28-05-2017
Nawigacja
Kalendarz
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
             
OstatnieFoto





Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 4

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3
Najnowszy użytkownik: DamianZlobinski
Odwiedziny gości
Dziś:465
Wczoraj:12,304
W tym tygodniu:100,415
W tym miesiącu:361,350
W tym roku:923,045
Wszystkich:9,970,444
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

ALMA bada dysk wokół gwiazdy Fomalhaut
eso Fomalhaut,ALMA ALMA bada dysk wokół gwiazdy FomalhautFomalhautjest jedną z najjaśniejszych gwiazd na niebie. Z odległością blisko 25 lat świetlnych można powiedzieć, że położona jest szczególnie blisko nas i można ją dostrzec jasno świecącą w konstelacji Ryby Południowej. Niniejszy obraz z Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) pokazuje gwiazdę Fomalhaut (w centrum) otoczoną przez pyłowy dysk - to pierwszy raz, gdy taką scenę udało się uchwycić w tak dużej rozdzielczości i czułości w zakresie fal milimetrowych.
Teleskop Keplera sprawdził ostatnią planetę w systemie TRAPPIST-1
Egzoplanety trapist 1,kepler Artystyczna wizualizacja wyglądu planet w systemie TRAPPIST-1. Źródło: NASA. ciaNajdalsza z siedmiu planet w układzie TRAPPIST-1 krąży przypuszczalnie poza zewnętrzną krawędzią ekosfery, a jej średnia temperatura wynosi ok. minus 100 st. C - informuje NASA. Do dokładnego zbadania parametrów tej planety wykorzystano Kosmiczny Teleskop Keplera.
Odlano zwierciadło wtórne dla ELT
eso slowaKluczowe ELT secondary mirror blank successfully cast
Opening of the ELT M2 ZERODUR? blank mould containing the still very hot ZERODUR? glass at first annealing at the SCHOTT 4-metre blank annealing facility in Mainz, Germany in May 2017. The completed mirror will be 4.2 metres in diameter and weigh 3.5 tonnes. It will be the largest secondary mirror ever employed on a telescope and also the largest convex mirror ever produced.

Źródło: SCHOTT/ESO
Największe wyprodukowane zwierciadło wypukłe

Odlewanie wtórnego lustra dla Ekstremalnie Wielkiego Teleskopu (ELT) zostało ukończone w firmie SCHOTT w Mainz w Niemczech. Po ostatecznym ukończeniu zwierciadło będzie mieć 4,2 metra i będzie ważyć 3,5 tony. Będzie największym lustrem wtórnym spośród zamontowanych na teleskopach, a także największym zwierciadłem wypukłym kiedykolwiek wyprodukowanym.
Podglądacze niewidzialnych gwiazd
Astronomia Mgławicy Orła Ciemne obszary gwiazdotwórcze w Mgławicy Orła. Credit: WikipediaAstronomowie zamierzają podejrzeć ?niewidzialne", bo ukryte w gęstym ośrodku, młode masywne gwiazdy, które powstają w naszej galaktyce. Masywne gwiazdy są odpowiedzialne za ekstremalnie energetyczne zjawiska w galaktykach. To one kończą swój żywot jako supernowe czy czarne dziury. Współczesna astrofizyka nadal nie dała jednoznacznej odpowiedzi o mechanizmach ich narodzin.
Kepleriada 2017
Sekcja Astronomiczna Kepleriada,Żagań,Kepler Kepleriada - w tym wielkim święcie nauki odbywa się Rajd Szlakiem Keplera przygotowywany przez Sekcję AstronomicznąTo hasło przyciąga wszystkich ceniących naukę i dobra zabawę. Przed laty było to zaledwie kameralne spotkanie na Wieży Braniborskiej w Zielonej Górze. Później ambitny konkurs międzyszkolny z astronomii, fizyki, matematyki. Dzisiaj, za sprawą miłośników nauk, licznych mecenasów wspierających tą inicjatywę popularyzacji nauk ścisłych, Kepleriada stała się wielkim jak na nasze warunki festiwalem nauki. Z roku na rok ambicje realizatorów rosną. Ich pasja pokazywania tajemnic świata daje upust właśnie tego dnia.
W zderzeniach jąder atomowych tworzą się "ogniste smugi"
Nauka slowaKluczowe ragmenty skrajnie gorącej materii, wytworzonej w zderzeniu ciężkich jąder atomowych w akceleratorze SPS w europejskim ośrodku CERN, oddalają się od siebie z dużymi prędkościami formując smugi wzdłuż kierunku zderzenia. Źródło: IFJ PAN, Iwona Sputowska Przy wielkich energiach zderzenie masywnych jąder atomowych w akceleratorze generuje setki, a nawet tysiące cząstek, wchodzących między sobą w liczne interakcje. W Instytucie Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie wykazano, że przebieg tego złożonego procesu można przedstawić za pomocą zaskakująco prostego modelu: ekstremalnie gorąca materia oddala się od miejsca kolizji rozciągając się wzdłuż pierwotnego toru lotu w smugi, przy czym im smuga bardziej odległa od osi zderzenia, tym większa jej prędkość.
Bliski przelot 2017 JQ1 (04.05.2017)
2017 JQ1 rzestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyCzwartego maja doszło do przelotu planetoidy 2017 JQ1 koło Ziemi. Minimalny dystans do naszej planety wyniósł około 169 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 JQ1 do Ziemi nastąpił 4 maja około godziny 03:15 CEST. W momencie tego zbliżenia 2017 JQ1 znalazł się w odległości około 169 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,44 średniego dystansu do Księżyca.
VISTA spogląda przez zapyloną zasłonę Małego Obłoku Magellana
eso slowaKluczowe VISTA's view of the Small Magellanic Cloud
The Small Magellanic Cloud (SMC) galaxy is a striking feature of the southern sky even to the unaided eye. But visible-light telescopes cannot get a really clear view of what is in the galaxy because of obscuring clouds of interstellar dust. VISTA's infrared capabilities have now allowed astronomers to see the myriad of stars in this neighbouring galaxy much more clearly than ever before. The result is this record-breaking image - the biggest infrared image ever taken of the Small Magellanic Cloud - with the whole frame filled with millions of stars.
As well as the SMC itself this very wide-field image reveals many background galaxies and several star clusters, including the very bright 47 Tucanae globular cluster at the right of the picture.
Źródło:ESO/VISTA VMC
Mały Obłok Magellana to galaktyka widoczna na niebie południowym nawet gołym okiem. Ale teleskopy pracujące w zakresie widzialnym nie są w stanie uzyskać odpowiednio dobrego widoku wnętrza galaktyki z powodu przesłaniania przez obłoki międzygwiazdowego pyłu. Zdolność teleskopu VISTA do obserwacji w zakresie podczerwonym pozwoliły astronomom na dostrzeżenie miriadów gwiazd w tej pobliskiej galaktyce znacznie lepiej niż to było możliwe wcześniej. Efektem jest rekordowe zdjęcie - największa podczerwona fotografia Małego Obłoku Magellana - w całości wypełnione milionami gwiazd.
Spotkanie z Królem planet
Sekcja Astronomiczna Jowisz,Jupiter,astrofotografia Efekty polowania RGB na Jowisza 9 kwietnia 2017r.Wiosnę tego roku na niebie uświetnił Jowisz, największy gazowy olbrzym w naszym układzie słonecznym. To prawdziwy gigant w świecie naszych planet. Gdyby był tylko nieco większy zaświeciłby jako druga gwiazda obok naszego Słońca. W jego wnętrzu naukowcy przewidują fascynujące zjawiska. A my amatorzy astronomii zachwycamy się jego obliczem. Dzięki temu, że 7 kwietnia znajdował się w tzw. opozycji mieliśmy najlepsze warunki do obserwacji fantastycznych zjawisk w świecie chmur Jowisza. W czasie opozycji planeta znajduje się prawie najbliżej Ziemi. Do tego wschodzi ona zaraz po zachodzie Słońca i jest na niebie przez całą noc cały czas gotowa zaspokajać nasza ciekawość.
Cassini pomiędzy Saturnem a pierścieniami
Astronautyka Cassini,Saturn Obrazy z pierwszego przelotu sondy Cassini blisko Saturna / Credits - NASASonda Cassini wykonała pierwszy bliski przelot pomiędzy Saturnem a pierścieniami tej planety. To początek "Wielkiego Finału" tej misji.

Na początku kwietnia 2017 NASA ogłosiła oficjalny plan zakończenia misji Cassini. Ta sonda krąży wokół Saturna od 2004 roku i z uwagi na kończące się paliwo oraz księżyce Tytan i Enceladus zadecydowano o zniszczeniu pojazdu w atmosferze tej planety. Spłonięcie sondy Cassini nastąpi 15 września 2017.
Kosmiczne Teleskopy - jak będzie wyglądać przyszłość po JWST?
Astronomia sprzęt WFIRST Wizualizacja Kosmicznego Obserwatorium WFIRST (NASA)W najbliższej przyszłości Teleskop Hubble będzie musiał zmierzyć się z nowym instrumentem badawczym jakim niewątpliwie stanie się Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. I choć to nowe obserwatorium nie znalazło się jeszcze na orbicie, to NASA rozpoczęła pracę nad kolejnym teleskopem kosmicznym, bliższym w założeniach Teleskopowi Hubble.
Bliski przelot 2017 HV2
Niebo za oknem 2017 HV2 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego czwartego kwietnia doszło do przelotu meteoroidu 2017 HV2. Minimalny dystans wyniósł około 127 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 HV2 do Ziemi nastąpił 24 kwietnia około godziny 00:05 CEST. W momencie tego zbliżenia 2017 HV2 znalazł się w odległości około 127 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,33 średniego dystansu do Księżyca.
Breakthrough Listen - pierwsze wyniki
Astronomia Breakthrough Listen,UFO,SETI Pierwsze wyniki w ramach Breakthrough Listen / Credits - Breakthrough InitiativesOpublikowano pierwsze wyniki poszukiwania obcych cywilizacji w ramach programu Breakthrough Listen. Udało się zarejestrować 11 ciekawych sygnałów, które skierowano do dalszej analizy.
W lipcu 2015 informowaliśmy o rozpoczęciu programu o nazwie Breakthrough Initiatives. Inicjatywa ma na celu poszukiwanie obcych cywilizacji we Wszechświecie, w ramach której przeprowadzone będą dwa projekty: Breakthrough Listen oraz Breakthrough Message.
Pierwsi kandydaci na "Planetę 9"
Astronomia 9 planeta Czy jesteśmy blisko odnalezienia Dziewiątej Planety Układu Słonecznego? / Źródło: CaltechW ramach jednego z programów realizowanych w ramach Zooniverse udało się wykryć czterech kandydatów na "Planetą 9".

W styczniu 2016 roku świat zelektryzowała informacja o możliwym istnieniu nieznanej jeszcze dużej planety w naszym Układzie Słonecznym. Ten obiekt, nazwany "Planetą 9", miałby oddziaływać na pewną ilość ciał poza pasem Kuipera, kształtując ich ekscentryczne orbity.
Bliski przelot 2017 HJ (15.04.2017)
Niebo za oknem 2017 HJ Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyPiętnastego kwietnia doszło do przelotu planetoidy 2017 HJ. Minimalny dystans wyniósł około 135 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 HJ do Ziemi nastąpił 15 kwietnia około godziny 07:40 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 HJ znalazł się w odległości około 135 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,35 średniego dystansu do Księżyca.
Czerwony karzeł z superziemią
esoZnaleziono tranzytującą skalistą superziemię w ekosferze spokojnego czerwonego karła
Nowe odkrycie egzoplanety mogącej być najlepszą kandydatką do poszukiwania oznak życia


slowaKluczowe Artist?s impression of the super-Earth exoplanet LHS 1140b
This artist?s impression shows the exoplanet LHS 1140b, which orbits a red dwarf star 40 light-years from Earth and may be the new holder of the title ?best place to look for signs of life beyond the Solar System?. Using ESO?s HARPS instrument at La Silla, and other telescopes around the world, an international team of astronomers discovered this super-Earth orbiting in the habitable zone around the faint star LHS 1140. This world is a little larger and much more massive than the Earth and has likely retained most of its atmosphere.
Źródło: ESO/spaceengine.org
Planeta pozasłoneczna krążąca wokół czerwonego karła odległego o 40 lat świetlnych od Ziemi może być nową kandydatką do miana ?najlepszego miejsca do poszukiwania życia poza Układem Słonecznym?. Przy pomocy należącego do ESO instrumentu HARPS w Obserwatorium La Silla, a także innych teleskopów na całym świecie, międzynarodowy zespół astronomów odkrył ?superziemię? na orbicie przebiegające jw ekosferze wokół słabej gwiazdy LHS 1140. Ten świat jest nieco większy i znacznie masywniejszy od Ziemi oraz prawdopodobnie zachował większość swojej atmosfery. To, razem z faktem przechodzenia na tle swojej gwiazdy macierzystej, czyni go jednym z najciekawszych celów dla przyszłych badań atmosfer egzoplanet. Wyniki ukażą się 20 kwietnia 2017 r. w najnowszym numerze czasopisma ?Nature?.
Pierwsze obrazy 2014 JO25
Niebo za oknem 2014 JO25 Obrazy 2014 JO25 / Credits - NASA/JPL-Caltech/GSSRPlanetoida 2014 JO25 okazała się być dość zaskakującym i większym obiektem niż się tego spodziewano.

Planetoida 2014 JO25 została odkryta w maju 2014 roku przez program o nazwie Catalina Sky Survey. Dziewiętnastego kwietnia 2014 JO25 zbliżyła się do Ziemi na odległość około 1,8 miliona kilometrów. Jest to mniej więcej 4,6 razy większa odległość niż dystans pomiędzy naszą planetą a Księżycem. Średnio w takiej przestrzeni przelatuje tygodniowo nawet do siedmiu (wykrytych) meteoroidów czy planetoid. Są to zwykle małe obiekty, o średnicy do kilkunastu metrów. 2014 JO25 jest znacznie większa ? przed przelotem szacowano średnicę tej planetoidy na około 650 metrów.
Przelot planetoidy 2014 JO25
Niebo za oknem JO25 Przelot 2014 JO25 / Credits - JPL, NASAJuż za dwa dni dojdzie do dość bliskiego przelotu planetoidy 2014 JO25 obok Ziemi. Przelot nastąpi w odległości około 4,6 raza większej niż dystans do Księżyca.

Planetoida 2014 JO25 została odkryta w maju 2014 roku przez program o nazwie Catalina Sky Survey. Dalsze obserwacje w ramach NEOWISE sugerują, że 2014 JO25 ma średnicę około 650 metrów i ma dwa razy wyższe albedo od Księżyca.
New Horizons w połowie drogi ku 2014 MU69
Sondy 2014 MU69,News Horizons Wycinek nieba z zaznaczonym obszarem, w którym przebywa 2014 MU69. Obserwacje ze stycznia 2017, z odległości 877 milionów kilometrów / Credits - NASA/JHUAPL/SWRISonda New Horizons jest właśnie w połowie drogi ku 2014 MU69. Przelot nastąpi 1 stycznia 2019.
Czternastego lipca 2015 roku sonda New Horizons (NH) przeleciała w pobliżu planety karłowatej Pluton. Był to pierwszy przelot obok tego obiektu i symboliczny koniec pierwszej fazy eksploracji Układu Słonecznego.

Oczom naukowców ukazał się niespodziewany widok: ślady ciągłej aktywności i w wielu miejscach młoda (w geologicznym sensie) powierzchnia Plutona. Przesył danych z tego przelot zakończył się dopiero pod koniec października 2016.
ALMA obserwuje dramatyczne gwiezdne fajerwerki
eso ESO,ALMA,Orion Nebula ALMA and VLT views of an explosion in Orion
Stellar explosions are most often associated with supernovae, the spectacular deaths of stars. But new ALMA observations of the Orion Nebula complex provide insights into explosions at the other end of the stellar life cycle, star birth. Astronomers captured these dramatic images of the remains of a 500-year-old explosion as they explored the firework-like debris from the birth of a group of massive stars, demonstrating that star formation can be a violent and explosive process too.
The colours in the ALMA data represent the relative Doppler shifting of the millimetre-wavelength light emitted by carbon monoxide gas. The blue colour in the ALMA data represents gas approaching at the highest speeds; the red colour is from gas moving toward us more slowly.
The background is an infrared image from the HAWK-I camera on ESO's Very Large Telescope. The ALMA data only cover the region marked by the box.
Źródło:ALMA (ESO/NAOJ/NRAO), J. Bally/H. Drass et al.
Gwiezdne wybuchy są najczęściej związane z supernowymi ? spektakularnymi śmierciami gwiazd. Ale nowe obserwacje ALMA dostarczyły wglądu w eksplozje na drugim końcu gwiezdnego cyklu życia, przy narodzinach gwiazd. Astronomowie uzyskali te dramatyczne obrazy gdy badali podobne do fajerwerków pozostałości z narodzin grupy masywnych gwiazd. Pokazuje to, że powstawanie gwiazd także może być gwałtownym i wybuchowym procesem.
Bliski przelot 2017 GM (04.04.2017)
Niebo za oknem slowaKluczowe Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyCzwartego kwietnia nastąpił bliski przelot meteoroidu 2017 GM obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł zaledwie 15 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 GM do Ziemi nastąpił 4 kwietnia około godziny 12:30 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 GM znalazł się w odległości zaledwie około 15 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,04 średniego dystansu do Księżyca.
20 lat od przelotu C/1995 O1 Hale-Bopp
Niebo za oknem slowaKluczowe 20 lat od przelotu C/1995 O1 Hale-BoppMija właśnie 20 lat od okresu najlepszej widoczności komety C/1995 O1 Hale-Bopp.

Historia jednej z najjaśniejszych komet ostatnich lat zaczyna się 23 lipca 1995 roku. Wówczas dwóch amerykańskich astronomów amatorów ? Alan Hale i Thomas Bopp niezależnie od siebie zaobserwowało nową kometę. W momencie odkrycia obiekt miał jasność +10,5 magnitudo. Kometa otrzymała oznaczenie C/1995 O1. Zgodnie z tradycją, do tego oznaczenia dodano nazwiska odkrywców i tak kometa została nazwana ?Hale-Bopp?.
Bliski przelot 2017 FU102 (02.04.2017)
Niebo za oknem 2017 FU102 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDrugiego kwietnia nastąpi bliski przelot planetoidy 2017 FU102 obok Ziemi. Minimalny dystans wyniesie ok. 219 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 FU102 do Ziemi nastąpi 2 kwietnia marca około godziny 22:20 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 FU102 znajdzie się w odległości około 219 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,57 średniego dystansu do Księżyca.
Gwiazdy narodzone w wiatrach od supermasywnych czarnych dziur
esoTeleskop VLT dostrzegł nowy sposób powstawania gwiazd

slowaKluczowe Artist?s impression of stars born in winds from supermassive black holes
Artist?s impression of a galaxy forming stars within powerful outflows of material blasted out from supermassive black holes at its core. Results from ESO?s Very Large Telescope are the first confirmed observations of stars forming in this kind of extreme environment. The discovery has many consequences for understanding galaxy properties and evolution.
Źródło:ESO/M. Kornmesser
Obserwacje przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT ukazały gwiazdy formujące się wewnątrz potężnych wypływów materii wyrzucanych z supermasywnych czarnych dziur w centrach galaktyk. Są to pierwsze potwierdzone obserwacje gwiazd powstających w tego typu ekstremalnym otoczeniu. Odkrycie ma liczne konsekwencje dla zrozumienia własności i ewolucji galaktyk. Wyniki opublikowano w czasopiśmie ?Nature?.
Osuwający się klif odsłania wnętrze komety 67P
Rosetta Rosetta,67P Zdjęcie klifu Aswan wykonane 26 grudnia 2015 roku z odległości 77,05 km od jądra komety 67P. Biała strzałka wskazuje jasny klif Aswan z odkrytym lodem wodnym. Źródło: ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA//UPM/DASP/IDAOsuwiska ziemi nie są czymś charakterystycznym wyłącznie dla Ziemi ? potwierdzili to naukowcy przedstawiając przy tym najnowsze zdjęcia z sondy Rosetta.

W 2015 roku sonda Rosetta zaobserwowała i sfotografowała potężne osunięcie się zbocza na powierzchni komety w głębi i pustce przestrzeni kosmicznej ? donoszą w najnowszym wydaniu periodyku Nature Astronomy. Osunięcie się klifu spowodowało powstanie 2000 ton gruzu z czego 99% zatrzymało się u podnóża klifu. Reszta została wyrzucona w przestrzeń kosmiczną w spektakularnym dżecie pyłu.
Śmieci kosmiczne
Astronautyka LEO,GEO Graficzna prezentacja śmieci na LEO i GEO / Credits - NASAIlość "kosmicznych śmieci" na orbicie stale rośnie. Na początku 2017 roku wokół Ziemi krążyła rekordowa ilość obiektów różnego rodzaju.

Nieczynne satelity, górne stopnie rakiet, osłony i przypadkowo uwolnione części oraz różnej wielkości szczątki łącznie określa się jako "śmieci kosmiczne". Wielkość tych obiektów jest różna: od kilku milimetrów (np. oderwane elementy izolacji) aż po kilkanaście metrów (górne stopnie rakiet i całe satelity). Prawie każdy "śmieć" jest zagrożeniem dla innych obiektów i aktualnie praktycznie każdego roku dochodzi do kolizji.
Poszukiwanie pierścieni w danych Keplera
Egzoplanety KIC 10403228 Możliwy wygląd pierścieni w układzie KIC 10403228 / Credits - Aizawa et al.Analiza danych zebranych z teleskopu Kepler pozwala na wyznaczenie egzoplanet, wokół których mogą krążyć pierścienie. Jednym z kandydatów jest KIC 10403228.

Kosmiczny teleskop Kepler zmienił nasze postrzeganie planet pozasłonecznych. Dziś już jest pewne, że we Wszechświecie znajduje się dużo obiektów planetarnych, w tym również tych małych, bez wątpienia skalistych. Co więcej, wiadomo także, że układy planetarne przybierają różne kształty: stosunkowo mało z nich ma parametry, takie jak odległości czy wielkości planet, zbliżone do naszego Układu Słonecznego.
Bliskie przeloty 2017 FM1 i 2017 FN1 (20.03.2017)
Niebo za oknem 2017 FM1 i 2017 FN1 Bliskie przeloty 2017 FM1 i 2017 FN1 (20.03.2017)Dwudziestego marca nastąpiły dwa bliskie przeloty meteoroidów obok Ziemi.

Do przelotu 2017 FN1 doszło 20 marca z maksymalnym zbliżeniem o godzinie 22:02 CET. Wówczas minimalny dystans wyniósł 62 tysiące kilometrów, czyli około 0,19 średniej odległości do Księżyca. Wielkość tego meteoroidu oszacowano na zaledwie 3 metry.
Bliski przelot 2017 FS (19.03.2017)
Astronomia 2017 FS Dziewiętnastego marca doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017FSDziewiętnastego marca doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017FS. Minimalny dystans wyniósł około 108 tysięcy kilometrów.
1 miejsce w konkursie astronomicznym dla Sekcji Astronomicznej z Żagania
Astronomia konkursy konkurs astronomiczny,Planetarium Wenus,sekcja astronomiczna Laureaci konkursu "Odkryjmy Tajemnice Wszechświata" organizowanego po raz 8 w Zielonej Górze przez Instytut Astronomii im. profesora Janusza Gila Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zespół Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz Centrum Nauki Keplera Planetarium WenusW dniu wczorajszym (20 marca 2017r.), w pierwszym dniu wiosny astronomicznej, członkowie sekcji astronomicznej Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu wzięli udział w konkursie astronomicznym "Odkryjmy Tajemnice Wszechświata" w Planetarium Wenus w Zielonej Górze. Organizatorem konkursu byli: Instytut Astronomii im. profesora Janusza Gila Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zespół Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz Centrum Nauki Keplera Planetarium Wenus. Konkurs odbył się w Planetarium Wenus w Zielonej Górze, gdzie u wejścia wszystkich uczestników witał Johannes Kepler.
Ciemna materia mniej wpływowa we wczesnym Wszechświecie
eso slowaKluczowe Comparison of rotating disc galaxies in the distant Universe and the present day
Schematic representation of rotating disc galaxies in the distant Universe and the present day. Observations with ESO's Very Large Telescope suggest that such massive star-forming disc galaxies in the early Universe were less influenced by dark matter. As a result the outer parts of distant galaxies rotate more slowly than comparable regions of galaxies in the local Universe. Their rotations curves, rather than being flat, drop with increasing radius.
Źródło: ESO
Obserwacje odległych galaktyk przy pomocy VLT sugerują, że dominowała w nich zwykła materia

Nowe obserwacje wskazują, że masywne, gwiazdotwórcze galaktyki ze szczytowej epoki powstawania galaktyk, 10 miliardów lat temu, były zdominowane przez materię barionową (czyli ?zwykłą?). Kontrastuje to z dzisiejszymi galaktykami, w których efekty od tajemniczej ciemnej materii wydają się znacznie większe. Ten zaskakujący rezultat został uzyskany przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT. Sugeruje, że ciemna materia była mniej wpływowa we wczesnym Wszechświecie niż obecnie. Badania naukowe zaprezentowano w czterech publikacjach, z których jedną zamieszczono dzisiaj w czasopiśmie ?Nature?.
Nowe analizy supernowych 1a
Astronomia slowaKluczowe Supernowa typu 1a czyli gwiazdy jak naleśniki stały się świecami standardowymi we współczesnej astronomii18 lat temu odkryto, że ekspansja Wszechświata przyśpiesza. Ma być za to odpowiedzialna magiczna ciemna energia. Pięć lat temu przyznano za to dokonanie Nagrodę Nobla. Ale obecnie pojawiają się wątpliwości.
stat4u
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Kanały RSS
RSS News
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
RSS Pliki
RSS Linki
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 4:51
Zachód słońca: 21:02
Dzień trwa:
16 Godzin 11 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 2:25
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Heladiusz, Wilhelm, Emil, Priam, Wiktor, Ignacy, German, Augustyn, Jaromir
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3532 planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

astropogoda,pogoda,astro,twojapogoda
Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (27)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2017

2016

2015

2014

Wygenerowano w sekund: 0.15 17,467,918 unikalne wizyty
strzaka do gry