20-09-2017
Nawigacja
Kalendarz
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
OstatnieFoto

GR 12674

GR 12673

Liczne plamy

Meteor z zaćmienia

Burza na północy
Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 4

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3
Najnowszy użytkownik: DamianZlobinski
Odwiedziny gości
Dziś:2,994
Wczoraj:4,411
W tym tygodniu:10,108
W tym miesiącu:97,144
W tym roku:1,730,415
Wszystkich:10,777,814
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Bardzo jasne bolidy rozświetliły noc w wielu regionach świata (wideo)
Niebo za oknem slowaKluczowe Bardzo jasne bolidy rozświetliły noc w wielu regionach świata (wideo)W wielu zakątkach naszej planety mroki ostatnich kilku nocy rozświetliły bardzo jasne bolidy, które sprawiły, że rozdzwoniły się telefony u służb alarmowych. Meteory widziano nad Hiszpanią, Islandią i Rosją. Zobaczcie nagrania z tego niecodziennego zjawiska.
W Zielonej Górze rozpoczął się 38. Zjazd Polskiego Towarzystwa Astronomicznego
Wydarzenia LOGO,PTA,Zjazd W Zielonej Górze rozpoczął się 38. Zjazd Polskiego Towarzystwa AstronomicznegoPonad 170 astronomów z Polski i zagranicy zgłosiło się do udziału w Zjeździe Polskiego Towarzystwa Astronomicznego, który potrwa do 14 września. Podczas wydarzenia ogłoszono laureatów nagród Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. Medal Bohdana Paczyńskiego otrzymał prof. Aleksander Wolszczan, a Medal im. Włodzimierza Zonna - Bogdan Wszołek.
Piekielny świat z tytanowym niebem
esoTeleskop VLT dokonał pierwszej detekcji tlenku tytanu na egzoplanecie

slowaKluczowe Infographic showing the path of stellar light through the atmosphere of WASP-19b
As WASP-19b passes in front of its parent star, some of the starlight passes through the planet's atmosphere and leaves subtle fingerprints in the light that eventually reaches Earth. By using the FORS2 instrument on the Very Large Telescope the team was able to carefully analyse this light and deduce that the atmosphere contained small amounts of titanium oxide, water and traces of sodium, alongside a strongly scattering global haze.
Źródło: ESO/M. Kornmesser
Astronomowie korzystający z należącego do ESO teleskopu VLT wykryli tlenek tytanu w atmosferze planety pozasłonecznej (egzoplanety). Dokonano tego po raz pierwszy. Odkrycie wokół planety WASP-19b, należącej do kategorii gorących jowiszów, umożliwiła moc instrumentu FORS2. Dało nam unikatowe informacje o składzie chemicznym oraz strukturze temperatury i ciśnienia w atmosferze tego nietypowego, bardzo gorącego świata. Wyniki ukażą się dzisiaj w czasopiśmie "Nature".
Rozbłysk klasy X9.3 z 2673 (06.09.2017)
Słońce 2673 Grupa plam nr 2673 - Credit HelioviewerSzóstego września grupa o numerze 2673 wyemitowała kilka bardzo silnych rozbłysków. Najsilniejszych z nich był klasy X9.3. Jest to najsilniejszy rozbłysk w tym cyklu słonecznym i najsilniejszy od ... 2005 roku.
Dwanaście rozbłysków klasy M (04-05.09.2017)
Słońce Sun,rozbłyski,klasa,M Tuż po fazie maksymalnej rozbłysku klasy M5.5 z grupy 2673 / Credits - NASA, SDONa przestrzeni zaledwie 48 godzin grupa plam 2673 wyemitowała aż dwanaście rozbłysków klasy M, z których najsilniejszy był klasy M5.5. To więcej niż wszystkie wcześniejsze rozbłyski tej klasy w 2017 roku! Są szanse na zorze polarne!
Pierwsze spotkanie pasji z nauką w nowym roku szkolnym 2017/18
Sekcja Astronomiczna Robofocus,Jolo Robofocus - moduł elektroniczny oparty na mikro-kontrolerze Atmega 328. Moduł będzie sterował napędem - silnikiem krokowym - by wysterować wyciąg teleskopu do uzyskania ostrego obrazu w czasie wykonywania zdjęć astronomicznych za pomocą kamery CCDZ dniem 2 września br. Sekcja Astronomiczna wznowiła zajęcia w ramach Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu. Pierwsze zajęcia odbyły się tradycyjnie w sobotę wraz z nowym rokiem szkolnym. W ten sposób po raz kolejny rozpoczęto realizację szeregu projektów z dziedziny astronomii, nauk ścisłych oraz robotyki czy elektroniki. I choć nauki ścisłe to brzmi dla wielu strasznie, celem naszych spotkań jest by ten odszedł w niebyt a kontakt z nauką stał czystą przyjemnością. Czy to możliwe? Kolejne lata naszej działalności pokazują, że tak i obecny rok nie będzie inny.


Bliski przelot 2017 QB35 (03.09.2017) i 3122 Florence
Niebo za oknem 3122 Florence (3122) Florence ? planetoida z grupy Amora okrążająca Słońce w ciągu 2 lat i 129 dni w średniej odległości 1,77 j.a. Została odkryta 2 marca 1981 roku w Siding Spring Observatory w Australii przez Schelte Busa. Nazwa planetoidy pochodzi od Florence Nightingale, angielskiej pielęgniarki i działaczki społecznej. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3122) 1981 ET3Trzeciego września nastąpił bliski przelot meteoroidu 2017 QB35. Ten obiekt znalazł się w odległości około 357 tysięcy kilometrów od Ziemi. W tym samym czasie w większej odległości przelatywała planetoida 3122 Florence.
ALMA znalazła olbrzymie ukryte rezerwuary turbulentnego gazu w odległych galaktykach
esoPierwsza detekcja molekuł CH+ w odległych galaktykach gwiazdotwórczych daje wgląd w historię powstawania gwiazd we Wszechświecie

slowaKluczowe Artist's impression of gas fueling distant starburst galaxies
This cartoon shows how gas falling into distant starburst galaxies ends up in vast turbulent reservoirs of cool gas extending 30 000 light-years from the central regions. ALMA has been used to detect these turbulent reservoirs of cold gas surrounding similar distant starburst galaxies. By detecting CH+ for the first time in the distant Universe, this research opens up a new window of exploration into a critical epoch of star formation.
Źródło:ESO/L. Benassi
ALMA została wykorzystana do wykrycia turbulentnych rezerwuarów zimnego gazu otaczających odległą galaktykę gwiazdotwórczą. Dzięki wykryciu po raz pierwszy CH+, badania otwierają nowe okno na eksplorację krytycznej epoki powstawania gwiazd we Wszechświecie. Występowanie tej molekuły daje nowe informacje na temat sposobu, w jaki galaktyki przedłużały swój okres gwałtownego formowania się gwiazd. Wyniki badań ukażą się w czasopiśmie "Nature".
Ostatnie orbity sondy Cassini
Sondy Cassini Cassini między Saturnem a jego pierścieniami - wizualizacja / Credits: NASA-JPLKończy się misja Cassini. Pozostały jeszcze tylko dwa zbliżenia do Saturna, po czym nastąpi wejście sondy w atmosferę tego gazowego giganta.

Dwudziestego siódmego sierpnia nastąpiło dwudzieste zbliżenie sondy Cassini do Saturna w ramach "Wielkiego Finału" tej misji. Było to trzecie z pięciu zbliżeń do Saturna, w trakcie którego Cassini "posmakowała" górnych warstw atmosfery tej planety. Celem tych zbliżeń są bezpośrednie pomiary atmosfery Saturna przez instrumenty VIMS, INMS i CIRS.
Bliski przelot 2017 QQ17 (26.08.2017)
Niebo za oknem 2017 QQ17 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego szóstego sierpnia nastąpił bliski przelot meteoroidu 2017 QQ17. Ten obiekt znalazł się w odległości około 392 tysięcy kilometrów od Ziemi.
Astronomka: znamy już 700 tys. planetoid, coraz mniej może nas zaskoczyć
Astronomia NEO,planetoida Symulowany rozkład przestrzenny planetoid bliskich Ziemi, w tym potencjalnie niebezpiecznych (pomarańczowe). Zielona linia wskazuje orbitę Ziemi. Źródło:
WikiPedia
Znamy 700 tys. planetoid, z tego około 1,8 tys. to obiekty określane jako "potencjalnie niebezpieczne dla Ziemi". Coraz lepiej znamy ich orbity i coraz trudniej nas zaskoczyć - mówi w rozmowie z PAP badaczka planetoid prof. Małgorzata Królikowska-Sołtan.
Sondy Proba-3 stworzą sztuczne zaćmienia Słońca
esa PROBA-3 Satelity Proba-3 tworzą sztuczne zaćmienie Słońca
PROBA-3 SATELLITES FORM ARTIFICIAL ECLIPSE.
Due to launch together in 2020, the two satellites making up Proba-3 will fly in precise formation to form an external coronagraph in space, one satellite eclipsing the Sun to allow the second to study the otherwise invisible solar corona.
Copyright ESA

22 Sierpień 2017 Astrofizycy dołączyli do innych obserwatorów podczas poniedziałkowego zaćmienie Słońca w Ameryce Północnej. Dzięki pionierskiej misji ESA w następnej dekadzie będą mogli obserwować zaćmienia trwające wiele godzin, nie zaś kilka minut.
Najlepszy w historii obraz powierzchni gwiazdy i jej atmosfery
esoPierwsza mapa ruchu materii na gwieździe innej niż Słońce

ESO,VLTI,Anteres VLTI reconstructed view of the surface of Antares
Using ESO?s Very Large Telescope Interferometer astronomers have constructed this remarkable image of the red supergiant star Antares. This is the most detailed image ever of this object, or any other star apart from the Sun.
Źródło: ESO/K. Ohnaka
Dzięki należącemu do ESO interferometrowi VLTI, astronomowie uzyskali najbardziej szczegółowy w historii obraz gwiazdy - czerwonego nadolbrzyma o nazwie Antares. Wykonano także pierwszą mapę prędkości materii w atmosferze gwiazdy innej niż Słońce. Mapa pokazała niespodziewane turbulencje w niezmiernie rozległej atmosferze gwiazdy Antares. Wyniki opublikowano w czasopiśmie "Nature".
Bliskie przeloty 2017 QP1 (14.08) i 2017 QN2 (20.08)
Niebo za oknem 2017 QP1,2017 QN2 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyNa przestrzeni trzeciego tygodnia sierpnia dwa małe obiekty przeleciały blisko Ziemi.

Dwa obiekty, które 14 i 20 sierpnia przeleciały blisko Ziemi otrzymały oznaczenia 2017 QP1 i 2017 QN2. Przelot 2017 QP1 nastąpił 14 sierpnia, zaś 2017 zbliżył się do naszej planety 20 sierpnia.
Rozbłysk klasy M1.1 z 2672 (20.08.2017)
Słońce Rozbłysk klasy M1.1 Tuż po fazie maksymalnej rozbłysku z 20 sierpnia 2017 / Credits - NASA, SDODwudziestego sierpnia grupa plam 2672 wyemitowała rozbłysk klasy M1.1. To pierwszy rozbłysk tej klasy od 14 lipca 2017.

Ostatni rozbłysk klasy M po widocznej z Ziemi stronie Słońca został zaobserwowany 14 lipca. Był to rozbłysk klasy M2.4. Przez kolejny miesiąc niewiele się na Słońcu działo, aczkolwiek 18 sierpnia po niewidocznej z Ziemi stronie naszej Dziennej Gwiazdy prawdopodobnie wystąpił rozbłysk klasy M. Ten rozbłysk zaobserwowała sonda STEREO-A.
Supermasywna czarna dziura żeruje na kosmicznej meduzie
esoInstrument MUSE na teleskopie VLT odkrył nowy sposób zasilania czarnych dziur

slowaKluczowe Example of a jellyfish galaxy
Observations of "Jellyfish galaxies" with ESO"s Very Large Telescope have revealed a previously unknown way to fuel supermassive black holes. It seems the mechanism that produces the tentacles of gas and newborn stars that give these galaxies their nickname also makes it possible for the gas to reach the central regions of the galaxies, feeding the black hole that lurks in each of them and causing it to shine brilliantly.
This picture of one of the galaxies, nicknamed JO204, from the MUSE instrument on ESO"s Very Large Telescope in Chile, shows clearly how material is streaming out of the galaxy in long tendrils to the lower-left. Red shows the glow from ionised hydrogen gas and the whiter regions are where most of the stars in the galaxy are located. Some more distant galaxies are also visible.
Źródło:ESO/GASP collaboration
Obserwacje "galaktyk meduzowatych" przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT ujawniły nie znany wcześniej sposób na czerpanie paliwa przez czarne dziury. Wydaje się, że mechanizm ten produkuje gazowe "macki", a nowo narodzone gwiazdy, od których pochodzi przezwisko dla tego rodzaju galaktyk, umożliwiają dotarcie gazu w centralne rejony galaktyk, żywiąc czarną dziurę, która znajduje się w każdej z galaktyk i powoduje ich jasne świecenie. Wyniki badań ukazały się dzisiaj w czasopiśmie "Nature".
Żagańska Noc Perseid
Sekcja Astronomiczna 12,08,2017,Perseidy Początek obserwacji Perseid 2017. Stopniowo docierają na spotkanie kolejni obserwatorzy. Teleskop umożliwił wszystkim obserwacje Jowisza i Saturna.Tradycją jest, że 12 sierpnia każdego roku nie tylko miłośnicy astronomii z zapartym tchem spoglądają w niebo. Taką też tradycją stały się sierpniowe spotkania pod gwiazdami nie tylko miłośników astronomii na żagańskim przedmieściu by podziwiać spektakl Łez Świętego Wawrzyńca - lub inaczej spadających gwiazd. A dokładniej to spektakl ten przygotowuje dla nas Wszechświat obsypując Ziemię gwiezdnym pyłem po kosmicznej podróży komety 109P/Swift-Tuttle. Kometa ta odwiedzając okolice Słońca paruje wyrzucając w kosmos liczne obłoki pyłu, lodu i większego gruzu. Jądro tej komety ma ok. 26 kilometrów średnicy, co przekłada się na bardzo dużą ilość materiału w postaci pyłu i małych cząstek naniesionego na swojej orbicie. Ten rozciąga się na szlaku jej podróży. A gdy przetnie orbitę Ziemi na niebie możemy zaobserwować niezliczone ilości meteorów - mniejszych i większych.
VLT obserwuje 2012 TC4
eso 2012 TC4,VLT,ESO Planetoida 2012 TC4 obserowana w lipcu 2017 przez VLT / Credits - ESO / ESA NEOCC / Olivier Hainaut (ESO), Marco Micheli (ESA) oraz Detlef Koschny (ESA)Potężny teleskop VLT wykonał pierwsze obserwacje planetoidy 2012 TC4, która w październiku tego roku przemknie bardzo blisko Ziemi.

Na początku października 2012 roku hawajskie obserwatorium Panoramic Survey Telescope and Rapid Response System (Pan-STARRS) odkryło nową planetoidę. Obiekt otrzymał oznaczenie 2012 TC4 po czym od razu nastąpił bliski przelot obok Ziemi w odległości około 96 tysięcy kilometrów (około 0,25 średniej odległości do Księżyca). W ciągu kilku dni obserwacji udało się wyliczyć orbitę oraz oszacować wielkość i czas obrotu 2012 TC4. Szacowana średnica tej planetoidy to około 20 metrów. Jest to wielkość porównywalna z bolidem czelabińskim.
Kolejne egzoplanety w Tau Ceti
Egzoplanety Tau Ceti,egzoplaneta EgzoplanetaWokół pobliskiej gwiazdy Tau Ceti odkryto kolejne egzoplanety. W układzie może krążyć łącznie nawet siedem obiektów planetarnych.

Tau Ceti to jedna z "sąsiadek" Układu Słonecznego. Gwiazda znajduje się w odległości 11,9 lat świetlnych od Ziemi. Jest to także gwiazda dość podobna do naszego Słońca, o masie około 78% masy naszej Dziennej Gwiazdy. Tau Ceti świeci z mocą mniej więcej połowy naszego Słońca.
Powrót na kometę 67P?
Rosetta 67P z 5 lipca 2015 Spojrzenie na kometę 67P z 5 lipca 2015 / Credits - ESA/Rosetta/NAVCAM, CC BY-SA IGO 3.0Jedną z propozycji nowej misji NASA klasy New Frontiers jest wyprawa na kometę 67P/Czuriumow-Gierasimienko.

Amerykańska agencja kosmiczna NASA realizuje planetarne misje bezzałogowe w kilku klasach. Największe misje należą do klasy Flagship ? przykładem jest sonda Cassini Link. Są to duże i skomplikowane wyprawy, których budowa i realizacja jest rozłożona na dekady. ?Średniej klasy? jest New Frontiers ? przykładem jest misja New Horizons - Link. Budżet misji tej klasy powinien zamknąć się do kwoty około jednego miliarda dolarów. Mniej skomplikowana i szybsza w realizacji jest klasa Discovery, której koszt powinien się zamknąć do kwoty około 500 mln dolarów.
Dwa przeloty we wrześniu (3122 Fiona i 2001 QL142)
Niebo za oknem 3122 Fiona i 2001 QL142 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyWe wrześniu dojdzie do stosunkowo bliskiego przelotu dwóch planetoid: 3122 Fiona i 2001 QL142. Obie planetoidy należą do klasy obiektów potencjalnie zagrażających Ziemi.
W poniedziałek częściowe zaćmienie Księżyca
Niebo za oknem 7,sierpnia,zaćmienie,Księżyca Zaćmienie Księzyca uwiecznione w roku 2011 w dniu 10 grudnia przez MAriusza RudzińskiegoPoniedziałkowy wieczór będzie okazją do zobaczenia częściowego zaćmienia Księżyca. Faza maksymalna zaćmienia nastąpi o godz. 20:22; tarcza Księżyca będzie nieco "nadgryziona" od dołu.
Kepler-1625b I - kandydat na egzoksiężyc
Egzoplanety slowaKluczowe Zespół astronomów ogłosił pierwsze wykrycie możliwego exomoon (księzyca krążącego wokół egzoplanety) oddalonego o 4000 lat świetlnych. Status kandydata może zostać potwierdzony do października 2017 r. (NASA / JPL-Caltech)Wokół egzoplanety Kepler-1625b może krążyć egzoksiężyc. Tę możliwość zweryfikuje kosmiczny teleskop Hubble.

Gdy odkryto pierwsze planety pozasłoneczne, pojawiło się pytanie - co z księżycami takich obiektów? Ponieważ w naszym Układzie Słonecznym występuje wiele różnej wielkości księżyców, było pewne, że dookoła sporej części planet pozasłonecznych krążą egzoksiężyce. Co więcej, postulowano nawet, że niektóre z tych "księżyców obcych światów" mogą być większe od naszej Ziemi. Przykładowo, potężne gazowe giganty przynajmniej teoretycznie mogą utrzymywać masywne egzoksiężyce na swoich orbitach.
Bliski przelot 2017 OO1 (21.07.2017)
2017 OO1 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego pierwszego lipca nastąpił bliski przelot planetoidy 2017 OO1. Ten obiekt znalazł się w odległości około 127 tysięcy kilometrów od Ziemi.

Moment największego zbliżenia 2017 OO1 do Ziemi nastąpił 21 lipca około godziny 05:31 CEST. W momencie zbliżenia 2017 OO1 znalazł się w odległości około 127 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,33 średniego dystansu do Księżyca.
Opowieść o trzech gwiezdnych miastach
eso ESO,VLT,VST,M42,Orion Nebula The Orion Nebula and cluster from the VLT Survey Telescope
OmegaCAM - the wide-field optical camera on ESO's VLT Survey Telescope (VST) - has captured the spectacular Orion Nebula and its associated cluster of young stars in great detail, producing this beautiful new image. This famous object, the birthplace of many massive stars, is one of the closest stellar nurseries, at a distance of about 1350 light-years.
Źródło: ESO/G. Beccari
Dzięki nowym obserwacjom przy pomocy należącego do ESO teleskopu VST, astronomowie odkryli trzy różne populacje niemowlęcych gwiazd w gromadzie w Mgławicy Oriona. To niespodziewane odkrycie dodaje nowy, bardzo ważny aspekt, do zrozumienia w jaki sposób formują się takie gromady. Odkrycie sugeruje, że powstawanie gwiazd może zachodzić falami, z których każda zachodzi w znacznie szybszej skali czasowej niż do tej pory przypuszczano.
Istnieje więcej dużych, odległych komet
Astronomia WISE,sonda,NASA,ESA,kometa WISE na orbicie okołoziemskiej - wizja artystyczna / Credits: NASA-JPLNa podstawie danych z WISE ustalono, że istnieje ponad siedem razy więcej długookresowych komet niż wcześniej sądzono.

Powszechnie wiadomo, że komety których obrót wokół Słońca trwa więcej niż 200 lat są trudne do zbadania. Dzieję się tak ponieważ większość czasu spędzają one z dala od Układu Słonecznego, wiele z nich nigdy nie zbliży się do Słońca w czasie trwania przeciętnego życia ludzkiego. Te które zmierzają do wewnątrz Obłoku Oorta, czyli grupy lodowych ciał mających swój początek około 300 bilionów kilometrów od Słońca, mogą mieć okresu obiegu wokół Słońca rzędu tysięcy lub nawet milionów lat.
Silny rozbłysk po drugiej stronie Słońca (23.07.2017)
Słońce slowaKluczowe Ujęcie rozbłysku z 23 lipca okiem sondy STEREO-A / Credits - NASADwudziestego trzeciego lipca grupa plam 2665 wyemitowała silny rozbłysk oraz bardzo rozległy koronalny wyrzut masy. Rozbłysk został wyemitowany po niewidocznej z Ziemi stronie Słońca.

Rozbudowana grupa plam 2665 zniknęła 19 lipca za zachodnim brzegiem tarczy słonecznej . Przez czas pobytu tej grupy po stronie widocznej z naszej planety ta grupa wyemitowała dwa rozbłyski dolnych stanów klasy M (M1.3 i M2.4). Jak się kilka dni później okazało nie był to ostatni rozbłysk z grupy 2665.
Marsjańscy trojańczycy z Marsa?
Astronomia planetoidy,trojańskie,Mars Przestrzeń wokół marsjańskich punktów L, w którym występują planetoidy trojańskie tej planety / Credits ? Armagh ObservatoryJest możliwe, że część planetoid trojańskich krążących po orbicie Marsa pochodzi z Czerwonej Planety.

W 1990 roku odkryto pierwszą planetoidę trojańską Marsa. Obiektowi nadano numer 5261 oraz nazwę "Eureka". Jest to planetoida o średnicy około 2-4 km. W 2011 roku zaobserwowano również towarzyszący jej księżyc o średnicy około 450 m.
Szeroko otwarte oczy stacji MASCARA w Chile
esoŁowca planet w Obserwatorium La Silla widzi pierwsze światło

MASCARA,ESO MASCARA planet hunting system at ESO's La Silla Observatory
The MASCARA (Multi-site All-Sky CAmeRA) station at ESO's La Silla Observatory in Chile achieved first light in July 2017. This new facility will seek out transiting exoplanets as they pass in front of their bright parent stars and create a catalogue of targets for future exoplanet characterisation observations.
This view shows the five cameras the form the MASCARA system. Together the five wide-angle lenses allow MASCARA to image almost the entire visible sky in one go. Źródło: ESO/G. J. Talens
Stacja MASCARA (Multi-site All-Sky CAmeRA) w Obseratorium La Silla w Chile uzyskała pierwsze światło. To nowe urządzenie będzie poszukiwać tranzytujących egzoplanet, w trakcie ich przechodzenia na tle gwiazd macierzystych. Ma utworzyć katalog celów dla przyszłych, dokładniejszych obserwacji planet pozasłonecznych.
Interesujący nasłuch Ross 128
Astronomia Ross 128,czerwone karły,red stars,red dwarf Czerwone karły nasłuchiwane w ramach programu przez radioteleskop w Arecibo / Credits - PHL @UPR Arecibo, Aladin Sky AtlasTrwa program nasłuchu czerwonych karłów za pomocą radioteleskopu w Arecibo. W przypadku pobliskiego czerwonego karła Ross 128 zarejestrowano dość niecodzienne wyniki.

Ross 128 to jedna z najbliższych gwiazd w otoczeniu Układu Słonecznego. Odległość tego czerwonego karła od Słońca to 10,9 roku świetlnego. Gwiazda została odkryta mniej niż 100 lat temu - w 1925 roku przez amerykańskiego astronoma Franka Elmora Ross'a. Tak późne odkrycie pobliskiej gwiazdy ma związek z niską jasnością Ross 128 - jest to około +13,5 magnitudo.
Przeloty 2017 NT5, 2017 MC4 i 2017 BS5
Niebo za oknem 2017 NT5, 2017 MC4 i 2017 BS5 W lipcu następują dość bliskie przeloty planetoid obok Ziemi: 2017 BS5, 2017 NT5 i 2017 MC4. Te obiekty są wyraźnie większe od typowych małych planetoid i meteoroidów zbliżających się do naszej planety.W lipcu następują dość bliskie przeloty planetoid obok Ziemi: 2017 BS5, 2017 NT5 i 2017 MC4. Te obiekty są wyraźnie większe od typowych małych planetoid i meteoroidów zbliżających się do naszej planety.
Smocze łuski na Marsie
Astronomia MRO,Mars,woda na marsie,NASA,ESA "Smocze Łuski" na Marsie / MROMars Reconnaissance Orbiter wykonał zdjęcie interesującej powierzchni na Czerwonej Planecie.

Na zdjęciach wykonanych przez Mars Reconnaissance Orbiter zauważono interesującą teksturę powierzchni czerwonego globu. Jest ona wynikiem oddziaływania wody na glebę. Interakcja ta wywołała erozję terenu i skutkowała odsłonięciem skały. Ta marsjańska powierzchnia specyficznie przekształciła się w skały gliniaste a ich różowawa, przypominająca łuski tekstura wygląda w sposób jaki większość osób wyobraża sobie skórę smoka.
stat4u
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Kanały RSS
RSS News
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
RSS Pliki
RSS Linki
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 6:43
Zachód słońca: 19:01
Dzień trwa:
12 Godzin 18 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 6:18
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Klemens, Mieczysława, Irena, Faustyna, Oleg, Eustachiusz, Eustachy, Fausta, Dionizy, Miłostryj, Barbara, Perpetua
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3532 planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

astropogoda,pogoda,astro,twojapogoda
Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (27)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2017

2016

2015

2014

Wygenerowano w sekund: 0.07 18,340,993 unikalne wizyty
strzaka do gry