Nad Żaganiem możemy obserwować wiele satelitów oraz Stację Orbitalną ISS i jej nieodłączny samolot kosmiczny w postaci promu kosmicznego. Dlatego dzisiejsze dane wzbogacone są o informacje o widoczność promu z misji STS-128. Jest to specjalna misja mająca na celu zaopatrywanie i obsługę stacji orbitalnej ISS. Obserwacje są w zasadzie bardzo proste do przeprowadzenia. Można nawet postarać się zrobić zdjęcie przelotu, ponieważ satelity są bardzo jasne i dają się fotografować bez najmniejszego problemu. Zapraszamy pod niebo do pięknych i prostych obserwacji. Mając na uwadze,że tam teraz mieszkają ludzie robi to dodatkowe niesamowite wrażenie.

Życzymy miłych wrażeń i wspaniałej pogody.

W tabelkach znajdują się linki pod datami obserwacji, pokażą one mapkę ułatwiającą identyfikację obiektu. podana jest też jasność widoma, co pozwoli nie pomylić satelity z innym obiektem i lepiej go zidentyfikować.

Na pytanie czy Słońce jest gwiazdą zmienną (?) w kategoriach astronomicznych odpowiemy NIE. Astronomia już dawno sprecyzowała zmienność gwiazd i nasz karzeł klasy G2 nie mieści się w tej kategorii. Ale każdy mieszkaniec naszej planety – chyba każdy – wie nie od dzisiaj, że Słońce jest aktywne i z natury tej aktywności wynika jego zmienność.

Kto nie słyszał o plamach na jego tarczy? Odkąd Galileusz pokazał światu przez teleskop zjawisko plam na tarczy sprawa stała się jasna, choć wtedy jeszcze nie do końca. Plamy były znane już dużo wcześniej. W chińskich kronikach notowane były obserwacje tak licznych i dużych plam, że widziano je gołym okiem.

Często zadają sobie najtęższe umysły pytanie jak zachęcić młodych ludzi do zgłębiania tajemnic nauk ścisłych? Często słyszymy że jest to kosztowne, że pomoce dydaktyczne wymagają dużych nakładów finansowych … itd. Czy tak musi być? Jak poznawać otaczający świat z pomysłem? „To Tylko Fizyka” daje nam rewelacyjny zestaw pomysłów i pozostawia nas z naszą kreatywnością w ich realizacji. Możemy naśladować i możemy rozwijać pomysły według własnego uznania, jak również możemy uczestniczyć w kreowaniu zawartości serwisu.

Sonda znajduje się od 2006 roku na orbicie Marsa i wykonała już swoje zadania jakie przed nią stawiano. Pełni jednak nadal funkcje w tym przekaźnika danych między Ziemia a Marsem. Ważne jest również to, że nadal pracuje i wykonuje kolejne zadania. W ten sposób wykonała kolejne 1500 zdjęć w wysokiej rozdzielczości przy pomocy kamery High Resolution Imaging Science Experiment sterowanej przez University of Arizona w Tucson. W zdjęciach uderza wspaniała jakość obrazów i ogromna różnorodność struktur.

Niestety Mars Reconnaissance Orbiter ma problemy. Nastąpiły cztery zdarzenia które w rezultacie doprowadziły do zresetowania komputera pokładowego sondy i przejścia jej na komputer awaryjny. Przez kilka tygodni sonda będzie odpoczywać. Jeśli uda się rozwiązać problemy, to będzie ona kontynuować badania naukowe.

Biały Karzeł, okrążający gwiazdę towarzysza może wybuchnąć za kilka milionów lat !!!

Astronomowie od 1997 roku są na tropie tajemniczego obiektu, odkryli, że coś jest nie wydzielając promieniowania rentgenowskiego w pobliżu jasnej gwiazdy HD 49798.. Teraz, dzięki wyższej czułości teleskopu XMM-Newtona, tajemniczy obiekt jest śledzony wzdłuż jej orbity. Obserwacje wykazały, że jest to biały karzeł, martwe serce gwiazdy, wyrzucające promieniowanie X w przestrzeń kosmiczną.

Sandro Mereghetti, INAF-IASF Milano wraz z współpracownikami odkrył również, że nie może to być zwykły biały karzeł. Po zmierzeniu masy stwierdzili, że jest ona dwukrotnie większa od tej jaką zakładano . Większość białych karłów jest rzędu 0.6 masy Słońca do obiektów wielkości Ziemi. Ten szczególny biały karzeł zawiera co najmniej dwukrotnie większa masę, lecz ma średnicę zaledwie połowę średnicy Ziemi i obraca się raz na 13 sekund !!! Jest najszybszym ze wszystkich dotychczas znanych białych karłów.

Zapraszamy do rozwiązania Astronomicznej Krzyżówki. tym razem bardzo prostej. Na koniec można sprawdzić wyniki swojej pracy. Aby zacząć od nowa wystarczy odświeżyć zawartość strony. ale po sprawdzeniu można już tylko zacząć od nowa rozwiązywanie.

Jeżeli pomysł się spodoba krzyżówki zagoszczą do nas na stałe.

Dominik Woś spod Warszawy spełnił swoje marzenie o obserwatorium astronomicznym. Osiągnął to własną pracą, jak to często w takich przypadkach bywa. Dlatego postanowiliśmy za jego zgodą zaprezentować kolejną z wielu możliwości jakie można wykorzystać by stworzyć dom dla astronoma.

Do problemu podszedł praktycznie. A zdjęcia jakie prezentują efekt jego pracy mówią same za siebie. Z jego obserwatorium jest jak z dobrą teorią naukową – im prostsza tym elegantsza i bliższa rzeczywistości.

W kilku zdaniach postaramy zaprezentować jak osiągnął swój cel.

ROK ASTRONOMII ma już 9 miesięcy. Nasze maleństwo wymaga jeszcze stałej opieki, ale żyje i to jest najważniejsze.

Przyszedł więc czas na kolejną zagadkę astronomiczną. Związana jest ona z obserwacją nieba a dokładniej gwiazd. Kiedy patrzymy na usiane gwiazdami niebo możemy dostrzec, że, szczególnie te jaśniejsze, migają. Za to miganie odpowiedzialne jest zjawiska fizyczne.

W dalszej części znajdziecie treść pytania oraz warunki konkursu, którego finał będzie w grudniu 2009r. jak to z czasem bywa minie szybko. Na odpowiedź trzeba zaczekać do października. Ukaże się ona jak zwykle w naszym serwisie.

W dniu 5 września odbyły się pierwsze zajęcia Sekcji Astronomicznej w nowej edycji Szkoły Talentów. Już na spotkaniu organizacyjnym do sekcji wstąpiło dwóch nowych członków, a na wczorajszych zajęciach przybył nam Pan Stefan. Bo na pytanie 'Dla kogo jesteśmy?' odpowiedź brzmi – 'Dla wszystkich!'

Każdy znajdzie tu dla siebie miejsce. Jest tylko jeden problem, zawsze brakuje nam czasu na spotkania. Trzy godziny zajęć mijają szybko i w zasadzie nie byłoby problemów, gdyby nasza sala znajdowała się nieco bliżej wejścia do Pałacu. Czasami na salę wędrujemy podziemiami – zwiedzanie Pałacu za darmo – i wyjście odbywa się ta samą stroną. Dlatego ze względów praktycznych czynimy starania, by sytuację nieco zmienić. Nasz Mecenas w postaci Pani Dyrektor Anny Mrowińskiej dba o nas jak o prawdziwy diament i jest otwarta zawsze na wszelkie nasze propozycje.

Na zajęciach wszyscy zapoznali się w pewnym sensie na nowo z zasadami pracy zespołu oraz funkcjonowania Szkoły Talentów. Przedyskutowaliśmy plany pracy na najbliższy okres oraz te długoterminowe. Naszym celem pierwszoplanowym jest Astronomiczna Niedziela w Jarmarku Michała oraz przygotowanie projektów. Z pierwszym wiąże się udział w korowodzie i podział pracy na astronomiczne przedsięwzięcia niedzielne (wystawa astronomiczna w Wieży, polowe obserwatorium Uniwersała, Spotkanie z kosmonautą, Konkursy i quizy dla mieszkańców, a po drodze wiele innych drobiazgów).

Astrofotografia to zawsze kolejny etap w rozwoju pasji miłośnika astronomii. Już od samego początku fotografii astronomowie odkryli jej potężną moc naukowego dokumentu. Cóż więc się dziwić, że miłośnicy astronomii tak zafascynowani są możliwościami tej techniki. Z czasem do prowadzają ja do perfekcji a nawet dalej.

Bo tak naprawdę to astrofotografia jest narzędziem w rękach astronoma, a że przy okazji daje wspaniałe efekty artystyczne i w zasadzie, to wszystkim się podoba … no cóż należy się tylko chwalić takimi osiągnięciami.

W życiu każdego miłośnika i pasjonaty astronomii zachodzi wiele faz tej pasji. Wszyscy jesteśmy zawsze zachwyceni pięknem Wszechświata i jego aurą tajemniczości. W pogodne dni i noce wpatrujemy się niebo wypełnione gwiazdami i obserwujemy z uwagą i ciekawością zachodzące tam zjawiska. Jak jednak zrozumieć, co dzieje się we Wszechświecie? Jaki zachodzą tam procesy i co jej wywołuje? Jaka jest droga zmian? Astronomowie czynią poszukiwania rozwiązań od tysięcy lat, ale to właśnie ostatni wiek przyniósł najwięcej rozwiązań. Dzięki tym osiągnięciom nasza wiedza staje się ostra jak nigdy dotąd.

Kiedy pogoda nie sprzyja obserwacjom staramy się zrozumieć co widzieliśmy i sięgamy po różne opracowania i prace naukowe. Ale dostęp do niech dla miłośnika astronomii jest nadal bardzo skromny. Dlatego Urania-Postępy Astronomii (wcześniej Urania) zawsze była i jest dla każdego z nas niespożytym źródłem wiedzy. Jak jednak w jednym wydaniu zmieścić tak wiele wiedzy? Nie sposób tego uczynić. Czasopismo wychodzi jednak nam naprzeciw razem z największymi umysłami tego świata. W połączeniu z współczesnymi możliwościami Internetu dostajemy do reki ogromny i wspaniale opracowany materiał stanowiący ogromną kopalnię wiedzy dla każdego.

W dniu dzisiejszy od 17⁰⁰ odbyło się spotkanie organizacyjne Sekcji Astronomicznej. W ramach spotkania opiekun Sekcji wręczył członkom sekcji Certyfikaty potwierdzające odbycie zajęć z astronomii oraz jako upominek - osobiste dzienniki obserwacji.

Na spotkaniu dwóch nowych członków zgłosiło akces uczestnictwa w zajęciach i spotkaniach astronomicznych. Są to Wojciech i Patryk. Tym sposobem sekcja się powiększyła i w nowym, szerszym składzie zaczynamy zajęcia w sobotę o 17.00 w sali nr 062a – tj. w prawym skrzydle Pałacu w podziemiach. Oczywiście, to nie koniec przyjęć, bo do sekcji można wstępować w dowolnym czasie, aczkolwiek na pewno im wcześniej tym lepiej dla wszystkich.

Pytanie za tym brzmiało:

Co przedstawia powyższe zdjęcie?

A odpowiedź:

Są to wydmy na Marsie - na powiększeniu zobaczymy skalę odwzorowania.

Przedstawiamy kalendarz zjawisk astronomicznych w miesiącu wrześniu. Na szczególną uwagę zasługuje Jowisz. Czekaliśmy na niego wiele miesięcy by móc go teraz obserwować na wieczornym niebie, to szczególna okazja dla nocnych marków, którzy nie bardzo radzą sobie w rannym wstawaniem. 22 stopnie nad horyzontem to dobre warunki do obserwacji chmur i księżyców galileuszowych.

Rozpoczynamy w tym miesiącu prace na d kolejnym projektem obserwacyjnym, w którym Jowisz będzie odgrywał szczególną rolę.

To dobry rok dla miłośników astronomii, a szczególnie dla tak wielkich pasjonatów, że doprowadzają swoje marzenia do pełnej realizacji. Bo któż z astronomów nie marzy o obserwatorium - domu dla swojego teleskopu i dla swojej pasji? Chyba takiego nie ma. To jest jakby cześć naszego życia i naszej rzeczywistości.

W dniu 28 sierpnia uruchomione zostało kolejne domowe obserwatorium w Zvolenska Slatina wybudowane przez Vladymira Bahyla. To już kolejne prezentowane przez nasz serwis. Tym razem u naszych południowych przyjaciół. Kopułę wyprodukowała polska firma Uniwersał z Żywca. Tym sposobem kolejny pasjonata nie będzie chodził spać i będzie z tego powodu bardzo szczęśliwy.

Przy okazji mamy możliwość poznania kolejnej wersji rozwiązania problemu domu dla naszego teleskopu. Każdy z miłośników prezentuje ogromną wyobraźnię co do tej kwestii. Zawsze bowiem pozostaje nam samym rozwiązać problem lokalizacji i szczegółowego rozwiązania instalacji. Każde rozwiązanie ma własną i wyjątkową konstrukcję. Słowem każde jest inne.

To nie jest kaczka dziennikarska czy astronautyczna, ale prawdziwy meteoryt żelazny znaleziony na Marsie. A wszystkiemu winien łazik Oportunity, który napotkał na swojej drodze do krateru skałę. Po dokładniejszym jej zbadaniu okazało się, że skałą to to nie jest lecz bryłą niklu i żelaza a więc meteorytem żelaznym o wymiarach 30x60cm.

Nie jest to pierwsze znalezisko tego typu. Już zaledwie po wylądowaniu w okolicach lądownika znaleziono podobną bryłę meteorytową. Obecny został znaleziony na drodze do krateru Endeavour, który być może jest pozostałością po upadku meteorytu 'matki'. Zastanawia jednak naukowców to jak przetrwał on uderzenie o powierzchnię. Sucha atmosfera pozwoliła wspaniale zachować powierzchnię. nie ma na niej śladów korozji, jak na pewno powstałaby w Ziemskiej atmosferze.

Kenji Williams wyreżyserował film inspirowany informacjami, jakie można otrzymać odnośnie Ziemi z kosmosu donosi Krzysztof Suberlak z AstroNews. To po prost trzeba zobaczyć. niewielu ludzi zdaje sobie sprawę jak widać naszą Ziemię z kosmosu. Abstrahując od wartości naukowych tych obserwacji widok jest po prostu piękny.

Astrofotografia wzbudza stale wiele emocji. Każdy marzy, że kiedyś zrobi takie zdjęcia jak Hubble i poświęca wszystkie swoje marzenia na ten cel. Ale historia astrofotografii jest długa i sięga już dalekich czasów. Co jednak było wcześniej? Jak sobie radzili Astronomowie z problemem dokumentacji obserwacji? Ale oprócz tych informacji znajdziemy na AstroNocach wiele innych, kto wie czy nie ciekawszych dla nas.

Na pewno zaciekawi nas ogromny i stale rozwijany zbiór testów sprzętu astronomicznego. Jeśli nie wiesz co kupić. Nie wiesz na podstawie czego się zdecydować, to właśnie tu znajdziesz wiele odpowiedzi na swoje pytania. Ponadto oczywiście astrofotografia i szkicownik. Szczególnie ten ostatni przypada mi bardzo do gustu, bo fotografować nie każdy może ale rysować na pewno każdy może spróbować.

Od czasów wypraw Apollo nie ustają spory o to czy amerykanie w ogóle wylądowali na Księżycu. Kolejne zdjęcia Lunar Reconnaissance Orbiter rozwiewają wątpliwości. Oto na zdjęciu mamy ślady wyprawy astronautów z lotu Apollo 14. Zdjęcie jest wykonane w tak dużej rozdzielczości, że można zobaczyć ślady wózka i astronautów. W czasie tej wyprawy mieli za zadanie dotrzeć za krawędź krateru. Wyprawa była piesza, a skala wysiłku tak duża, że z braku tlenu trzeba było zawrócić o krok od celu.

Wyprawa to jedynie 1,5km, ale wyniki jej przesądziły o potrzebie księżycowego łazika. Zdjęć śladów pobytu astronautów z innych misji jest więcej. Są nawet podwozia orła i inne sprzęty pozostawione na powierzchni satelity.

Zakupiliśmy teleskop. W zasadzie mamy tę przyjemność za sobą. Wybraliśmy maszynę o dużej aperturze, tak by starczyło możliwości na obserwacje słabych obiektów - komety, czy DS (obiekty dalekiego nieba). Ale właśnie na niebie zagościł Jowisz a nad ranem zapolować można na Wenus. Kiedy jednak skierujemy naszą maszynę na planetę okazuje się, że nie możemy dostrzec szczegółów, gdyż jej blask wzmocniony naszym np. 20 centymetrowym zwierciadłem, wręcz nas oślepia. Nie wspomnę już o Księżycu. Co więc zrobić?

Zakup teleskopu to dopiero początek wydatków. Naszemu teleskopowi przyda się choć część akcesoriów zwiększających jego możliwości. Do pierwszych zakupów powinniśmy zaliczyć filtr i powinien to być filtr polaryzacyjny. Gotowy do pracy w naszym teleskopie zestaw widzimy na zdjęciu obok.

W tym roku będzie to niezwykłe astronomiczne przeżycie. Tego w naszym mieście jeszcze nie było. Wspaniali goście, ciekawe imprezy plenerowe oczywiście związane z astronomią. Wieczorami oczywiście pokazy nieba przez teleskop, bo zagościły na nim wspaniałe i ciekawe obiekty. A wszystko będzie można zobaczyć jak na dłoni.

Już niedługo pojawi się plan imprez na te coroczne wspaniale święto Żagania. Imprezy odbywać się będą w różnych częściach miasta, tak że każdy będzie miał możliwość wzięcia udziału zależnie od własnych preferencji. Oczywiście nie samą astronomią będziemy żyli, więc pojawią się też i inne stałe elementy tej imprezy. W śród koncertów pojawią się elementy kosmiczne, co na pewno zwiększy nasze doznania artystyczne.

Hiperolbrzymy – najjaśniejsze i największe gwiazdy mające klasę jasności O. Są niezwykle rzadkie, najbliższy nam hiperolbrzym to VV Cephei odległy od Ziemi o około 3000 lat świetlnych. Hiperolbrzymy są nawet 100 razy masywniejsze od Słońca i tysiące razy jaśniejsze od niego. Średnice niektórych hiperolbrzymów są porównywalne ze średnicą orbity Saturna. Gwiazdy te żyją względnie krótko, około miliona lat.

Przykładami hiperolbrzymów w Naszej Galaktyce są:

• Eta Carinae, odległa o 8000 lat świetlnych, około 120 razy masywniejsza od Słońca, 5 000 000 razy jaśniejsza od niego, ma około miliard km średnicy.
• Gwiazda Pistolet (Pistol Star) 1 700 000 jaśniejsza od Słońca.
• LBV 1806-20, odległa o ok. 45000 lat świetlnych, około 150 razy masywniejsza od Słońca, 40 000 000 razy jaśniejszy od niego.
• VY Canis Majoris odległa ok. 5000 lat świetlnych i ma ok. 3 miliardów km średnicy.

Czyli miłość od pierwszego wejrzenia
Decyzja zapadła szybko. Bo pogoda nie należy do stabilnych. Jak TVP mówią, że jest bezchmurnie, to w cale nie znaczy , że na niebie nie ma chmur. Takie czasy nastały. Ale w wczoraj – niedziela 16 sierpnia – im bliżej wieczora tym bardzie wyglądało to zachęcająco. Tka zachęcająco, że na stronie pokazał się komunikat dla członków sekcji, a pocztą ruszył mail z widomością – wieczorem od 22 niebo jest nasze.

I tak się zaczęło. Nasze oczy uzbroiliśmy w potężną armatę – 8 cali średnicy. W środku wspaniałe lustro z pyrexu i tylko nam do szczęścia brakowało ciemności. Wbrew pozorom noc w mieście wcale nie musi oznaczać nocy. Ale ponieważ obiekty na tę noc były dość jasne więc bez narzekań ustawiliśmy teleskop i zaczęliśmy łowy.

Nadszedł okres wielkich zmagań astronomicznych siłaczy. Planetarium Śląskie w Chorzowie jak co roku rozpoczęło już 53 Olimpiadę Astronomiczną. Już pisaliśmy o niej, ale teraz czas na zadania. I tak pod adresem OLIMPIADA znajdziemy zestaw zadań pierwszego stopnia.

W dokumencie mamy przedstawioną cześć regulaminu i cztery zadania teoretyczne oraz jedno z dwóch zadań obserwacyjnych. Trzy zadania są obliczeniowe i związane z obecnymi wydarzeniami astronomicznymi. Jedno zadanie jest o charakterze opisowym i związane z Międzynarodowym Rokiem Astronomii. Zadania obserwacyjne jak zwykle dobrane są w taki sposób by mógł je wykonać każdy, ale pamiętajmy, że tu zawsze rolę odgrywa pogoda. Ze swojej młodości pamiętam, że czasami trzeba było gonić za pogodą jak za zaćmieniem Słońca. Jeśli z jakichś powodów nie możemy postawionych zadań obserwacyjnych wykonać, możemy w to miejsce przedstawić inne własne.

Ostatnie dzni wakacji warto poświęcić na obserwację stacji ISS tym bardziej, że odkąd jest wyposażona nowe panele fotowoltaiczne widać ją znacznie wyraźniej niż do tej pory. W czasie wieczornego, a w tym okresie porannego polowania na satelity warto zwrócić uwagę na mnogość tego zjawiska na niebie. Warto wiedzieć o tym planując astrofotograficzne polowanie na obiekty dalekiego nieba. Często zdarza się, że przelatujący satelita potrafi zmarnować ujęcie.

Jest na to jednak sposób a mianowicie wykonywanie wielu klatek naświetlenia danego wycinka nieba a następnie stackowanie - połączenie - w specjalnym programie graficznym. Więcej będziemy o tym rozprawiać na zajęciach Sekcji Astronomicznej w nowym roku szkolnym, który to rok przeznaczamy na poznanie i opanowanie tej podstawowej technologii w dzisiejszej astronomii.

Każdemu marzy się obserwacja deszczu meteorytów jak na rysunku obok. Żyją jeszcze tacy, którzy taki deszcz przeżyli i jest to dla nich przeżycie nie do zapomnienia. Ale pomimo zapowiedzi nawet w telewizyjnej pogodzie niewiele daje się zrobić jeśli niebo jest takie jakie jest.

A jest niewesołe, bo wbrew przepowiedniom telewizyjnym nie nadaje się do obserwacji meteorów. Kiedy przyjrzymy się niebu o zachodzie słońca zauważymy, że jest ono lekko zamglone. to zamglenie utrzymuje się przez prawie całą noc a nad ranem przechodzi w mgłę. Takie warunki uniemożliwiają prowadzenie nawet zwykłych obserwacji teleskopowych planet takich jak Jowisz, który nas wita każdego wieczora swoim wspaniałym blaskiem. Kiedy spojrzymy na niego przez teleskop zobaczymy rozmytą plamę, a nie o to nam chodzi przy powiększeniach 100 i więcej razy.

Czasami jest tak jak ostatnimi dniami, że kiedy czekamy na maksimum Perseidów to pogoda płata nam niesamowitego figla. Nawet miłośnik astronomii musi jakoś obetrzeć swoje łzy z takiego powodu. Niech ta skromna propozycja telewizji naukowej na kanałach Discovery pozwoli zaspokoić w części nasz głód wiedzy.

Przed nami wyścig na Marsa i piętrzące się problemy, które oczywiści musimy rozwiązać aby zrealizować marzenie ludzkości. Ponadto stale aktualny temat zagrożeń kosmicznych ze strony słabo widocznych ciał kosmicznych jakimi są asteroidy.

OZMA jest corocznym świętem obchodzonym przez miłośników astronomii w Polsce. Kto żyw i mający wystarczająco sił by pokonać wszelkie przeciwności winien skorzystać z tej wspaniałej atrakcji wakacyjnej. Każdy może wziąć udział w Zlocie. Wcale nie trzeba być specjalistą w dziedzinie astronomii. OZMA to też wspaniały sposób na spędzanie wolnego czasu. Więc nie ma na co czekać.

Co nas czeka na tegorocznym zlocie:

Czyli Galaktyczne ZOO w wersji PL

Teraz wszyscy miłośnicy astronomii władający językiem polskim mogą bez przeszkód wziąć udział w projekcie jak w tytule. Szczegóły znajdziemy na stronie projektu, więc nie ma sensu się powtarzać, ale jedno jest ważne, że jak nigdy dotąd możemy przysłużyć się w pracy astronomicznej. Przy okazji sami będziemy mieli ogromna satysfakcję z udziału w nim. Poznamy nieznane dotąd światy i rozszerzymy wiedzę na temat ewolucji tych wysp we Wszechświecie.

Jak przystąpić do projektu? Po pierwsze należy wejść na stronę i zapoznać się z jego szczegółami. Dokumentacja na stronie jest bardzo rozbudowana, a do tego specjaliści stale służą pomocą. Od połowy 2007roku zaangażowało się w niego już 10000 polaków.

Czyli kolejny pokaz mocy VLT.

Po raz kolejny astronomowie pokazują nam jak można pokonać granice dotąd niemożliwe do pokonania. Jestem amatorem, wychowanym na aksjomacie, że gwiazdy choć są ogromne, to jednak znajdują się trak daleko od nas, że nigdy nie uda nam się dostrzec ich tarcz tak jak w przypadku planet.

Astronomowie z VLT po raz kolejny udowodnili, że niemożliwe jest możliwe. Połączono trzy teleskopy pomocnicze VLT o średnicy 1,8m w interferometr uzyskując wynikową aperturę 48m. tak duża średnica powaliła na zastosowanie powiększeń dzięki którym można było zobaczyć nie tylko tarczę ale i szczegóły najjaśniejszej gwiazdy Oriona. Gwiazdozbiór bardzo ciekawy szczególnie w okresie jesienno-zimowym.

Każdy wpatrujący się w niebo amator jego piękna marzy o zaobserwowaniu galaktyki. Jedną z większych i znajdujących się stosunkowo blisko naszej Drogi Mlecznej jest M-31 czyli Andromeda. Jesienią namawiałem do jej obserwacji, ale pogoda wyjątkowo nam nie dopisała.

Teraz jest inaczej. Pogoda się poprawia, ale za to mamy białe noce, czyli brak zmierzchu astronomicznego. Jasność tej galaktyki jest jednak na tyle duża, że można się pokusić o jej obserwacje nawet z terenu naszego miasta. Ale najlepiej wyjechać poza jego teren, by opuścić światła miasta, i dopiero wtedy napawac się jaj obrazem.

Struktura pierścieni Saturna jest bardziej skomplikowana niż przypuszczali na początku astronomowie. Należy wspomnieć, że nie od razu uważano pierścienie za zbiorowiska odłamków, pyłu i lodu. Z początku sądzono, że jest od litą strukturą. Dopiero obliczenia wykazały, że byłoby to bardzo niestabilne rozwiązanie. Obliczenia wykazały, że tylko konstrukcja znana nam obecni również z badań naszych sond kosmicznych rozwiązuje wszystkie problemy związane z istnieniem tego ciekawego obiektu.

Skąd przerwy w pierścieniach?