| EPUP |
| 7582 planet |
Jeśli Enceladus, na którym znajduje się ocean, posiadałby mocno porowate jądro, tarcie pływowe mogłoby wytworzyć wystarczającą ilość ciepła do podtrzymania hydrotermicznej aktywności wewnątrz tego księżyca Saturna. Takie jest podsumowanie najnowszej publikacji naukowej, wskazującej Enceladusa jako miejsce, w którym możliwe jest rozwinięcie się życia.
Nowa stacja kosmiczna
Astronomowie korzystający z instrumentu MUSE na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile przeprowadzili najgłębszy w historii przegląd spektroskopowy. Skupili się na Ultragłębokim polu Hubble'a, mierząc odległości i własności 1600 bardzo słabych galaktyk, w tym 72 nigdy wcześniej nie wykrytych, nawet przez sam Kosmiczny Teleskop Hubble'a. Ten przełomowy zestaw danych dał już efekt w postaci 10 publikacji naukowych opublikowanych w specjalnym wydaniu czasopisma "Astronomy & Astrophysics". Uzyskane bogactwo informacji daje astronomom wgląd w powstawanie gwiazd we wczesnym Wszechświecie i pozwala na badanie ruchów i innych własności wczesnych galaktyk - a wszystko to możliwe dzięki unikatowym możliwościom spektroskopowym MUSE.
Dwudziestego pierwszego listopada doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017 WA14 obok Ziemi. W momencie maksymalnego zbliżenia dystans pomiędzy naszą planetą a tą planetoidą wyniósł 96 tysięcy kilometrów.
Zderzenie z asteroidą w pobliżu dzisiejszego miasta Chicxulub wywołało znaczny wpływ na wymieranie kredowe. Okazuje się, że to wydarzenie spowodowało bardzo duży spadek temperatury w ciągu zaledwie jednej nocy.
Dwudziestego pierwszego listopada doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017 WW1 obok Ziemi. W momencie maksymalnego zbliżenia dystans pomiędzy naszą planetą a tą planetoidą wyniósł 142 tysiące kilometrów. Dziewiątego listopada doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 VF14 obok Ziemi. W momencie maksymalnego zbliżenia dystans pomiędzy naszą planetą a tą planetoidą wyniósł 308 tysięcy kilometrów.
Po raz pierwszy w historii astronomowie zbadali planetoidę, która dotarła do Układu Słonecznego z przestrzeni międzygwiazdowej. Obserwacje wykonane teleskopem VLT w Chile, który należy do ESO, a także obserwacje w innych obserwatoriach na całym świecie, pokazują, że ten unikatowy obiekt przez miliony lat podróżował przez kosmos zanim miał szansę natrafić na nasz system gwiazdowy. Jest ciemny, czerwonawy, mocno wydłużony, skalisty lub o dużej zawartości metali. Najnowsze wyniki badań ukażą się 20 listopada 2017 r. w czasopiśmie "Nature". Dziewiątego listopada doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 VL2 obok Ziemi. W momencie maksymalnego zbliżenia dystans pomiędzy naszą planetą a tą planetoidą wyniósł 119 tysięcy kilometrów.
Planeta o rozmiarach Ziemi i umiarkowanej temperaturze została odkryta w odległości 11 lat świetlnych od Układu Słonecznego. Odkrycia dokonał zespół naukowców korzystający z unikatowego instrumentu HARPS do poszukiwania planet. Nowy świat ma oznaczenie Ross 128 b i jest drugą pod względem odległości planetą o przyjaznej temperaturze odkrytą po Proximie b. Jest także najbliższa planeta odkryta wokół nieaktywnego czerwonego karła, co zwiększa prawdopodobieństwo, że planeta potencjalnie nadaje się do życia. Ross 128 b będzie jednym z głównych celów dla Ekstremalnie Wielkiego Teleskopu (ELT), który będzie w stanie poszukiwać biomarkerów w atmosferach planet.
Pierwszy potwierdzony przelot planetoidy spoza naszego Układu Słonecznego doprowadził do stworzenia nowego typu oznaczenia obiektów. Planetoidzie przyznano oznaczenie 1I/2017 U1 oraz otrzymała nazwę 'Oumuamua. 4.11 br. doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 VE obok Ziemi. W momencie maksymalnego zbliżenia dystans pomiędzy naszą planetą a tą planetoidą wyniósł 338 tysiące kilometrów.
Obserwatorium ALMA w Chile wykryło pył wokół Proximy Centauri, najbliższej gwiazdy względem Układu Słonecznego. Nowe obserwacje ujawniły świecenie od zimnego pyłu w obszarze pomiędzy odległościami od Proximy Centauri do jednej do czterech odległości Ziemi od Słońca. Dane wskazują także na występowanie jeszcze chłodniejszego zewnętrznego pasa złożonego z pyłu i mogą sugerować istnienie rozwiniętego systemu planetarnego. Struktury te są podobne do znacznie większych pasów w Układzie Słonecznym. Naukowcy sądzą, że są zbudowane z cząstek skalistych i lodowych, którym nie udało się uformować planet.
Pod koniec października 1991 roku sonda kosmiczna po raz pierwszy przeleciała obok planetoidy. Tym obiektem była 951 Gaspra a przelot wykonała sonda Galileo.
Na tym gigantycznym zdjęciu gromady Galaktyk w Piecu o uwagę rywalizują niezliczone galaktyki, niektóre dostrzegalne jedynie jako drobne punkty świetlne, a inne dominujące na pierwszym planie. Jedną z nich jest galaktyka soczewkowata NGC 1316. Turbulentna przeszłość tego najbardziej zbadanego obiektu pozostawiła w nim delikatną strukturę pętli, łuków i pierścieni, które udało się astronomom sfotografować najlepiej z dotychczasowych badań. Wykorzystano do tego VLT Survey Telescope (VST). To zadziwiająco głębokie zdjęcie pokazuje także miriady słabych obiektów i słabe światło wewnątrz gromady. Dwudziestego ósmego października doszło do bliskiego przelotu meteoroidu 2017 UL6. W momencie zbliżenia ten obiekt znalazł się w odległości około 54 tysięcy kilometrów od powierzchni Ziemi. Siedemnastego października doszło do bliskiego przelotu planetoidy 2017 UR2. Maksymalne zbliżenie do Ziemi wyniosło około 319 tysięcy kilometrów. Dziesiątego października w pobliżu Ziemi przemknęła planetoida 2017 TF5. Minimalny dystans w momencie przelotu wyniósł 284 tysiące kilometrów.
Wiele teleskopów ESO w Chile wykryło pierwszego optycznego odpowiednika dla źródła fal grawitacyjnych. Te historyczne obserwacje sugerują, że unikalny obiekt jest wynikiem zlania się (ang. merger) dwóch gwiazd neutronowych. Kataklizmiczne następstwa tego typu zdarzenia - od dawna przewidywane zjawiska zwane kilonowymi - rozprzestrzeniają we Wszechświecie ciężkie pierwiastki, takie jak złoto i platyna. Niniejsze odkrycie, opisane w kilku publikacjach w czasopiśmie "Nature" i innych magazynach, dostarcza także najsilniejszego jak dotąd dowodu na to, że krótkotrwałe błyski gamma są powodowane przez zderzenia gwiazd neutronowych.
Tuż po północy w piątek 1 września 2017 r. prototypowy teleskop SST-1M otworzył swe krzemowe "oko". Instrument, opracowany ze znaczącym polskim udziałem w ramach projektu Cherenkov Telescope Array (CTA), zarejestrował pierwsze błyski promieniowania Czerenkowa podczas testów w Instytucie Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie. Po pięciu latach mała planetoida 2012 TC4 znów wraca w pobliże Ziemi.
Na przełomie września i października odbył się kolejny, już 7 zlot modelarzy, miłośników rakiet, czyli "Festiwal Meteora", zorganizowany przez Polskie Towarzystwo Rakietowe. Tym razem, dzięki uprzejmości gminy Klucze, udało się przeprowadzić tą imprezę na na piachach Pustyni Błędowskiej.
Na przestrzeni zaledwie 48 godzin grupa plam 2673 wyemitowała aż dwanaście rozbłysków klasy M, z których najsilniejszy był klasy M5.5. To więcej niż wszystkie wcześniejsze rozbłyski tej klasy w 2017 roku! Są szanse na zorze polarne! Drugiego października nastąpił bliski przelot planetoidy 2017 SX17. Obiekt znalazł się w minimalnej odległości około 88 tysięcy kilometrów.
Udało się odzyskać ?pół zdjęcia? z ostatnich pakietów przesłanych przez sondę Rosetta tuż przed lądowaniem na komecie 67P/Czuriumow-Gierasimienko. 
Kosmiczny teleskop Hubble wykonał obserwacje zagadkowego obiektu 2006 VW139/288P. Okazuje się to być podwójna kometa.
Pytanie jest proste: czym jest grawitacja? Ale odpowiedź nastręcza wielu problemów. Na poziomie szkoły średniej nadal króluje Newton. A jak się okazuje sprawa nie jest taka oczywista. Pan Albert wykazał, że grawitacja to nie siła, ale odkształcenie przestrzeni. Jednak do obliczenia orbity sondy kosmicznej lecącej do Saturna potrzebujemy wzorów typu Newtona a nie Einsteina. Jak to więc jest z tą grawitacją. 14 i 20 września doszło łącznie do trzech bliskich przelotów małych obiektów blisko Ziemi.
Zajęcia Sekcji Astronomicznej ruszyły na dobre. W ich trakcie szukamy odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Jak sprawdzić jaki jest nasz Wszechświat? Jednym z narzędzi jest oczywiście obserwacja, ale ostateczna weryfikacja tego co widzimy jest ... tak, tak, jest matematyka. Ta straszna matematyka. A może da się ją jakoś okiełznać i polubić? Znajdujemy na to swoje metody a przy okazji nieźle się bawimy.
Astronomowie wykorzystali sieć ALMA do uzyskania niesamowicie pięknego obrazu delikatnej bańki materii rozwianej wokół egzotycznej czerwonej gwiazdy U Antliae. Obserwacje te pomogą astronomom w lepszym zrozumieniu, w jaki sposób gwiazdy ewoluują podczas późniejszych stadiów swoich cyklów życia.
W wielu zakątkach naszej planety mroki ostatnich kilku nocy rozświetliły bardzo jasne bolidy, które sprawiły, że rozdzwoniły się telefony u służb alarmowych. Meteory widziano nad Hiszpanią, Islandią i Rosją. Zobaczcie nagrania z tego niecodziennego zjawiska.
Astronomowie korzystający z należącego do ESO teleskopu VLT wykryli tlenek tytanu w atmosferze planety pozasłonecznej (egzoplanety). Dokonano tego po raz pierwszy. Odkrycie wokół planety WASP-19b, należącej do kategorii gorących jowiszów, umożliwiła moc instrumentu FORS2. Dało nam unikatowe informacje o składzie chemicznym oraz strukturze temperatury i ciśnienia w atmosferze tego nietypowego, bardzo gorącego świata. Wyniki ukażą się dzisiaj w czasopiśmie "Nature".
