24-04-2017
Nawigacja
Kalendarz
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
OstatnieFoto

Derotacja Jowisza

Mapa Jowisza

Jowisz animacja

Jupiter x2

Jowisz RGB
Partnerzy
Spacerem po Niebie Gwiaździstym

astrofotografia

CK

Urząd Miasta Żagań

Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

Uniwersał

Planeta Oczu


IA ZG

Planetarium i Obserwatorium Olsztyn

Astro-Miejsca

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Orion,serwis,astronomii,PTA,media,o,kosmosie

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

CELESTIA

Portal AstroNet

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

PTM

heweliusz

heweliusz

ESA

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

APOD
Zdjęcie dnia (APOD.pl)
Astro-Projekty
IASC

Brite-PL

gloria, astroprojekt

mini-sat

konkurs astronomiczny

EUHOU

ZooNivers

ZOONIVERSE odkrywanie planet

ITelescop

Gwiezdne Wrota

Sekcja Astronomiczna GLOBE at Night

Sekcja Astronomiczna Einstein, gwiezdne, wrota

Sekcja Astronomiczna Ciemne Niebo

Polaris

Polaris

KMO

Tu pełno nauki
Nauka. To lubię

SciFun

KhanAcademyPolski

Wiadomości Naukowe TVP
Konkursy
Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy
Astro Schopy
Aktualnie online
Gości online: 5

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3
Najnowszy użytkownik: DamianZlobinski
Odwiedziny gości
Dziś:11,004
Wczoraj:6,014
W tym tygodniu:11,004
W tym miesiącu:124,961
W tym roku:498,905
Wszystkich:9,546,304
Ankieta
Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Bliski przelot 2017 HJ (15.04.2017)
Niebo za oknem 2017 HJ Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyPiętnastego kwietnia doszło do przelotu planetoidy 2017 HJ. Minimalny dystans wyniósł około 135 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 HJ do Ziemi nastąpił 15 kwietnia około godziny 07:40 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 HJ znalazł się w odległości około 135 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,35 średniego dystansu do Księżyca.
Czerwony karzeł z superziemią
esoZnaleziono tranzytującą skalistą superziemię w ekosferze spokojnego czerwonego karła
Nowe odkrycie egzoplanety mogącej być najlepszą kandydatką do poszukiwania oznak życia


slowaKluczowe Artist?s impression of the super-Earth exoplanet LHS 1140b
This artist?s impression shows the exoplanet LHS 1140b, which orbits a red dwarf star 40 light-years from Earth and may be the new holder of the title ?best place to look for signs of life beyond the Solar System?. Using ESO?s HARPS instrument at La Silla, and other telescopes around the world, an international team of astronomers discovered this super-Earth orbiting in the habitable zone around the faint star LHS 1140. This world is a little larger and much more massive than the Earth and has likely retained most of its atmosphere.
Źródło: ESO/spaceengine.org
Planeta pozasłoneczna krążąca wokół czerwonego karła odległego o 40 lat świetlnych od Ziemi może być nową kandydatką do miana ?najlepszego miejsca do poszukiwania życia poza Układem Słonecznym?. Przy pomocy należącego do ESO instrumentu HARPS w Obserwatorium La Silla, a także innych teleskopów na całym świecie, międzynarodowy zespół astronomów odkrył ?superziemię? na orbicie przebiegające jw ekosferze wokół słabej gwiazdy LHS 1140. Ten świat jest nieco większy i znacznie masywniejszy od Ziemi oraz prawdopodobnie zachował większość swojej atmosfery. To, razem z faktem przechodzenia na tle swojej gwiazdy macierzystej, czyni go jednym z najciekawszych celów dla przyszłych badań atmosfer egzoplanet. Wyniki ukażą się 20 kwietnia 2017 r. w najnowszym numerze czasopisma ?Nature?.
Pierwsze obrazy 2014 JO25
Niebo za oknem 2014 JO25 Obrazy 2014 JO25 / Credits - NASA/JPL-Caltech/GSSRPlanetoida 2014 JO25 okazała się być dość zaskakującym i większym obiektem niż się tego spodziewano.

Planetoida 2014 JO25 została odkryta w maju 2014 roku przez program o nazwie Catalina Sky Survey. Dziewiętnastego kwietnia 2014 JO25 zbliżyła się do Ziemi na odległość około 1,8 miliona kilometrów. Jest to mniej więcej 4,6 razy większa odległość niż dystans pomiędzy naszą planetą a Księżycem. Średnio w takiej przestrzeni przelatuje tygodniowo nawet do siedmiu (wykrytych) meteoroidów czy planetoid. Są to zwykle małe obiekty, o średnicy do kilkunastu metrów. 2014 JO25 jest znacznie większa ? przed przelotem szacowano średnicę tej planetoidy na około 650 metrów.
Przelot planetoidy 2014 JO25
Niebo za oknem JO25 Przelot 2014 JO25 / Credits - JPL, NASAJuż za dwa dni dojdzie do dość bliskiego przelotu planetoidy 2014 JO25 obok Ziemi. Przelot nastąpi w odległości około 4,6 raza większej niż dystans do Księżyca.

Planetoida 2014 JO25 została odkryta w maju 2014 roku przez program o nazwie Catalina Sky Survey. Dalsze obserwacje w ramach NEOWISE sugerują, że 2014 JO25 ma średnicę około 650 metrów i ma dwa razy wyższe albedo od Księżyca.
New Horizons w połowie drogi ku 2014 MU69
Sondy 2014 MU69,News Horizons Wycinek nieba z zaznaczonym obszarem, w którym przebywa 2014 MU69. Obserwacje ze stycznia 2017, z odległości 877 milionów kilometrów / Credits - NASA/JHUAPL/SWRISonda New Horizons jest właśnie w połowie drogi ku 2014 MU69. Przelot nastąpi 1 stycznia 2019.
Czternastego lipca 2015 roku sonda New Horizons (NH) przeleciała w pobliżu planety karłowatej Pluton. Był to pierwszy przelot obok tego obiektu i symboliczny koniec pierwszej fazy eksploracji Układu Słonecznego.

Oczom naukowców ukazał się niespodziewany widok: ślady ciągłej aktywności i w wielu miejscach młoda (w geologicznym sensie) powierzchnia Plutona. Przesył danych z tego przelot zakończył się dopiero pod koniec października 2016.
ALMA obserwuje dramatyczne gwiezdne fajerwerki
eso ESO,ALMA,Orion Nebula ALMA and VLT views of an explosion in Orion
Stellar explosions are most often associated with supernovae, the spectacular deaths of stars. But new ALMA observations of the Orion Nebula complex provide insights into explosions at the other end of the stellar life cycle, star birth. Astronomers captured these dramatic images of the remains of a 500-year-old explosion as they explored the firework-like debris from the birth of a group of massive stars, demonstrating that star formation can be a violent and explosive process too.
The colours in the ALMA data represent the relative Doppler shifting of the millimetre-wavelength light emitted by carbon monoxide gas. The blue colour in the ALMA data represents gas approaching at the highest speeds; the red colour is from gas moving toward us more slowly.
The background is an infrared image from the HAWK-I camera on ESO's Very Large Telescope. The ALMA data only cover the region marked by the box.
Źródło:ALMA (ESO/NAOJ/NRAO), J. Bally/H. Drass et al.
Gwiezdne wybuchy są najczęściej związane z supernowymi ? spektakularnymi śmierciami gwiazd. Ale nowe obserwacje ALMA dostarczyły wglądu w eksplozje na drugim końcu gwiezdnego cyklu życia, przy narodzinach gwiazd. Astronomowie uzyskali te dramatyczne obrazy gdy badali podobne do fajerwerków pozostałości z narodzin grupy masywnych gwiazd. Pokazuje to, że powstawanie gwiazd także może być gwałtownym i wybuchowym procesem.
Bliski przelot 2017 GM (04.04.2017)
Niebo za oknem slowaKluczowe Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyCzwartego kwietnia nastąpił bliski przelot meteoroidu 2017 GM obok Ziemi. Minimalny dystans wyniósł zaledwie 15 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 GM do Ziemi nastąpił 4 kwietnia około godziny 12:30 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 GM znalazł się w odległości zaledwie około 15 tysięcy kilometrów od Ziemi. Odpowiada to około 0,04 średniego dystansu do Księżyca.
20 lat od przelotu C/1995 O1 Hale-Bopp
Niebo za oknem slowaKluczowe 20 lat od przelotu C/1995 O1 Hale-BoppMija właśnie 20 lat od okresu najlepszej widoczności komety C/1995 O1 Hale-Bopp.

Historia jednej z najjaśniejszych komet ostatnich lat zaczyna się 23 lipca 1995 roku. Wówczas dwóch amerykańskich astronomów amatorów ? Alan Hale i Thomas Bopp niezależnie od siebie zaobserwowało nową kometę. W momencie odkrycia obiekt miał jasność +10,5 magnitudo. Kometa otrzymała oznaczenie C/1995 O1. Zgodnie z tradycją, do tego oznaczenia dodano nazwiska odkrywców i tak kometa została nazwana ?Hale-Bopp?.
Polskie firmy chcą rozwijać kosmiczne górnictwo
slowaKluczowe OpisZdjeciaPolskie firmy wyspecjalizowane w robotyce kosmicznej i obserwacjach planetoid utworzyły konsorcjum EX-PL. Jego zadaniem będzie tworzenie technologii umożliwiających prowadzenie m.in. pierwszych misji wydobywczych w kosmosie.
Bliski przelot 2017 FU102 (02.04.2017)
Niebo za oknem 2017 FU102 Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDrugiego kwietnia nastąpi bliski przelot planetoidy 2017 FU102 obok Ziemi. Minimalny dystans wyniesie ok. 219 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 FU102 do Ziemi nastąpi 2 kwietnia marca około godziny 22:20 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 FU102 znajdzie się w odległości około 219 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,57 średniego dystansu do Księżyca.
Gwiazdy narodzone w wiatrach od supermasywnych czarnych dziur
esoTeleskop VLT dostrzegł nowy sposób powstawania gwiazd

slowaKluczowe Artist?s impression of stars born in winds from supermassive black holes
Artist?s impression of a galaxy forming stars within powerful outflows of material blasted out from supermassive black holes at its core. Results from ESO?s Very Large Telescope are the first confirmed observations of stars forming in this kind of extreme environment. The discovery has many consequences for understanding galaxy properties and evolution.
Źródło:ESO/M. Kornmesser
Obserwacje przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT ukazały gwiazdy formujące się wewnątrz potężnych wypływów materii wyrzucanych z supermasywnych czarnych dziur w centrach galaktyk. Są to pierwsze potwierdzone obserwacje gwiazd powstających w tego typu ekstremalnym otoczeniu. Odkrycie ma liczne konsekwencje dla zrozumienia własności i ewolucji galaktyk. Wyniki opublikowano w czasopiśmie ?Nature?.
Osuwający się klif odsłania wnętrze komety 67P
Rosetta Rosetta,67P Zdjęcie klifu Aswan wykonane 26 grudnia 2015 roku z odległości 77,05 km od jądra komety 67P. Biała strzałka wskazuje jasny klif Aswan z odkrytym lodem wodnym. Źródło: ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA//UPM/DASP/IDAOsuwiska ziemi nie są czymś charakterystycznym wyłącznie dla Ziemi ? potwierdzili to naukowcy przedstawiając przy tym najnowsze zdjęcia z sondy Rosetta.

W 2015 roku sonda Rosetta zaobserwowała i sfotografowała potężne osunięcie się zbocza na powierzchni komety w głębi i pustce przestrzeni kosmicznej ? donoszą w najnowszym wydaniu periodyku Nature Astronomy. Osunięcie się klifu spowodowało powstanie 2000 ton gruzu z czego 99% zatrzymało się u podnóża klifu. Reszta została wyrzucona w przestrzeń kosmiczną w spektakularnym dżecie pyłu.
Śmieci kosmiczne
Astronautyka LEO,GEO Graficzna prezentacja śmieci na LEO i GEO / Credits - NASAIlość "kosmicznych śmieci" na orbicie stale rośnie. Na początku 2017 roku wokół Ziemi krążyła rekordowa ilość obiektów różnego rodzaju.

Nieczynne satelity, górne stopnie rakiet, osłony i przypadkowo uwolnione części oraz różnej wielkości szczątki łącznie określa się jako "śmieci kosmiczne". Wielkość tych obiektów jest różna: od kilku milimetrów (np. oderwane elementy izolacji) aż po kilkanaście metrów (górne stopnie rakiet i całe satelity). Prawie każdy "śmieć" jest zagrożeniem dla innych obiektów i aktualnie praktycznie każdego roku dochodzi do kolizji.
Poszukiwanie pierścieni w danych Keplera
Egzoplanety KIC 10403228 Możliwy wygląd pierścieni w układzie KIC 10403228 / Credits - Aizawa et al.Analiza danych zebranych z teleskopu Kepler pozwala na wyznaczenie egzoplanet, wokół których mogą krążyć pierścienie. Jednym z kandydatów jest KIC 10403228.

Kosmiczny teleskop Kepler zmienił nasze postrzeganie planet pozasłonecznych. Dziś już jest pewne, że we Wszechświecie znajduje się dużo obiektów planetarnych, w tym również tych małych, bez wątpienia skalistych. Co więcej, wiadomo także, że układy planetarne przybierają różne kształty: stosunkowo mało z nich ma parametry, takie jak odległości czy wielkości planet, zbliżone do naszego Układu Słonecznego.
Bliskie przeloty 2017 FM1 i 2017 FN1 (20.03.2017)
Niebo za oknem 2017 FM1 i 2017 FN1 Bliskie przeloty 2017 FM1 i 2017 FN1 (20.03.2017)Dwudziestego marca nastąpiły dwa bliskie przeloty meteoroidów obok Ziemi.

Do przelotu 2017 FN1 doszło 20 marca z maksymalnym zbliżeniem o godzinie 22:02 CET. Wówczas minimalny dystans wyniósł 62 tysiące kilometrów, czyli około 0,19 średniej odległości do Księżyca. Wielkość tego meteoroidu oszacowano na zaledwie 3 metry.
Bliski przelot 2017 FS (19.03.2017)
Astronomia 2017 FS Dziewiętnastego marca doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017FSDziewiętnastego marca doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017FS. Minimalny dystans wyniósł około 108 tysięcy kilometrów.
1 miejsce w konkursie astronomicznym dla Sekcji Astronomicznej z Żagania
Astronomia konkursy konkurs astronomiczny,Planetarium Wenus,sekcja astronomiczna Laureaci konkursu "Odkryjmy Tajemnice Wszechświata" organizowanego po raz 8 w Zielonej Górze przez Instytut Astronomii im. profesora Janusza Gila Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zespół Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz Centrum Nauki Keplera Planetarium WenusW dniu wczorajszym (20 marca 2017r.), w pierwszym dniu wiosny astronomicznej, członkowie sekcji astronomicznej Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu wzięli udział w konkursie astronomicznym "Odkryjmy Tajemnice Wszechświata" w Planetarium Wenus w Zielonej Górze. Organizatorem konkursu byli: Instytut Astronomii im. profesora Janusza Gila Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zespół Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz Centrum Nauki Keplera Planetarium Wenus. Konkurs odbył się w Planetarium Wenus w Zielonej Górze, gdzie u wejścia wszystkich uczestników witał Johannes Kepler.
Ciemna materia mniej wpływowa we wczesnym Wszechświecie
eso slowaKluczowe Comparison of rotating disc galaxies in the distant Universe and the present day
Schematic representation of rotating disc galaxies in the distant Universe and the present day. Observations with ESO's Very Large Telescope suggest that such massive star-forming disc galaxies in the early Universe were less influenced by dark matter. As a result the outer parts of distant galaxies rotate more slowly than comparable regions of galaxies in the local Universe. Their rotations curves, rather than being flat, drop with increasing radius.
Źródło: ESO
Obserwacje odległych galaktyk przy pomocy VLT sugerują, że dominowała w nich zwykła materia

Nowe obserwacje wskazują, że masywne, gwiazdotwórcze galaktyki ze szczytowej epoki powstawania galaktyk, 10 miliardów lat temu, były zdominowane przez materię barionową (czyli ?zwykłą?). Kontrastuje to z dzisiejszymi galaktykami, w których efekty od tajemniczej ciemnej materii wydają się znacznie większe. Ten zaskakujący rezultat został uzyskany przy pomocy należącego do ESO teleskopu VLT. Sugeruje, że ciemna materia była mniej wpływowa we wczesnym Wszechświecie niż obecnie. Badania naukowe zaprezentowano w czterech publikacjach, z których jedną zamieszczono dzisiaj w czasopiśmie ?Nature?.
Nowe analizy supernowych 1a
Astronomia slowaKluczowe Supernowa typu 1a czyli gwiazdy jak naleśniki stały się świecami standardowymi we współczesnej astronomii18 lat temu odkryto, że ekspansja Wszechświata przyśpiesza. Ma być za to odpowiedzialna magiczna ciemna energia. Pięć lat temu przyznano za to dokonanie Nagrodę Nobla. Ale obecnie pojawiają się wątpliwości.
Kepler obserwuje TRAPPIST-1
Egzoplanety TRAPPIST-1,Kepler Obraz TRAPPIST-1 z teleskopu Kepler / Credits - NASA Ames/G. BarentsenKosmiczny teleskop Kepler wykonał obserwacje układu TRAPPIST-1. Dane z tych obserwacji są dostępne dla każdego.

Dwudziestego drugiego lutego NASA przedstawiła najnowsze wyniki badań układu planetarnego TRAPPIST-1. Okazuje się, że wokół tego małego czerwonego karła krąży aż siedem egzoplanet.
Niesamowity księżyc Pan
Astronomia Pan,Cassini,NASA,asteroida Księżyc Pan / Credits - NASA, ESASonda Cassini przesłała zdjęcia małego księżyca Pan, który ma bardzo wyjątkowy kształt.

Pan to drugi najbliższy księżyc Saturna, krążący w odległości około 133600 km od tej planety. Jest to bardzo mały nieregularny obiekt, o wymiarach zaledwie ok. 35x31x21 km. Gęstość Pana to około 0,42 g na cm3, co sugeruje, że jest to porowaty obiekt złożony głównie (lub nawet prawie w całości) z lodu. Ten księżyc został odkryty niedawno ? w 1990 roku podczas analizy zdjęć wykonanych przez sondę Voyager 2 z przelotu z 1981 roku. Pan krąży wewnątrz przerwy Encke?go, która znajduje się wewnątrz pierścienia A układu pierścieni Saturna. Ta przerwa ma około 330 km szerokości.
Dawny gwiezdny pył rzuca światło na pierwsze gwiazdy
esoNajdalszy obiekt zaobserwowany przez ALMA

galaxy A2744_YD4,ALMA Artist?s impression of the remote dusty galaxy A2744_YD4
This artist?s impression shows what the very distant young galaxy A2744_YD4 might look like. Observations using ALMA have shown that this galaxy, seen when the Universe was just 4% of its current age, is rich in dust. Such dust was produced by an earlier generation of stars and these observations provide insights into the birth and explosive deaths of the very first stars in the Universe.
Źródło: ESO/M. Kornmesser
Astronomowie użyli ALMA do wykrycia olbrzymiej masy świecącego gwiezdnego pyłu w galaktyce z okresu gdy Wszechświat miał zaledwie cztery procent swojego obecnego wieku. Galaktyka ta jest obserwowana krótko po jej uformowaniu się i jest najdalszą galaktyką, w której wykryto pył. Są to także obserwacje najbardziej odległego tlenu we Wszechświecie. Wyniki dostarczają nowego spojrzenia na narodziny i wybuchową śmierć pierwszych gwiazd.
Bliski przelot 2017 DS109 (05.03.2017)
Niebo za oknem Bliski przelot 2017 DS109 NEO (Near-Earth Objects) ? obiekty bliskie Ziemi ? planetoidy, komety i duże meteoroidy, których orbity znajdują się blisko (odległość peryhelium < 1,3 j.a.) orbity Ziemi i które mogą w związku z tym stanowić niebezpieczeństwo dla ZiemiPiątego marca doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 DS109. Minimalny dystans wyniósł około 354 tysiące kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 DS109 do Ziemi nastąpił 5 marca o godzinie 15:28 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 DS109 znalazł się w odległości około 354 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,92 średniego dystansu do Księżyca.
Obóz astronomiczny 2017
Wakacje Obóz astronomiczny 2017, Obóz astronomiczny 2017Jeśli interesujesz się naukami ścisłymi, w szczególności astronomią, oraz właśnie kończysz naukę w gimnazjum, to Klub Astronomiczny Almukantarat ma dla Ciebie propozycję na ciekawe spędzenie wakacji ? obóz astronomiczny. Odbędzie się on w dniach 23 lipca ? 5 sierpnia w szkoleniowym ośrodku harcerskim ?Nadwarciański Gród? w Załęczu Wielkim, gdzie od ponad 30 lat miłośnicy astronomii z całej Polski dzielą się pasją z młodszymi kolegami. Z pewnością będzie to wydarzenie jedyne w swoim rodzaju.
Pierwszy ślad różnic między materią a "zwykłą" antymaterią
Nauka Wielki Zderzacz Hadronów,antymateria,materia,asymetria Wielki Zderzacz Hadronów w ośrodku naukowo-badawczym CERN na przedmieściach Genewy w Szwajcarii. Fot. Paweł Supernak 15.11.2016Świat wokół nas jest zbudowany głównie z barionów, cząstek składających się z trzech kwarków. Dlaczego nie ma w nim antybarionów, skoro tuż po Wielkim Wybuchu materia i antymateria powstawały w dokładnie takich samych ilościach? W eksperymencie LHCb przy Wielkim Zderzaczu Hadronów właśnie natrafiono na pierwszy ślad różnic między barionową materią a antymaterią.
Bardzo bliski przelot 2017 EA (02.03.2017)
Niebo za oknem przelot 2017 EA Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDrugiego marca doszło do bardzo bliskiego przelotu meteoroidu 2017 EA. Minimalny dystans wyniósł zaledwie 19 tysięcy kilometrów.

Moment przelotu meteoroidu 2017 EA nastąpił 2 marca o godzinie 15:04 CET. Minimalny dystans podczas tego przelotu wyniósł zaledwie 19 tysięcy kilometrów. Jest to 0,05 średniej odległości do Księżyca.
Galaktyka na krawędzi
eso NGC 1055 The edge-on galaxy NGC 1055
This colourful image from ESO?s Very Large Telescope shows NGC 1055 in the constellation of Cetus (The Sea Monster). This large galaxy is thought to be up to 15 percent larger in diameter than the Milky Way. NGC 1055 appears to lack the whirling arms characteristic of a spiral, as it is seen edge-on. However, it displays odd twists in its structure that were probably caused by an interaction with a large neighbouring galaxy.
Źródło: ESO
Ten kolory pas gwiazd, gazu i pyłu to galaktyka spiralna o nazwie NGC 1055. Została sfotografowana przez należący do ESO teleskop VLT. Uważa się, iż ta duża galaktyka ma do 15% większą średnicę niż Droga Mleczna. NGC 1055 wydaje się nie mieć ramion spiralnych charakterystycznych dla tego typu galaktyk, ponieważ patrzymy na jej krawędź. Wykazuje dodatkowo dziwne zawirowania w swojej strukturze, które prawdopodobnie zostały spowodowane interakcjami z dużą sąsiadującą galaktyką.
Bliskie przeloty 2017 DG16 (23.02.2017) i 2017 DR34 (25.02.2017)
Niebo za oknem Bliskie przeloty 2017 DG16 (23.02.2017) i 2017 DR34 (25.02.2017) Przestrzeń pomiędzy Ziemią a Księżycem często naruszają małe planetoidyDwudziestego trzeciego lutego doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017 DG16. Minimalny dystans do Ziemi wyniósł około 138 tysięcy kilometrów. Dwa dni później meteoroid 2017 DR34 przemknął w odległości 223 tysięcy kilometrów.

Moment największego zbliżenia 2017 DG16 do Ziemi nastąpił 23 lutego o godzinie 22:10 CET. W momencie tego zbliżenia 2017 DG16 znalazł się w odległości około 138 tysięcy kilometrów. Odpowiada to około 0,36 średniego dystansu do Księżyca.
30 lat od SN 1987A
Astronomia 30 lat od SN 1987A Zdjęcie pozostałości po SN 1987A wykonano przez HST w styczniu 2017 roku / Credits - NASA, ESA, R. Kirshner (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics and Gordon and Betty Moore Foundation), and M. Mutchler and R. Avila (STScI)Dwudziestego czwartego lutego minęło trzydzieści lat od czasów supernowej SN 1987A.

Supernowe to jedne z najbardziej energetycznych zjawisk we Wszechświecie. W momencie ?zapłonu? jasność pojedynczej supernowej może przewyższyć jasność całej galaktyki, w której się znajduje. Supernowe są zjawiskami, dzięki którym we Wszechświecie znajduje się więcej pierwiastków cięższych od tlenu (a w szczególności od żelaza), ważne także dla powstania planet oraz życia.
Odkrycie związków organicznych na Ceres
Astronomia Ceres,Dawn Obraz krateru Ernutet, z wyraźniej zaznaczonymi czerwonymi obszarami / Credits - NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDASonda Dawn odkryła związki organiczne na powierzchni Ceres.

Wystrzelona w 2007 roku sonda ma na celu zbadanie największych obiektów w pasie planetoid między Marsem a Jowiszem, a mianowicie ? największego obiektu tam się znajdującego ? planety karłowatej Ceres oraz planetoidy Westa. Zadaniem sondy jest określenie parametrów dotyczących rozmiaru, kształtu, składu oraz charakterystyki ich wnętrz (jąder). Dodatkowo misja znalazła ostatnio związki budujące życie na Ziemi.
Ultrachłodny karzeł i siedem planet
esoW wyjątkowo bogatym systemie planetarnym znaleziono planety wielkości Ziemi i z przyjemną temperaturą

TRAPPIST-1,siedem egzoplanet Artystyczne wizualizacje planet w systemie TRAPPIST-1 i skalistych planet Układu Słonecznego
Infografika prezentuje artystyczne ilustracje możliwego wyglądu siedmiu planet krążących wokół gwiazdy TRAPPIST-1 ? uwzględniając możliwość występowania oceanów wody ? a także zdjęcia skalistych planet w naszym Układzie Słonecznym. Dla porównania podano także informacje o rozmiarach i okresach orbitalnych dla wszystkich planet. Wszystkie planety w układzie TRAPPIST-1 mają mniej więcej rozmiar Ziemi.
Źródło: NASA
Astronomowie znaleźli system z siedmioma planetami wielkości Ziemi, położony zaledwie 40 lat świetlnych od nas. Do okrycia użyto teleskopów naziemnych i kosmicznych, w tym - należącego do ESO - Bardzo Dużego Teleskopu (VLT). Wszystkie planety wykryto, gdy przechodziły przed swoją gwiazdą, ultrachłodnym karłem znanym jako TRAPPIST-1. Według publikacji, która ukaże się dzisiaj w czasopiśmie ?Nature?, trzy planety są położone w ekosferze i mogą posiadać oceany wody na swoich powierzchniach, co zwiększa szanse na to, iż ten system planetarny może być siedliskiem dla życia. Układ ma także największą liczbę planet wielkości Ziemi, spośród znalezionych do tej pory, a także największą liczbę światów mogących posiadać ciekłą wodę na powierzchni.
Zbliża się koniec 2-go cyklu europejskiego konkursu kosmicznego ODYSSEUS II
Astronomia konkursy slowaKluczowe Zbliża się koniec 2-go cyklu europejskiego konkursu kosmicznego ODYSSEUS II31 marca br. kończy się możliwość rejestracji i składania projektów w Europejskim Konkursie Kosmicznym Odysseus II. W związku z tym jeszcze raz zachęcamy wszystkich młodych miłośników astronomii i badań kosmicznych do wzięcia w nim udziału.
stat4u
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Wszystko o ...
Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC
Kanały RSS
RSS News
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
RSS Pliki
RSS Linki
Opiekun Naukowy
Słoneczny panel
Dziś jest:

Wschód słońca: 5:43
Zachód słońca: 20:11
Dzień trwa:
14 Godzin 27 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 4:09
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Fidelis, Erwin, Horacy, Egbert, Grzegorz, Horacjusz, Aleksja, Aleksy, Aleksander, Sabbas
Słońce
Słońce na żywo Słońce na żywo
Wszystkie aktualne
obrazy Słońca





Na niebie

Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3532 planety
Astropogoda




seeing

sat24, chmury, pogoda

Pogoda
sat24, chmury, pogoda

astropogoda,pogoda,astro,twojapogoda
Czytelnia

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki
Losowa Fotka
Video kategoria
Apollo (1)
Astronautyka (13)
Astronomia (33)
Curiosity (2)
Fizyka (9)
Kosmologia (4)
Nauka (3)
Rosetta (4)
Sekcja (27)
Sonda (3)
Tutoriale (3)
Archiwa

2017

2016

2015

2014

Wygenerowano w sekund: 0.36 17,019,197 unikalne wizyty
strzaka do gry