realizowanej we współpracy z rosyjskim przedsiębiorstwem Roskosmos jest poszukiwanie biologicznych śladów życia na Marsie. Misja składa się z czterech platform kosmicznych, które wysłane zostaną w stronę Czerwonej Planety w dwóch turach. 14 marca 2016 roku rosyjska rakieta Proton-M wyniosła w przestrzeń kosmiczną lądownik EDM Schiaparelli badający warunki meteorologiczne na Marsie oraz orbiter ExoMars Trace Gas Orbiter (TGO) poszukujący na powierzchni planety śladów gazów związanych z życiem lub procesami geologicznymi.
Misja sondy Rosetta zakończyła się
Rosetta slowaKluczowe Miejsce lądowania na komecie.Mozaika sekwencji zdjęć wykonanych w czasie lądowania sondy Rosetta na komecie. Copyright ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA/UPM/DASP/IDA30 września historyczna misja sondy Rosetta zakończyła się zgodnie z planem – kontrolowanym upadkiem na kometę, którą sonda badała przez ponad dwa lata.

Potwierdzenie końca misji dotarło do centrum kontroli lotów ESA w Darmstadt o 13:19, w momencie uderzenia Rosetta przestała nadawać sygnał.

Sonda wykonała ostatni manewr o 22:50 w nocy poprzedzającej lądowanie, kierując się na kurs kolizyjny z kometą z wysokości około 19 kilometrów. Rosetta celowała w mniejszy płat komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko, w obszar o nazwie Ma’at blisko regionu rejestrowanych wyziewów z jam.
1 urodziny Planetarium Wenus w Zielonej Górze
Wydarzenia slowaKluczowe 22 października 2016 roku Planetarium Wenus obchodzi będzie swoje pierwsze urodzinyW sobotę 22 października Planetarium Wenus będzie świętowało 1 rok działalności! Zapraszamy serdecznie na nasze pierwsze urodziny, mamy nadzieję, że będziecie z nami!
Pradawne serce Drogi Mlecznej
esoTeleskop VISTA znalazł pozostałości po archaicznej gromadzie kulistej gwiazd

slowaKluczowe Gwiazdy zmienne w centrum Galaktyki
Centralna częśc Drogi Mlecznej w zakresie podczerwienii. Zdjęcie zrobione teleskopem Vista w ramach Variables in the Via Lactea (VVV). Zazwyczaj skryte za obłokami pyłu, ale dzięki możliwościom teleskopu Vista można badać gwiazdy z centralnych rejonach Galaktyki.
Astronomowie odkryli na tym zdjęciu kilka starych gwiazd typu RR Lyrae. Gwiazdy tego typu znajdują się zwykle w starych populacjach gwiazdowych, ponad 10 mld lat, Odkrycie to sugeruje, że centralne wybrzuszenie Drogi Mlecznej rosło przez łączenie pierwotnych gromad gwiazd.
Źródło: ESO/VVV Survey/D. Minniti
W centrum Drogi Mlecznej po raz pierwszy odkryto stare gwiazdy z typu znanego jako RR Lyrae. Dokonano tego przy pomocy podczerwonego teleskopu VISTA należącego do ESO. Gwiazdy typu RR Lyrae zazwyczaj występują w starych populacjach gwiazdowych mających ponad 10 miliardów lat. Ich odkrycie sugeruje, że zgrubienie w centrum Drogi Mlecznej przypuszczalnie uformowało się poprzez połączenie pradawnych gromad gwiazd. Gwiazdy te mogą być nawet pozostałościami po najbardziej masywnych i najstarszych gromadach gwiazd, które przetrwały w całej Drodze Mlecznej.
Bliski przelot 2016 TB19 (11.10.2016)
Astronomia 2016 TB19 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyJedenastego października nastąpi bliski przelot meteoroidu 2016 TB19. Minimalny dystans do Ziemi wyniesie ok. 315 tysięcy kilometrów.
Kosmiczny taniec siedmiu sióstr
Astronomia M 45 Fot. NASA Ames/JPL-Caltech/T PyleTe siostry to Plejady, czyli jedna z najlepiej poznanych gromad gwiazd. Na półkuli północnej wyśmienicie widać je zimą gołym okiem. Ostatnio odkryto tam niezwykłe rzeczy.

Przemek Berg
Wiele planet, mało życia
Egzoplanety Wiele planet, mało życia Nadal nie wiemy, jakie warunki są potrzebne do powstania życiaNadal nie wiemy, jakie warunki są potrzebne do powstania życia; może okazać się, że występuje ono bardzo rzadko

Paul Davies
Na tropach tajemnic Słońca
Sekcja Astronomiczna sekcja astronomiczna,wykład Obraz Słońca uzyskany w ramach pracy Sekcji AstronomicznejNajbliższa nam gwiazda ciągle skrywa w sobie wiele tajemnic. Pod rozpaloną powłoką gazowej atmosfery Słońca skrywa się jeszcze niejedna tajemnica gwiazd. Czy od początków naukowej penetracji Słońca do czasów dzisiejszych wiemy już wystarczająco dużo? Czy wiedza ta przydaje się w odkrywaniu tajemnic innych gwiazd naszej i nie tylko naszej Galaktyki? Czego jeszcze powinniśmy się dowiedzieć o naszej gwieździe i czy amator ma szansę wnieść do tej nauki jakiś wartościowy udział? Te i jeszcze wiele innych aspektów związanych ze słońcem można było poznać w ramach otwartego wykładu na spotkaniu Sekcji Astronomicznej „ Słońce – z życia gwiazdy” w sobotę 1 października br. Był to kolejny wykład astronomiczny w ramach comiesięcznych wykładów otwartych, w których mogą wziąć udział wszyscy zainteresowani w tym niezrzeszeni w Szkole Talentów Centrum Kultury w Żaganiu.
Pogromca pyłu z ESO ujawnił ukryte gwiazdy
eso Messier 78,M78,ESO,VISTA Obraz Messier 78 z teleskopu VISTA
Bogaty w szczegóły obszar formowania gwiazd w mgławicy Messier 78 konstelacji Orion wykonany w podczerwieni teleskopem VISTA w Obserwatorium ESO Paranal w Chile. Niebieskie światło odbite z młodych gorących gwiazd,strumienie ciemnego pyłu oraz czerwone dżety z tworzących się nowych gwiazd
Źródło: ESO
Na nowym zdjęciu mgławicy Messier 78, młode gwiazdy rozpościerają w swoim otoczeniu niebieskie odcienie, natomiast te raczkujące wyglądają w odcieniach czerwieni poza swoje kokony z kosmicznego pyłu. Większość tych gwiazd byłaby ukryta dla naszych oczu przez pył, ale teleskop Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy (VISTA) widzi w zakresie bliskiej podczerwieni i dzięki temu potrafi spojrzeć przez pył. Teleskop jest niczym gigantyczny pogromca pyłu, który pozwala astronomom na głębokie badania w sercu gwiezdnego otoczenia.
EPIC 204278916 - kolejne zagadkowe spadki jasności
Egzoplanety EPIC,204278916 Możliwe wyjaśnienie tranzytów KIC 8462852 - komety krążące wokół gwiazdy / Credits - NASA/JPL-CaltechAstronomowie odkryli dziwną charakterystykę spadków jasności gwiazdy EPIC 204278916. Te zagadkowe zmiany wydają się być podobne do tych, które zaobserwowano u KIC 8462852.

W połowie października 2015 roku świat obiegła informacja o “dziwnej” charakterystyce zmian jasności u gwiazdy KIC 8462852. Ich niezwykłość polega na nieregularności. Typowy tranzyt egzoplanety lub kilku egzoplanet wprowadza dość łatwo zauważalną regularność spadków jasności gwiazdy.
stat4u
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Kanały RSS
RSS News
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
RSS Pliki
RSS Linki
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 5:43
Zachód słońca: 20:11
Dzień trwa:
14 Godzin 27 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 4:09
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Fidelis, Erwin, Horacy, Egbert, Grzegorz, Horacjusz, Aleksja, Aleksy, Aleksander, Sabbas
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3532 planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

astropogoda,pogoda,astro,twojapogoda
Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (27)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2017

2016

2015

2014

Wygenerowano w sekund: 0.14 17,019,229 unikalne wizyty
strzaka do gry