


| EPUP |
| 7582 planet |
Instrument ESPRESSO uzyskał pierwsze światło z wszystkimi czterema Teleskopami Głównymi
W drugim tygodniu lutego obok Ziemi przemknęły dwie planetoidy. Wielkość obu jest porównywalna z bolidem czelabińskim.
Nowe badania pokazują, że wszystkie siedem planet krążących wokół ultrachłodnego karła TRAPPIST-1 jest zbudowanych głównie ze skał, a część z nich może posiadać więcej wody niż Ziemia. Gęstości planet, które są teraz znane bardziej dokładnie niż do tej pory, sugerują, iż niektóre z nich mogą mieć do 5 procent masy w formie wody — około 250 razy więcej niż mają ziemskie oceany. Gorętsze planety bliżej swojej gwiazdy macierzystej przypuszczalnie mają gęste atmosfery z para wodną, a te bardziej odległe mogą mieć lodowe powierzchnie. Pod względem rozmiaru, gęstości i ilości promieniowania, które otrzymuje od gwiazdy, czwarta planeta jest najbardziej podobna do Ziemi. Wydaje się, że jest to najbardziej skalista planeta spośród wszystkich siedmiu i potencjalnie może posiadać ciekłą wodę.
Dzięki sondzie kosmicznej Gaia udało się odkryć małą gromadę otwartą, którą dotychczas przesłaniał blask Syriusza.
Mija właśnie 15 lat od katastrofy promu Columbia. Była to druga i ostatnia tragedia ery wahadłowców.
Na tym spektakularnym obrazie szerokiego pola wije się ciemny obłok kosmicznego pyłu, rozświetlony przez błyszczące światło Star formation region Lupus 3
Od początku roku poinformowano o odkryciu już siedmiu nowych egzoplanet.
Właśnie jesteśmy na półmetku kolejnej kampanii poszukiwania planetoid The International Astronomical Search Collaboration (IASC), w której uczestniczą nasi miłośnicy astronomii z sekcji astronomicznej Szkoły Talentów Centrum Kultury w Żaganiu. Tym samym miło nam przekazać, że w ramach tego projektu odkryli oni już drugą planetoidę w tym roku i już 14 w ramach swojego uczestnictwa w projekcie IASC. W tym roku uczestniczy w tym projekcie edukacyjno-naukowym 10 zespołów z całej Polski i ogromna wręcz liczba z całego świata. Zespoły odkrywców to uczniowie szkół podstawowych, średnich i studenci oraz nieliczne stowarzyszenia i kluby naukowe z Indii, Pakistanu, Peru, USA czy też właśnie z Polski. Nasz zespół odkrył, jak na razie, największą liczbę tych małych ciał niebieskich z Układu Słonecznego spośród tegorocznych polskich uczestników.
Nowe narodowe urządzenie w należącym do ESO Obserwatorium La Silla wykonało pierwsze obserwacje. Teleskopy ExTrA będą poszukiwać i badać planety o rozmiarach Ziemi krążące wokół pobliskich czerwonych karłów. Nowatorski projekt ExTrA pozwala na znaczną poprawę czułości w porównaniu do wcześniejszych poszukiwań. Astronomowie uzyskali nowe potężne narzędzie pomagający w poszukiwaniach światów nadających się potencjalnie do zamieszkania.
Osiemnastego i dziewiętnastego stycznia doszło do przelotu dwóch meteoroidów obok Ziemi. Obiekty otrzymały oznaczenia 2018 BC i 2018 BD.
Astronomowie używający należącego do ESO instrumentu MUSE na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) w Chile odkryli gwiazdę w gromadzie NGC 3201, która zachowuje się bardzo dziwnie. Wydaje się krążyć po orbicie wokół niewidzialnej czarnej dziury o masie około czterech mas Słońca — to pierwsza taka nieaktywna czarna dziura o masie gwiazdowej odkryta w gromadzie kulistej i pierwsza znaleziona przez bezpośrednie wykrycie jej oddziaływania grawitacyjnego. To ważne odkrycie wpłynie na nasze zrozumienie powstawania gromad gwiazd, czarnych dziur i pochodzenie zdarzeń fal grawitacyjnych.
Mija właśnie dziewięć lat od czasu publikacji pierwszego artykułu na Kosmonauta.net.
Nowa publikacja naukowa dotycząca KIC 8462852 sugeruje, że pył jest najbardziej podobną przyczyną nietypowych spadków jasności tej gwiazdy.
Pod koniec zeszłego roku zespół Backyard Worlds poinformował o odkryciu siedmiu brązowych karłów.
Obserwacje planetoidy 2014 MU69 sugerują, że może to być podwójny obiekt, dookoła którego krąży mały księżyc.
Astronomowie wykorzystali należący do ESO teleskop VLT do pierwszych bezpośrednich obserwacji granulacji na powierzchni gwiazdy poza Układem Słonecznym – starzejącego się czerwonego olbrzyma π1 Gruis. Nowe zdjęcie z instrumentu PIONIER ukazuje komórki konwekcyjne tworzące powierzchnię tej gigantycznej gwiazdy o średnicy 350 razy większej niż rozmiary Słońca. Każda komórka pokrywa ponad jedną czwartą średnicy gwiazdy i mierzy około 120 milionów kilometrów. Nowe wyniki zostaną opublikowane w tym tygodniu w czasopiśmie „Nature”.
To już tradycja, że przed świętami uczestnicy zajęć w sekcji astronomicznej przygotowują w ramach warsztatów elektroniczne atrakcje świąteczne. Nie inaczej było w tym roku. Wykonane własnymi rękoma prace nie tylko uatrakcyjnią ozdoby świąteczne w naszych domach, ale również przyniosą wiele satysfakcji wykonawcom.
Kosmiczny Teleskop Keplera dostarczył nam dane z ponad 150 tys. gwiazd. Przejrzenie tego wszystkiego było do niedawna niemożliwe. Ale od czego jest sztuczna inteligencja?
Dzięki danym z orbitera Juno udało się poszerzyć wiedzę na temat Wielkiej Czerwonej Plamy Jowisza.
Kamera OmegaCAM na VLT Survey Telescope zarejestrowała lśniący obraz gwiezdnego żłobka o nazwie Sharpless 29. Na gigantycznej fotografii można dostrzec wiele astronomicznych zjawiska, w tym kosmiczny pył i obłoki gazu, które odbijają, absorbują i reemitują światło młodych, gorących gwiazd w mgławicy.
Zakładając, że żyjemy ok 80 lat, mając miliard złotych moglibyśmy wydawać codziennie trochę ponad 34 tysiące złotych. CODZIENNIE![1]
Echelle SPectrograph for Rocky Exoplanet and Stable Spectroscopic Observations (ESPRESSO) z sukcesem przeprowadził swoje pierwsze obserwacje. Jest zainstalowany na należącym do ESO teleskopie VLT w Chile. Będzie szukał egzoplanet z niespotykaną dokładnością, poszukując maleńkich zmian w świetle ich gwiazd macierzystych. Po raz pierwszy instrument będzie w stanie połączyć światło od wszystkich czterech teleskopów VLT i uzyskać moc zbierającą odpowiadającą 16-metrowemu teleskopowi.
"Konfucjusz mawiał "Powiedz mi, a zapomnę. Pokaż – zapamiętam. Pozwól wziąć udział, a… wzbudzisz we mnie pragnienie."
W dobie zmian klimatycznych, gdy wieczorem widzimy pierwsze gwiazdy nie mamy żadnej gwarancji na nie po zachodzie słońca a tym bardziej w pełni nocy. Jak więc sobie radzić, gdy za oknem pogoda nas nie rozpieszcza,a my pasjonaci kosmosu tęsknimy za widokiem gwiazd? Pozostaje użyć najnowszej technologii, komputerów, do skompensowania naszych niedostatków. Jednym z najpopularniejszych programów na PC symulujących nocne niebo jest Stellarium. Obecna wersja to już 16.1.0 a z nią coraz więcej funkcjonalności. W ramach zajęć sekcji astronomicznej wykorzystujemy ów program do prezentacji nieba w naszym Planetarium Niebo Keplera, które własnoręcznie wykonaliśmy.
Jak poinformowali przedstawiciele organizatorów Igrzysk XXII Olimpiady w Tokio w 2020 roku otwarcie imprezy ma uświetnić pokaz deszczu spadających meteorów. Tą niecodzienną rozrywkę chce zapewnić japońska firma Star-ALE, która planuje w trakcie otwarcia Olimpiady zaprezentować spektakl pt „Sky Canvas” podczas którego widzowie będą obserwować spadające roje sztucznych meteorów.