Kalendarz

<< Sierpień 2019 >>
Po Wt Śr Cz Pi So Ni
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

Brak wydarzeń.

Partnerzy

Astro-Miejsca


URANIA

100 lat IAU

IAU

Centrum Nauki Kepler

Planetarium Wenus

ERC

Centrum Nauk Przyrodniczych

Orion,serwis,astronomii,PTA

POLSA

Astronomia Nova

Astronarium

forum astronomiczne

IPCN

Portal AstroNet

Puls Kosmosu

Forum Meteorytowe

kosmosnautaNET

kosmosnautaNET

Nauka w Polsce

astropolis

astromaniak

PTMA

PTR

heweliusz

heweliusz

ESA

Astronomers Without Borders

Hubble ESA

Space.com

Space Place

Instructables

Tu pełno nauki

Konkursy

Olimpiady Astronomiczne
Olimpiada Astronomiczna przebiega w trzech etapach.
Zadania zawodów I stopnia są rozwiązywane w warunkach pracy domowej. Zadania zawodów II i III stopnia mają charakter pracy samodzielnej. Zawody finałowe odbywają się w Planetarium Śląskim. Tematyka olimpiady wiąże ze sobą astronomię, fizykę i astronomiczne aspekty geografii. Olimpiady Astronomiczne


Urania Postępy Astronomii - konkurs dla szkół


astrolabium

Organizatorem konkursu astronomicznego jest Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego a patronat nad akcją sprawuje Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika będące instytutem Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Zobacz szczegóły »

astrolabium

konkurs, astronomiczny

AstroSklepy

Astro Schopy
Uniwersał

Planeta Oczu

Astrocentrum

Aktualnie online

> Gości online: 4

> Użytkowników online: 0

> Łącznie użytkowników: 1
> Najnowszy użytkownik: jacek

Odwiedziny gości

Dziś:238
Wczoraj:1,425
W tym tygodniu:238
W tym miesiącu:39,375
W tym roku:464,957
Wszystkich:13,496,744

Ankieta

Gdzie jest Nowa Kelpera?

Lew

LMC

Rak

Wężownik

Smok

Rak

Wszystko o Nas

Logo SA GW, autor Jacek Patka

Forum Astronomiczne PL


BOINC

Classroom

Słoneczny panel

>Dziś jest:

Wschód słońca: 5:51
Zachód słońca: 20:13
>Dzień trwa:
14 Godzin 22 minut
Jest krótszy od najdłuższego dnia o: 4:14
Dane dla:
Żagań
Szerokość: 51°37 N
Długość: 15°19 E
Imieniny obchodzą:
Bolesław, Ludwik, Emilia, Piotr, Sykstus, Juliusz, Jan, Sebald, Julian

Księżyc


Data: 19-8-2019 03:12:33

faza

Słońce

Na niebie


Mapa Nieba


Comet 67P (Churyumov-Gerasimenko)

Faza Księżyca

CALSKY

Położenie ISS
The current position of the ISS
tranzyty ISS

Misja KEPLER

ZOONIVERSE odkrywanie planet

EPUP
3997 planet

Astropogoda

Pogoda


sat24, chmury, pogoda

Czytelnia


vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

Urania, numery archiwalne,przedwojenne

gwiazdy,zmienne,poradnik,gazeta,pdf,astronomia,pomiary

vademecum, miłośnika, astronomii, dwumiesięcznik, astronomia

astronomia amatorska

KTW'

Astronautilius

KTW'

kreiner, ziemia i wszechświat

kreiner, ziemia i wszechświat

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Tomasz, Rożek

poradnik, miłośnika, astronomii, książka, Rudż, Przemysław

atlas, nieba, książka, astronomia

atlas, księżyca, książka, astronomia

Poradnik Miłośnika Astronomii

Mądre Książki

Losowa Fotka

Video kategoria

> Apollo (1)
> Astronautyka (13)
> Astronomia (28)
> Curiosity (2)
> Fizyka (10)
> Kosmologia (3)
> Nauka (3)
> Rosetta (4)
> Sekcja (29)
> Sonda (3)
> Tutoriale (3)

Gwiezdne fajerwerki

Astronomia Gwiezdne fajerwerki Corocznie obserwujemy tysiące przeróżnych wybuchów gwiazd. Astronomowie chcieliby poznać przyczyny tych eksplozjiCorocznie obserwujemy tysiące przeróżnych wybuchów gwiazd. Astronomowie chcieliby poznać przyczyny tych eksplozji.

Daniel Kasen




Z grubsza co sekundę w obserwowanej części Wszechświata kolejne słońce ulega zniszczeniu w jakiejś gwiezdnej katastrofie – pulsacji, zderzeniu, zapadnięciu się w czarną dziurę albo wybuchu supernowej. Ta dynamiczna strona Wszechświata, ukryta w pozornym spokoju nocnego nieba, stała się ostatnio istotnym tematem badań astronomicznych. Już od prawie 100 lat naukowcy usiłują ustalić, co działo się w ciągu miliardów lat ewolucji Kosmosu, ale dopiero niedawno zaczęto analizować zjawiska trwające zaledwie dni lub godziny, czyli zdarzenia prowadzące do śmierci gwiazd.

W przeszłości nie mieliśmy możliwości szczegółowego badania tych zjawisk, niemniej dowody na zmienność Wszechświata istnieją od tysiącleci, poczynając od chińskich obserwacji z 1006 roku n.e., kiedy to przez kilka tygodni gołym okiem widziano „gwiazdę gościa”. Podobne wydarzenie odnotował w 1572 roku wielki astronom Tycho Brahe, zaś Johannes Kepler jakieś 30 lat później. Obecnie wiemy, że zjawiska te były wybuchami supernowych. W momencie swego maksimum supernowe mogą świecić jaśniej niż miliard słońc, jednak ponieważ większość tych wybuchów zachodzi bardzo daleko, wyglądają one jak słabe plamki świetlne i łatwo je przegapić na ogromnym niebie.

Obecnie nowoczesna technika zrewolucjonizowała badania dynamicznego Wszechświata. Teleskopy są teraz zautomatyzowane i wyposażone w kamery o wysokiej rozdzielczości, które dostarczają dane programom komputerowym przetwarzającym obrazy i rozpoznającym wzorce. Aparatura ta regularnie monitoruje wielkie obszary nieba i wykrywa wybuchy wszelkich rodzajów. W ciągu ostatniej dekady stosujący nowatorskie techniki astronomowie odkrywają corocznie tysiące eksplozji; obecnie każdego tygodnia rejestrujemy tyle supernowych, ile zaobserwowano w całym XX wieku.

Ale my nie ograniczamy się do rejestrowania kolejnych supernowych – my także odkrywamy ich nowe, dziwaczne rodzaje. Niektóre wybuchy są szczególnie silne, około 100 razy jaśniejsze niż zwykłe supernowe, zaś inne – około 100 razy słabsze. Niektóre mają kolor głębokiej czerwieni, inne zaś promieniują głównie w ultrafiolecie. Niektóre świecą jasno przez lata, a inne gasną po kilku dniach. Śmierć gwiazd jest o wiele bardziej różnorodna, niż do tej pory myśleliśmy.

Astronomowie usiłują stwierdzić, co jest przyczyną tych dziwnych gwiezdnych wybuchów. Z pewnością mówią nam one coś istotnego o życiu i śmierci gwiazd oraz o prawach fizyki, jakie obowiązują w skrajnych temperaturach, gęstościach i polach grawitacyjnych. Badając całą menażerię supernowych, mamy nadzieję poznać ostateczną odpowiedź na pytanie, co powoduje, że gwiazdy się rozpadają i przekształcają w martwe obiekty, takie jak czarne dziury.

Supernowe niosą też informację o naszym pochodzeniu. Tuż po Wielkim Wybuchu Wszechświat zawierał głównie atomy najlżejszych pierwiastków: wodoru i helu. Zgodnie z teorią, wszystkie inne pierwiastki, z którymi mamy do czynienia – wapń w naszych kościach, żelazo w naszej krwi – powstały jako produkty fuzji w gwiazdach i zostały wyrzucone w trakcie wybuchów. Naukowcy kiedyś myśleli, że wszystkie najcięższe pierwiastki zostały wytworzone przez zwykłe supernowe; ponieważ jednak odkryto tak wiele dziwnych wybuchów, może się okazać, że różne pozycje w układzie okresowym zostały wypełnione w odmienny sposób. Obserwując dużą liczbę rozmaitych supernowych, zbliżamy się do odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób różnorodne wybuchy wnosiły swój wkład do powstania mieszaniny pierwiastków, z których zbudowana jest nasza planeta i żyjące na niej organizmy.

Źródło: „Świat Nauki"


Przeczytaj więcej:

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się , żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
21,533,352 unikalne wizyty